Czym się różni uroginekolog od ginekologa?

Na początek wyjaśnijmy kilka wątpliwości. Choć nazwy tych specjalizacji są do siebie podobne, różnią się od siebie między innymi pod względem zakresu działania. Ginekolog zajmuje się ogólnym zdrowiem kobiecego układu rozrodczego, wykonuje badania profilaktyczne, prowadzi ciąże, leczy infekcje intymne czy zaburzenia hormonalne. Natomiast uroginekolog w swojej praktyce korzysta ze specjalistycznej wiedzy z zakresu ginekologii i urologii. Skupia się głównie na problemach związanych z dnem miednicy, pęcherzem moczowym i narządami rodnymi – szczególnie wtedy, gdy dochodzi do ich osłabienia lub dysfunkcji. Nieprawidłowości w obrębie układu mięśniowo-powięziowego dna miednicy, jeśli nie są leczone, mogą prowadzić do wielu zaburzeń, dlatego warto zadbać o jak najwcześniejszą diagnostykę i skuteczne leczenie. Wiedza i umiejętności uroginekologiczne są nieocenione szczególnie w przypadku kobiet po porodzie, w okresie okołomenopauzalnym oraz tych, które przeszły operacje w obrębie miednicy.

Kiedy warto wybrać się do uroginekologa?

Do uroginekologa warto udać się nie tylko wtedy, gdy pojawią się niepokojące objawy, ale również profilaktycznie w określonych momentach życia kobiety. Konsultacja jest wskazana:

• po porodzie – szczególnie siłami natury, kiedy może dojść do osłabienia mięśni dna miednicy;
• gdy jesteś w ciąży i dotykają Cię bóle krzyża czy problemy z nietrzymaniem moczu;
• w przypadku nietrzymania moczu, nawet niewielkiego, takiego, które występuje przy kichaniu czy śmiechu;
• jeśli odczuwasz ból lub dyskomfort podczas współżycia;
• w przypadku obniżenia narządów rodnych, objawiającego się uczuciem „ciężkości” w podbrzuszu;
• przy częstych infekcjach dróg moczowych;
• jeśli masz trudności z opróżnieniem pęcherza lub uczucie zalegania moczu.

Wizyta u uroginekologa w Łodzi może Ci również ułatwić przygotowanie się do porodu – specjalista oceni stan mięśni dna miednicy i pomoże Ci dobrać ćwiczenia, które zapobiegną powikłaniom poporodowym.

Jak przebiega wizyta w gabinecie uroginekologicznym?

Wizyta u uroginekologa zazwyczaj zaczyna się od szczegółowego wywiadu – lekarz zapyta o dolegliwości, historię porodów, operacji oraz obecny styl życia. Bardzo istotne będą informacje o częstości oddawania moczu, problemach z jego utrzymaniem, bólu w okolicy miednicy czy jakości życia seksualnego.

Następnie przeprowadzane jest odpowiednie badanie dostosowane do opisywanych przez Ciebie objawów. Lekarz będzie chciał najprawdopodobniej ocenić siłę mięśni dna miednicy, czasem także siłę skurczu mięśni Kegla. Może zaproponować badanie per vaginam lub per rectum, wykonać USG przez powłoki brzuszne lub dopochwowe.

Fizjoterapia uroginekologiczna – na czym polega?

W niektórych przypadkach specjalista zaproponuje wdrożenie fizjoterapii uroginekologicznej. To specjalistyczna forma terapii, która skupia się na wzmacnianiu, rozluźnianiu i nauce prawidłowej pracy mięśni dna miednicy. Może być stosowana zarówno jako forma leczenia schorzeń, jak i element profilaktyki – szczególnie u kobiet w ciąży, po porodzie oraz w okresie menopauzy. Terapia obejmuje zwykle indywidualnie dobrane ćwiczenia (np. mięśni Kegla), naukę prawidłowego oddychania i postawy, techniki relaksacyjne, a także terapię manualną. Może ona znacząco poprawić jakość życia, zmniejszyć objawy nietrzymania moczu i zapobiec dalszym powikłaniom.

Wizyty u uroginekologa nie należy się obawiać – ten specjalista może pomóc Ci w rozwiązaniu wielu problemów związanych z mięśniami dna macicy.

Przemoc wobec kobiet w ciąży jest powszechnym zjawiskiem, z którym nie można się godzić. Niestety, wiele kobiet doświadcza tego w swoim życiu, co skutkuje poważnymi konsekwencjami dla ich zdrowia i samopoczucia, a także dla ich dzieci. Wszystkie ofiary tego niedopuszczalnego zachowania zasługują na opiekę i wsparcie, aby mogły normalnie funkcjonować i odzyskać poczucie bezpieczeństwa.

Według danych Amerykańskiego Kolegium Położników i Ginekologów, przemoc w czasie ciąży dotyka ogromnej liczby kobiet Stanów Zjednoczonych – szacuje się, że ok. 300 tys. rocznie. W wyniku napaści fizycznych, gwałtów oraz prześladowań ponoszonych przez partnerów, liczba wizyt w szpitalach oraz koszty bezpośredniego leczenia i pomocy psychologicznej sięgają 8 mld dol. Do tego należy doliczyć wydatki związane z leczeniem uzależnień, zaburzeń psychicznych oraz pomocą dzieciom, a także próbami samobójczych. W wielu częściach świata sytuacja wygląda jeszcze gorzej – w niektórych krajach przemocy fizycznej doświadcza nawet 40% ciężarnych.

Badania na Uniwersytecie Medycznym w Lublinie w 2013 roku wykazały, że aż 60 proc. kobiet z województwa lubelskiego doświadczyło przemocy w trakcie ciąży. Najwięcej występowała przemoc psychiczna (70 proc.), najmniej przemoc ekonomiczna (27 proc.). Wyniki wskazują, że zagrożenie przemocą dotykało głównie młode, niezamężne i słabo wykształcone kobiety. Przemoc w czasie ciąży przysłania radość i nadzieję na nowe życie, zastępując je lękiem i strachem. Dlatego istotna jest edukacja kobiet w zakresie ochrony przed przemocą i jak najszybsze wykrywanie przypadków przemocy.

Pomimo że przemoc fizyczna jest najbardziej widoczna, może działać także z użyciem innych metod. Można wymienić szantaż, mobbing, upokarzanie, izolowanie, czy zastraszanie słowne lub psychiczne. Wszystkie te czynniki tworzą przerażający obraz niewolniczego życia. Ofiary często doświadczają depresji, lęku, wycofania społecznego, a nawet myśli samobójczych.

Doświadczenie przemocy psychicznej lub ekonomicznej może mieć poważne konsekwencje dla zdrowia kobiety, a także jej dzieci. Reakcje fizjologiczne, takie jak zmiana akcji serca czy wydzielanie hormonów stresu, takich jak kortyzol, mogą poważnie zaburzyć prawidłowy rozwój embrionu i płodu, wpływając zarówno na ich zdrowie, jak i anatomię.

Przemoc wobec kobiet ma szerokie skutki, nie tylko dla ich zdrowia fizycznego, ale także psychicznego. Ofiary przemocy mogą cierpieć z powodu złego samopoczucia, depresji, zaburzeń snu, zmian w zachowaniu, lęku i stresu. Ciężarna kobieta skazana na przemoc ze strony partnera, może odczuwać również lęk przed porodem, obniżoną samoocenę, wycofanie społeczne oraz lęki i traumy, które mogą przejawiać się w przyszłości.

Poważne skutki

Przemoc wobec kobiet ma poważne konsekwencje nie tylko dla ich zdrowia fizycznego, ale także psychicznego. Skutki te są zróżnicowane w zależności od rodzaju, nasilenia i czasu trwania przemocy. Dane z USA wskazują nawet, że przemoc stosowana przez partnera względem ciężarnej kobiety może doprowadzić do drastycznych skutków, takich jak popełnienie zabójstwa przyszłej matki. Oprócz tego, ciężarne ofiary przemocy często doświadczają różnego rodzaju urazów ciała, takich jak złamania, rany cięte, oparzenia, krwotoki i wybicia zębów.

Ponadto, występowanie przemocy w małżeństwie może mieć poważne skutki dla zdrowia psychicznego kobiety. Ofiary przemocy mogą doświadczać złego samopoczucia, depresji, zaburzeń snu, zmian w zachowaniu, lęku i stresu. Ciężarne kobiety skazane na przemoc ze strony partnera, mogą również odczuwać lęk przed porodem, obniżoną samoocenę, wycofanie społeczne oraz lęki i traumy, które mogą przejawiać się w przyszłości.

Psychiczne cierpienie w wyniku przemocy domowej prowadzi do problemów, takich jak uzależnienia od alkoholu, narkotyków i palenia tytoniu, a także depresji, lęków, prób samobójczych i zaburzeń relacji z dzieckiem. Nieleczony stres, wstyd i ból może mieć daleko idące skutki, w tym trudności w karmieniu piersią i zwłokę w zgłaszaniu się po pomoc medyczną. Niestety, bardzo często skutkuje to również destabilizacją lub nawet rozpadem rodziny, co w połączeniu z brakiem odpowiednich zasobów materialnych ma bardzo negatywne skutki.

Matki doświadczające przemocy wpływają w nieodwracalny sposób na swoje dzieci. Jak donoszą eksperci, dzieci urodzone w kontekście przemocy mają zwiększone ryzyko niskiej masy urodzeniowej, poronienia, przedwczesnego porodu czy aborcji bez dostępu do odpowiednich warunków. Co gorsza, stres doświadczany przez matkę w ciąży ma destrukcyjny wpływ na rozwój embrionów i płodu. Z badań opartych na danych z projektu Avon Longitudinal Study of Parents and Children wynika, że lęki przez matki doświadczane w czasie ciąży mogą powodować u dzieci problemy emocjonalne i behawioralne już w wieku 4 lat. Co więcej, wysoki poziom lęku w późnym okresie ciąży wiąże się z hiperaktywnością i trudnościami w koncentracji u chłopców. Oczywiście, wskazane skutki mogą być i są prawdopodobnie trwalsze, gdyż badanie objęło tylko okres do 4. roku życia.

Stres w ciąży może mieć poważne konsekwencje dla rozwijającego się dziecka, ponieważ wytwarzany przez matkę hormon stresu – kortyzol – jest „przekazywany” przez łożysko. W konsekwencji może to prowadzić do szeregu problemów zdrowotnych u dziecka.

„To powoduje taką ekspresję pewnych grup genów u dziecka, że staje się ono mniej socjalne i bardziej agresywne. Z ewolucyjnego punktu widzenia jest to pożądane, bo natura zakłada, że skoro matka przeżywa stres, to są jakieś niedogodności w funkcjonowaniu danej społeczności i dziecko musi być wyposażone w narzędzia, które je ochronią” – tłumaczył na jednej z konferencji medycznych psychiatra z Uniwersytetu Medycznego w Łodzi prof. Piotr Gałecki.

Badacze z University of Bath zwracają uwagę na to, że traumy z okresu prenatalnego i wczesnego dzieciństwa mają wpływ na dalszy rozwój dziecka. Oprócz wspomnianych zmian anatomicznych mogą one mieć też wpływ na zmiany w funkcjonowaniu mózgu, w tym na jego wydajność, uwagę i reakcje emocjonalne.

Badania na ten temat są obecnie prowadzone w wielu ośrodkach na całym świecie, a wczesne wyniki wskazują, że doświadczenia z okresu prenatalnego i wczesnego dzieciństwa wpływają na ludzi przez całe ich życie. Wiemy też, że wspomniane zmiany anatomiczne w mózgach dzieci są skutkiem przemocy doświadczanej przez ich matki w okresie ciąży.

Naukowcy wskazują, że wystąpienie zmian anatomicznych w mózgu niemowląt jest poważnym sygnałem, że doświadczenia z okresu prenatalnego i wczesnego dzieciństwa mają długoterminowe konsekwencje dla rozwoju dziecka. Interwencja w tym czasie może pomóc w zmniejszeniu ryzyka wystąpienia problemów w przyszłości.

Doświadczenia związane z okresem prenatalnym i wczesnym dzieciństwem bez wątpienia mają długotrwały wpływ na życie człowieka. Z badań wynika, że wspomniane sytuacje mają ogromny wpływ na mózg dziecka, a w konsekwencji – na dalszy jego rozwój. Interwencja w tym czasie może pomóc w zapobieganiu wystąpieniu problemów w przyszłości.

Badania wykazują, że istnienie związku między nadużyciami doświadczanymi przez matki w czasie ciąży a ryzykiem zaburzeń psychicznych u ich dzieci jest niepodważalne. Jest to ważna informacja, która może pomóc w zminimalizowaniu ryzyka zaburzeń psychicznych u dzieci w przyszłości.

„Zapobieganie takiej przemocy lub szybka pomoc w uwolnieniu się od niej mogą być skutecznymi sposobami wspierania zdrowego rozwoju mózgu u dzieci” – podkreśla dr Lucy Hiscox, autorka pracy opublikowanej w piśmie „Developmental Cognitive Neuroscience”.

W badaniu wzięły udział dzieci w wieku od 8 do 9 lat. Zespół naukowców odkrył wpływ wcześniejszych zaburzeń na psychikę dzieci i teraz sprawdza jego skutki. Nawet jeśli wciąż pozostaje wiele do odkrycia, to na podstawie dotychczasowych dowodów powinniśmy w naszej cywilizowanej rzeczywistości zapobiegać takim zdarzeniom.

Doświadczenie przemocy w domu to sytuacja, która wymaga natychmiastowej reakcji. Jeśli jesteś w takiej sytuacji lub widzisz, że najbliższe Ci osoby są narażone na przemoc, nie czekaj i natychmiast skontaktuj się z policją lub innym ośrodkiem pomocy społecznej. Możesz podjąć kontakt z następującymi numerami: Kryzysowy Telefon Zaufania – 116 123, Centrum Praw Kobiet – 600 070 717, Ogólnopolskie Pogotowie dla Ofiar Przemocy w Rodzinie „Niebieska Linia” – 800 120 002 oraz Policyjny Telefon Zaufania ws. Przemocy w Rodzinie – 800 120 226. Zdecydowana reakcja może uchronić Cię lub Twoich bliskich przed dalszym cierpieniem.

Wszystkie osoby doświadczające przemocy powinny wiedzieć, że są w stanie uzyskać profesjonalną pomoc i wsparcie. Instytucje, o których wspomniano powyżej, oferują bezpłatnie dostęp do specjalistów i psychoterapeutów, przeprowadzających wsparcie w trudnych sytuacjach. Możesz zasięgnąć porady i wsparcia w zakresie finansowym, zdrowotnym, prawnym lub rodzinnym.

Przemoc w rodzinie to poważny problem, który wymaga odpowiedniej reakcji. W sytuacji, gdy jesteś lub twój bliski jest narażony na przemoc, należy natychmiast poszukać pomocy. Wyżej wskazane ośrodki pomocy społecznej oferują bezpłatną pomoc dla ofiar przemocy w rodzinie, w tym także wsparcie psychologiczne. Jest to sposób na uchronienie siebie lub swoich bliskich przed skutkami przemocy.

Przemoc wobec kobiet w ciąży jest powszechnym problemem, o którym coraz częściej mówi się w wielu językach. Raporty organizacji takich jak World Health Organization (WHO) i amerykańskiego American College of Obstetricians and Gynecologists (ACOG) wskazują, że przemoc względem kobiet w ciąży jest jednym z najbardziej niebezpiecznych czynników, które mogą wpływać na ich zdrowie i dobrostan. Badania opublikowane w National Health Service w Wielkiej Brytanii oraz w California Health Report wykazały, że przemoc względem kobiet w ciąży ma również długofalowe, negatywne skutki dla ich dzieci, w tym zmiany w mózgach. Na szczęście, praca naukowa, opublikowana w Science Direct, wykazała, że w woj. Lubelskim istnieją skuteczne programy wsparcia dla ofiar przemocy względem kobiet w ciąży.

Dystrybucja: pap-mediaroom.pl