Dlaczego warto wybrać zajęcia ruchowe dla dzieci w Łodzi?

Ruch to podstawa zdrowego rozwoju dziecka. Jak podkreślają psycholodzy dziecięcy, aktywność fizyczna wspiera nie tylko rozwój ciała, ale także wpływa na emocje, zdolność koncentracji i budowanie relacji społecznych. Regularne zajęcia ruchowe pomagają dzieciom:

1. Rozwijać koordynację i równowagę
   Ćwiczenia takie jak bieganie, skakanie czy proste akrobacje pozwalają wzmacniać mięśnie, poprawiać zdolności motoryczne i uczyć się kontroli nad ciałem.
2. Wzmacniać pewność siebie
   Każdy mały sukces – np. przejście toru przeszkód – buduje poczucie własnej wartości i motywuje dziecko do podejmowania nowych wyzwań.
3. Zwiększać kreatywność i zdolności poznawcze
   Zajęcia ruchowe często łączą zabawę z nauką, co pozwala maluchom lepiej poznawać świat i rozwijać wyobraźnię.
4. Uczyć współpracy w grupie
   Zabawy zespołowe pomagają dzieciom nawiązywać kontakty, dzielić się zadaniami i uczyć się zasad fair play.
5. Zarządzać emocjami
   Ruch pozwala dziecku rozładować napięcie, a jednocześnie uczy kontrolowania emocji w różnych sytuacjach.

Zapisz swoje dziecko na SZKRABOS już dziś!

Nie czekaj – daj swojemu dziecku szansę na rozwój i dobrą zabawę! Zapoznaj się z pełną ofertą zajęć dla dzieci SZKRABOS i zapisz swojego malucha na wyjątkowe zajęcia ruchowe w Łodzi. SZKRABOS to sposób na aktywny, zdrowy i radosny czas dla najmłodszych.

SZKRABOS – program dla najmłodszych sportowców

SZKRABOS to wyjątkowe zajęcia ruchowe w Łodzi, stworzone z myślą o dzieciach w wieku 4-6 lat. W Parku Trampolin SALTOS dzieci mają możliwość odkrywania świata przez ruch, kreatywną zabawę i interakcje z rówieśnikami.

Zajęcia prowadzone są przez doświadczonych instruktorów, którzy potrafią dostosować program do potrzeb każdego malucha. SZKRABOS obejmują różnorodne aktywności, takie jak:

• Pokonywanie torów przeszkód, które rozwijają zręczność i pewność siebie.
• Ćwiczenia na trampolinach, które wzmacniają mięśnie i poprawiają koordynację.
• Zabawy zespołowe, które uczą współpracy i wspierają rozwój społeczny.

Każde spotkanie to okazja do zdobycia nowych umiejętności w bezpiecznym i przyjaznym środowisku. SZKRABOS w Park Trampolin SALTOS stawia na rozwój przez zabawę, co sprawia, że dzieci chętnie wracają na kolejne zajęcia.

Zajęcia ruchowe w Parku Trampolin SALTOS – gwarancja rozwoju i dobrej zabawy

Wybierając SZKRABOS, zapewniasz swojemu dziecku nie tylko aktywność fizyczną, ale także rozwój na wielu poziomach. Po zajęciach dzieci z pewnością będą chciały pochwalić się tym czegos się nauczyły!

Zajęcia dla dzieci w Łodzi w SALTOS to gwarancja:

• Wysokich standardów bezpieczeństwa.
• Programów dostosowanych do wieku i potrzeb dzieci.
• Świetnej atmosfery sprzyjającej nauce i integracji.

Spraw, by ruch stał się naturalną częścią życia Twojego dziecka – dołącz do nas i odkryj, jak wspaniałe mogą być zajęcia ruchowe Łódź w Parku Trampolin SALTOS!

Dla kogo są zajęcia akrobatyczne w SALTOS?

Zajęcia akrobatyczne w Park Trampolin SALTOS zostały zaplanowane z myślą o każdej grupie wiekowej i poziomie zaawansowania. Niezależnie od tego, czy dopiero zaczynasz, czy już masz doświadczenie, nasza oferta spełni Twoje oczekiwania.

• Dla dzieci: Nauka poprzez zabawę to nasza specjalność! Zajęcia na trampolinach rozwijają u dzieci motorykę, równowagę oraz pewność siebie. Pod okiem wykwalifikowanych trenerów maluchy opanują podstawowe elementy akrobatyki w bezpieczny sposób.
• Dla młodzieży: Chcesz nauczyć się salt, przewrotów lub bardziej skomplikowanych kombinacji? Nasze zajęcia z akrobatyki w Łodzi pozwolą Ci przekroczyć własne granice. To także doskonały sposób na poprawę kondycji fizycznej i kreatywne spędzenie czasu.
• Dla zaawansowanych: Jeśli masz już doświadczenie w akrobatyce, trampoliny w SALTOS pomogą Ci doskonalić technikę i przygotować się np. do pokazów czy zawodów. Jeżeli wolisz zajęcia indywidualne sprawdź ofertę treningów personalnych!

Akrobatyka Łódź – dowiedz się więcej o naszych zajęciach i zapisz się już dziś!

Zajęcia na trampolinach – dlaczego warto?

Trampoliny są jednym z najlepszych narzędzi do nauki akrobatyki. Pozwalają bezpiecznie trenować różne elementy, od podstawowych przewrotów po zaawansowane ewolucje w powietrzu. Dlaczego jeszcze warto wybrać zajęcia na trampolinach w Łodzi?

1. Bezpieczeństwo na pierwszym miejscu

W SALTOS stawiamy na bezpieczeństwo. Nasze trampoliny i wyposażenie spełniają najwyższe standardy, a każdy uczestnik zajęć ma zapewnioną opiekę doświadczonych trenerów.

2. Efektywny trening całego ciała

Ćwiczenia na trampolinach angażują wszystkie grupy mięśniowe, poprawiając siłę, wytrzymałość i koordynację ruchową. Skoki na trampolinie to także świetny sposób na spalanie kalorii i poprawę kondycji.

3. Rozwijanie umiejętności akrobatycznych

Niezależnie od poziomu zaawansowania, nasze zajęcia są dopasowane do potrzeb uczestników. Dzięki systematycznym treningom możesz nauczyć się nowych technik, zwiększyć swoją pewność siebie i podnieść poziom trudności wykonywanych figur.

4. Zabawa dla każdego

Akrobatyka to nie tylko trening, ale także ogromna frajda! U nas nauka idzie w parze z dobrą zabawą, co sprawia, że każdy trening staje się wyjątkowym doświadczeniem.

Zajęcia z akrobatyki Łódź – idealny wybór dla każdego

Niezależnie od tego, czy chcesz nauczyć się podstaw akrobatyki, poprawić swoją technikę, czy po prostu aktywnie spędzić czas, nasze zajęcia spełnią Twoje oczekiwania. Zajęcia z akrobatyki w Łodzi w SALTOS to gwarancja bezpieczeństwa, profesjonalizmu i świetnej zabawy.

Nie czekaj! Dołącz do naszej społeczności i rozwijaj swoje umiejętności na trampolinach. Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej o naszych zajęciach i zarezerwować miejsce już dziś!

Planujesz spróbować swoich sił w akrobatyce? SALTOS to idealne miejsce, by zacząć lub rozwijać swoją pasję! Trampoliny Łódź czekają na Ciebie – nauka akrobatyki jeszcze nigdy nie była tak przyjemna i ekscytująca.

Szukasz miejsca, które połączy zabawę, aktywność fizyczną i rozwój Twojego dziecka? Park trampolin SALTOS w Łodzi to idealny wybór! Jesteśmy miejscem, gdzie dzieci mogą spędzać czas w ruchu, rozwijać swoje umiejętności sportowe i przede wszystkim świetnie się bawić. Sprawdź nasze TOP 3 atrakcje dla dzieci w Łodzi, które zachwycą każdego malucha i nastolatka! A przy okazji zapraszamy do odwiedzenia naszej strony www.saltos.pl i poznania całej oferty – sprawdź ofertę Parku Trampolin SALTOS KLIKAJĄC TUTAJ.

Rozrywka dla dzieci w Łodzi na najwyższym poziomie: Co oferuje SALTOS?

1. AKROBATYKA dla dzieci – wzmocnij ciało i umysł
Jeśli Twoje dziecko lubi skoki, salta i wyzwania ruchowe, nasze zajęcia akrobatyczne to doskonały wybór. Akrobatyka dla dzieci w SALTOS to treningi prowadzone przez wykwalifikowanych instruktorów, które rozwijają siłę, koordynację i równowagę. Są one dostosowane do wieku i poziomu zaawansowania uczestników, dzięki czemu każde dziecko czuje się komfortowo i bezpiecznie.

2. SZKRABOS – radość i ruch dla najmłodszych
Zajęcia SZKRABOS zostały stworzone specjalnie dla maluchów w wieku 4-6 lat. To idealna okazja, by najmłodsi odkryli radość z aktywności fizycznej poprzez zabawę na trampolinach. Podczas zajęć dzieci uczą się podstawowych ruchów i koordynacji, jednocześnie świetnie się bawiąc. SZKRABOS to jedna z najlepszych propozycji, jeśli szukasz unikalnej rozrywki dla dzieci w Łodzi.

3. PARKOUR dla dzieci – pokonywanie przeszkód w wielkim stylu
Twoje dziecko uwielbia wyzwania i ciągły ruch? Nasze zajęcia parkour to połączenie sportu, zabawy i nauki efektywnego pokonywania przeszkód. Treningi odbywają się pod okiem ekspertów, którzy dbają o bezpieczeństwo uczestników. Parkour uczy odwagi, planowania ruchów i rozwija ogólną sprawność fizyczną. To niezwykła atrakcja dla dzieci w Łodzi, która przyciąga zarówno chłopców, jak i dziewczynki.

Zajęcia dla dzieci w Łodzi, które zachwycą każdego: Akrobatyka i więcej w SALTOS!

W SALTOS dbamy o to, by każde dziecko mogło znaleźć coś dla siebie. Niezależnie od tego, czy Twoja pociecha woli dynamiczne treningi akrobatyczne, kreatywne wyzwania parkour czy pełne radości zajęcia dla najmłodszych – nasz park trampolin to miejsce, które spełni jej oczekiwania. Nasze zajęcia prowadzone są przez profesjonalnych trenerów, którzy dbają o rozwój i bezpieczeństwo uczestników – zawsze to podkreślamy!

Dlaczego warto wybrać Park Trampolin SALTOS?

• Profesjonalna kadra instruktorów.
• Bezpieczne przestrzenie do zabawy i nauki.
• Różnorodne programy zajęć dostosowane do wieku i umiejętności dzieci.
• Połączenie nauki, zabawy i ruchu w jednym miejscu.
• Możliwość organizacji urodzin dla dzieci
• Możliwość organizowania wycieczek szkolnych
• A w czasie trwania wakacji mamy mega ofertę półkolonii dla różnych grup wiekowych!

Chcesz dać swojemu dziecku niezapomniane chwile pełne ruchu i zabawy? Odwiedź Park Trampolin SALTOS w Łodzi i zapisz swoją pociechę na wyjątkowe zajęcia sportowe!

Szukasz pomysłu na niezapomniane urodziny dla dzieci w Łodzi? Chcesz zorganizować przyjęcie pełne radości, ruchu i śmiechu? Chcesz znaleźć najlepsze atrakcje dla dzieci Łódź? Park Trampolin SALTOS to miejsce, które zapewni Twojemu dziecku i jego gościom wyjątkowe wspomnienia, a Tobie – komfort i pewność, że wszystko będzie dopięte na ostatni guzik.

Atrakcje dla dzieci Łódź – co oferujemy?

Park Trampolin SALTOS to przestrzeń, która łączy świetną zabawę z aktywnością fizyczną. Nasza oferta urodzinowa jest pełna atrakcji dostosowanych do wieku i zainteresowań dzieci. Co czeka Twoją pociechę i jej przyjaciół?

• Zabawa na trampolinach – Skoki, fikołki, salta i wiele innych akrobacji. Dzieci mogą swobodnie korzystać z naszych trampolin, rozwijając koordynację i sprawność fizyczną.
• Specjalne strefy zabawy – Poza trampolinami, SALTOS oferuje strefy z przeszkodami, akrobatyczne oraz poduszki powietrzne do bezpiecznych skoków.
• Animatorzy – Doświadczona kadra czuwa nad bezpieczeństwem dzieci i organizuje zabawy dostosowane do ich wieku.
• Gwarantujemy – Dzieci będą szczęśliwe, zmęczone i będą chciały szybko do nas wrócić!

Dowiedz się więcej o naszej ofercie urodzinowej, klikając tutaj: www.saltos.pl/srebrzynska/urodziny-w-parku-trampolin.

Jeśli interesują Cię atrakcje dla dzieci Łódź, nie znajdziesz lepszego miejsca na organizację urodzin! Dlaczego warto wybrać SALTOS?

Organizacja urodzin w SALTOS to gwarancja świetnej zabawy w bezpiecznym środowisku. Oto, dlaczego warto wybrać właśnie nas:

1. Pełne wsparcie w organizacji – Zadbamy o każdy szczegół imprezy: od organizacji zabaw, aż po przygotowanie sali urodzinowej. Rodzice mogą cieszyć się chwilą, podczas gdy dzieci bawią się pod okiem naszych animatorów.
2. Elastyczne pakiety urodzinowe – Nasza oferta umożliwia dostosowanie do potrzeb Twojej imprezy urodzinowej. Możesz wybrać pakiet podstawowy lub wzbogacić go o dodatkowe opcje.
3. Bezpieczeństwo i profesjonalizm – Wszystkie nasze atrakcje spełniają najwyższe standardy bezpieczeństwa, a personel jest przeszkolony, by zapewnić dzieciom komfort i opiekę.

Dzięki nam rodzice mogą cieszyć się spokojem, wiedząc, że ich pociechy są w dobrych rękach, a jednocześnie doświadczają wyjątkowej, aktywnej rozrywki.

Jak zorganizować niezapomniane urodziny dla dzieci w Łodzi w Parku Trampolin SALTOS?

Planowanie przyjęcia urodzinowego w SALTOS jest proste i wygodne. Wystarczy odwiedzić naszą stronę internetową i zapoznać się ze szczegółami oferty urodzinowej. Zarezerwowanie terminu zajmuje tylko chwilę, a resztą zajmiemy się my.

Opinie rodziców o urodzinach w SALTOS

Rodzice, którzy zorganizowali u nas urodziny, są zgodni – to najlepsze miejsce na niezapomnianą imprezę dla dzieci w Łodzi. Oto kilka opinii, które znaleźć można znaleźć o naszych warsztatach urodzinowych:

• „Najlepsze urodziny, jakie mogliśmy sobie wymarzyć! Dzieci były zachwycone, a animatorzy zorganizowali świetne zabawy. Polecam każdemu!”
• „Park Trampolin SALTOS to strzał w dziesiątkę! Bezpieczne miejsce, świetna atmosfera i profesjonalna obsługa. Moje dziecko było zachwycone!”
• „Cudowne miejsce na urodziny dla dzieci w Łodzi. Animatorzy świetnie zajęli się dzieciakami, a ja mogłam spokojnie odpocząć. Polecam wszystkim rodzicom!”

Planujesz urodziny dla swojego dziecka w Łodzi?

Nie zwlekaj! Zorganizuj przyjęcie, które na długo zostanie w pamięci Twojego dziecka i jego gości. Wybierz Park Trampolin SALTOS – miejsce, gdzie radość spotyka się z ruchem.

Przemoc wobec dzieci wciąż stanowi poważny problem w XXI wieku, o czym świadczą zatrważające dane.

Według Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej (2008 r.), aż 44% respondentów zna rodzinę, w której występuje przemoc wobec dzieci. Prawie jedna trzecia badanych wskazała na przemoc emocjonalną i fizyczną, a 5% na przemoc seksualną. Dodatkowo, 9% respondentów przyznało się do stosowania przemocy fizycznej, a 8% do przemocy emocjonalnej. Te same osoby ujawniły, że same były ofiarami przemocy fizycznej (27%), emocjonalnej (21%) lub seksualnej (2%), przy czym mężczyźni częściej doświadczali przemocy fizycznej i psychicznej, a kobiety seksualnej.

Przemoc wobec dzieci obejmuje wiele form, nie tylko agresję fizyczną.

Według WHO, krzywdzenie dzieci to wszelkie działania lub zaniechania, które prowadzą do szkody w zdrowiu, rozwoju lub godności dziecka, a także wykorzystanie w relacji z dorosłym, który powinien chronić, a nie krzywdzić.

Rozmaite formy przemocy obejmują przemoc rówieśniczą, która może przybierać formę fizyczną, werbalną, relacyjną (np. wykluczanie z grupy, aktywne ignorowanie, formowanie grupy przeciwko wybranej osobie) oraz elektroniczną (np. publikowanie treści ośmieszających ofiarę w internecie).

Zgodnie z badaniami przeprowadzonymi przez Fundację Dajemy Dzieciom Siłę (dawniej Fundacja Dzieci Niczyje) (Włodarczyk i Makaruk, 2012), aż 71% nastolatków doświadczyło różnych form przemocy. Wśród nich 59% padło ofiarą przemocy rówieśniczej, 34% doświadczyło przemocy ze strony osób dorosłych (w tym 22% przemocy psychicznej i 21% przemocy fizycznej), 3% doznało przemocy seksualnej, a 6% doświadczyło zaniedbania.

Skutki przemocy w dzieciństwie na długie lata

Badania wykazują, że doświadczenie przemocy w okresie dzieciństwa i dojrzewania ma długoterminowe konsekwencje.

Osoby, które doświadczyły przemocy w dzieciństwie, mogą mieć trudności z regulacją emocji, cierpieć na zaburzenia związane ze stresem, wykazywać zachowania impulsywne, doświadczać trudności w relacjach z innymi oraz cierpieć na dolegliwości psychosomatyczne.

„Ekspozycja na przemoc w dzieciństwie ma negatywny wpływ na samoocenę, wyniki w nauce i kompetencje społeczne oraz stanowi o wysokim ryzyku występowania problemów psychicznych w ciągu całego życia. Przemoc fizyczna i emocjonalna w szczególności wiąże się z obecnością zaburzeń depresyjnych, zaburzeń lękowych, zaburzeń zachowania, wysokim ryzykiem uzależnienia od alkoholu i innych substancji psychoaktywnych. W przypadku wykorzystywania seksualnego obserwuje się ponadto częstsze występowanie lęku napadowego oraz zaburzenia stresowego pourazowego” – wskazuje prof. dr hab. n. med. i n. o zdr. Anita Bryńska, specjalista psychiatrii dzieci i młodzieży, psychoterapii dzieci i młodzieży, psychoterapeuta z Kliniki Psychiatrii Wieku Rozwojowego WUM, członek rady naukowej Centrum CBT.

Badania z 2014 roku przeprowadzone przez Keeshin i współpracowników wykazały, że dzieci i młodzież, które doświadczyły przemocy seksualnej lub fizycznej, częściej otrzymywały jednocześnie wiele diagnoz zaburzeń psychicznych.

Skutki przemocy na nastolatków

Nastolatkowie doświadczający przemocy są bardziej podatni na samobójstwo i samookaleczenia z powodu długotrwałego stresu, który wpływa na ich rozwój osobowości, w tym na impulsywność.

Według prof. dr hab. n. med. Tomasza Wolańczyka, specjalisty psychiatrii dzieci i młodzieży, 16% nastolatków w Europie i 15% na całym świecie doświadcza myśli samobójczych. Z tej grupy 17% podejmuje próbę samobójczą, co czyni samobójstwo drugą co do częstości przyczyną zgonów nastolatków na świecie.

Według raportu Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę „Zdrowie psychiczne dzieci i młodzieży” oraz danych zebranych z Wojewódzkich Komend Policji, liczba prób samobójczych wśród dzieci i młodzieży utrzymuje się na bardzo wysokim poziomie, przekraczając 1400 w 2021 roku (w tym 85 podjętych przez dzieci do 12 roku życia) i ponad 2000 w 2022 roku. Badania wskazują na związek między przemocą, szczególnie fizyczną i seksualną, a ryzykiem podjęcia próby samobójczej, które może wzrosnąć od 2 do 5 razy. Istnieje także istotny związek między przemocą a samookaleczaniem wśród nastolatków.

„Niezwykle ważne jest jak najwcześniejsze diagnozowanie zjawiska przemocy i wdrażanie oddziaływań terapeutycznych ukierunkowanych na związane z nim objawy zaburzeń psychicznych, zwłaszcza w kontekście wyników badań, które wskazują, że jedynie w odniesieniu do 1/5 dzieci i młodzieży hospitalizowanych w oddziale psychiatrycznym podjęto jakiekolwiek działania interwencyjne przed hospitalizacją, pomimo rozpoznanego zjawiska przemocy” – dodaje dr n. med. i n o zdr. Nina Szalas, psycholog, specjalista psychoterapii dzieci i młodzieży, psychoterapeuta, członek rady naukowej Centrum CBT.

Nowa era opieki terapeutycznej

Z uwagi na rosnący odsetek młodzieży z problemami zdrowia psychicznego, istnieje potrzeba rozwijania kompleksowej opieki terapeutycznej, która będzie skuteczna i profesjonalna.

Wieloaspektowa pomoc terapeutyczna

Centrum CBT podjęło wyzwanie stworzenia standardu opieki nad dziećmi i rodzinami w prywatnym systemie medycznym, który zapewnia kompleksowe wsparcie w obszarze zdrowia psychicznego. Ich program Kompleksowej Opieki Terapeutycznej (KOT) dostosowuje rozwiązania do indywidualnych potrzeb pacjentów, zapewniając im i ich rodzinom sprawną diagnostykę i terapię.

Proces diagnostyczno-terapeutyczny jest prowadzony przez zespół specjalistów, w tym psychiatrów dzieci i młodzieży, psychiatrów, psychologów, psychoterapeutów, terapeutów środowiskowych dzieci i młodzieży. Wizyty odbywają się zarówno w domu, jak i w szkole, a koordynatorzy pomagają w umawianiu terminów badań i wizyt. Rodzice mogą również skorzystać z opieki psychologiczno-psychoterapeutyczno-psychiatrycznej oraz uczestniczyć w warsztatach psychoedukacyjnych, które pomagają zrozumieć i rozwijać umiejętności radzenia sobie z trudnościami dzieci.

Więcej informacji znajdziesz na: www.cbt.pl

O Grupie Centrum CBT

Grupa Centrum CBT to wiodąca sieć przychodni, działająca od ponad 20 lat w 6 miastach w Polsce (Warszawa, Legionowo, Otwock, Gdańsk, Gdynia i Łódź). Oferujemy wysokospecjalistyczną opiekę psychiatryczną, psychologiczną i psychoterapeutyczną dla dzieci, młodzieży i osób dorosłych, zatrudniając ponad 300 ekspertów w dziedzinie zdrowia psychicznego. Świadczenia w ramach naszych placówek są dostępne zarówno prywatnie, jak również w ramach NFZ. Ponadto prowadzimy renomowaną Szkołę Psychoterapii, która od 2002 r. szkoli ponad 700 studentów i posiada rekomendacje Polskiego Towarzystwa Terapii Poznawczej i Behawioralnej (PTTPB), będącego członkiem European Association for Behavioural and Cognitive Therapies (EABCT). Nasza Szkoła zatrudnia ponad 60 pracowników dydaktycznych.

Pochodzenie wiadomości: pap-mediaroom.pl

Kryzysy mają negatywny wpływ na zdrowie psychiczne, co jest szczególnie zauważalne po pandemii. Wzrost liczby zaburzeń psychicznych oraz zachowań samobójczych wśród osób z depresją jest widoczny. Nawet u dzieci, które nie otrzymały diagnozy psychiatrycznej, obserwuje się poczucie beznadziei. W efekcie, częstość zachowań samobójczych w całej Europie wzrosła dwu-, trzykrotnie.

Według ekspertów zebranych w Centrum Prasowym PAP na konferencji dotyczącej „Kompleksowej opieki psychiatrycznej dla dzieci i młodzieży w sektorze publicznym i prywatnym”, wzrost zgłaszalności do systemu opieki zdrowotnej w celu uzyskania pomocy psychiatrycznej w ostatnich latach wynika właśnie z wymienionych zjawisk.

„Pandemia dramatycznie wpłynęła na zachowanie dzieci i młodzieży. U dorosłych zmiany, do których czasowo byliśmy zmuszeni, były niejako elementem życia, jednak dla dziecka w wieku szkolnym, który jest okresem kluczowym dla uczenia się relacji społecznych, współpracy, bycia z innymi ludźmi, rozwiązywania problemów pojawiających się w kontaktach społecznych, izolowane od rówieśników jest katastrofą” – podkreśla specjalista psychiatrii dzieci i młodzieży, prof. dr hab. n. med. Tomasz Wolańczyk kierownik Kliniki Psychiatrii Wieku Rozwojowego WUM.

W ostatnim roku dane pokazują, że liczba osób szukających pomocy zaczęła wolniej rosnąć, co może być pocieszające. Niemniej jednak, sytuacja nadal wymaga naszej uwagi i interwencji, dlatego kontynuacja reformy systemu psychiatrii z 2020 r. jest nadal kluczowa.

„One zawsze miały znaczenie, ale teraz obserwujemy coraz większy ich udział w powstawaniu różnych problemów” – uważa specjalista psychiatrii dzieci i młodzieży, prof. dr hab. n. med. n. zdr. Anita Bryńska, Centrum CBT, profesor w Klinice Psychiatrii Wieku Rozwojowego WUM.

Wzrost kryzysów w otoczeniu

Obserwuje się rosnącą liczbę kryzysów związanych z różnymi czynnikami środowiskowymi, takimi jak funkcjonowanie rodziny, grupy rówieśniczej i środowiska szkolnego.

Warto przeczytać: Specjalista ma znaczenie, czyli czym się różni psychiatra, psycholog i psychoterapeuta?

Jedną z odpowiedzi na tę potrzebę jest deinstytucjonalizacja opieki psychiatrycznej, która stanowi główny cel obecnej reformy. Złotym standardem stał się model środowiskowy, koncentrujący się na udzielaniu wsparcia dziecku w jego najbliższym otoczeniu.

„Chodzi o przeniesienie ciężaru na opiekę w ramach poradni, ale też o stworzenie ścieżki pacjenta, w której jako pierwszy z dzieckiem kontaktuje się psycholog, a nie psychiatra. To on ma za zadanie zdiagnozować problem i zaplanować dalsze działania, w tym interwencje środowiskowe. Ma to ułatwić zorganizowanie pomocy jak najszybciej i jak najbliżej miejsca zamieszkania osobom, które nie spełniają kryteriów diagnozy psychiatrycznej, ale są w kryzysowym momencie związanym np. z rozwojem, funkcjonowaniem rodziny, z problemami szkolnymi. Nie chcemy czekać, aż problem narośnie i być może doprowadzi do kryzysu psychicznego” – wyjaśnia prof. Bryńska.

Aby osiągnąć ten cel, wprowadziliśmy trójwarstwową strukturę obejmującą ośrodki referencyjne pierwszego poziomu, w których opiekę sprawują psychologowie, psychoterapeuci i terapeuci środowiskowi dla dzieci i młodzieży.

„Jest ich w Polsce ponad 472, ale już widzimy, że czas oczekiwania na taką pomoc sukcesywnie się wydłuża. Problem w tym, że wciąż zbyt mało jest specjalistów na tym pierwszym poziomie. Za mało jest psychologów klinicznych, psychoterapeutów dzieci i młodzieży oraz terapeutów środowiskowych” – zwraca uwagę specjalistka.

Na drugim poziomie referencyjnym, których jest obecnie około 80, pacjenci mają kontakt z lekarzem psychiatrą. Niestety, liczba tych specjalistów jest niewystarczająca – tylko 560 na cały kraj.

Trzeci poziom to stacjonarne oddziały psychiatryczne i oddziały szpitalne. W idealnym przypadku specjaliści z każdego poziomu powinni współpracować ze sobą, a proces leczenia powinien być koordynowany.

Konieczne zmiany w sektorze prywatnym

Podobnie jak w sektorze publicznym, w sektorze prywatnym brakuje wypracowanego modelu opieki. W rezultacie proces leczenia często jest przypadkowy, brakuje wymiany informacji i koordynacji działań. Rodzice często muszą samodzielnie organizować opiekę nad dzieckiem, co zauważają specjaliści.

„Zaplanowanie oddziaływania kilku specjalistów oraz szeroka interwencja środowiskowa: w domu, w szkole, bezpośrednio wobec dziecka, znacząco skróciłaby okres oddziaływania, dając przestrzeń innym potrzebującym” – uważa psycholog, dr n. med. n. zdr. Nina Szalas, specjalista psychoterapii dzieci i młodzieży z Centrum CBT.

Prof. Wolańczyk opowiada historię jednej z jego młodych pacjentek, która cierpiała na depresję. Pomimo sześciu miesięcy terapii indywidualnej, dziewczyna nadal była smutna, przygnębiona i okaleczała się.

„Chodziło o trwającą od wielu miesięcy przemoc rówieśniczą oraz przemoc emocjonalną ojca. Terapia, którą prowadzono, nie zmieniała tej sytuacji. Zamiast wzmacniać pacjentkę, by umiała sobie radzić z trudnościami, cały wysiłek szedł na to, by utrzymać to dziecko na powierzchni. Praca środowiskowa z ojcem i w szkole byłaby i skuteczniejsza, i krótsza” – ocenia prof. Wolańczyk.

Od 2020 r. w sektorze publicznym realizowana jest reforma systemu opieki psychiatrycznej dla dzieci i młodzieży, która ma na celu zapewnienie kompleksowej pomocy w jednym miejscu. Terapeuta środowiskowy odgrywa kluczową rolę, pracując z dzieckiem i jego rodziną w domu i szkole, aby wesprzeć nie tylko pacjenta, ale także jego otoczenie.

Zmiany w systemie opieki psychiatrycznej dla dzieci i młodzieży od 2020 r. w sektorze publicznym mają na celu zapewnienie kompleksowej pomocy w jednym miejscu. Terapeuta środowiskowy odgrywa kluczową rolę, pracując z dzieckiem i jego rodziną w domu i szkole, aby wesprzeć nie tylko pacjenta, ale także jego otoczenie, włącznie z rodziną i szkołą.

„Zaczęliśmy zastanawiać się, czy możliwe jest stworzenie takiego systemu w poradniach komercyjnych. Doszliśmy do wniosku, że nie tylko jest to możliwe, ale i konieczne” – opowiada prof. Bryńska, współautorka programu Kompleksowa Opieka Terapeutyczna dla Dzieci i Młodzieży (KOT), który ma zaimplementować rozwiązania zaplanowane w reformie do sektora prywatnego.

Program zakłada, że dwie wizyty u psychologa wystarczą, aby przeanalizować sytuację, zdiagnozować problem i zaplanować dalsze działania specjalistów. Opieka będzie prowadzona w jednej placówce, a naczelną zasadą jest współpraca psychologa, psychoterapeuty, psychiatry i terapeuty środowiskowego. Każdy pacjent będzie miał przydzielonego opiekuna, który będzie koordynował tę opiekę.

„Lena zaczęła szkołę w czasie pandemii, online. Rozpoczynając drugą klasę w realu, miała wiele problemów, nie mogła dogadać się z rówieśnikami. Hałas szkolny, dzwonki i rozgardiasz powodowały u niej duży stres. Pod koniec roku ta nerwowość zaczęła przejawiać się w ten sposób, że podczas lekcji ujawniły się u niej uciążliwe zachowania – krzyki, piski, które przeszkadzały nauczycielom i uczniom. Nie mogliśmy poradzić sobie z tym na poziomie rozmów z dzieckiem. Nie wiedzieliśmy, dlaczego tak się zachowuje i co robić. W szkole pomoc też była niewystarczająca, choć Lena chodzi do szkoły integracyjnej. Dopiero gdy specjaliści otoczyli nas kompleksową opieką, zobaczyliśmy efekty” – opowiada mama dziewczynki.

Jak wygląda terapia środowiskowa w praktyce?

Lenka, 5-letnia dziewczynka z diagnozą autyzmu, stanowi przykład skuteczności tego podejścia.

Terapeuta odwiedził szkołę, obserwując zachowanie Lenki, innych dzieci i nauczycieli. Spędził także czas w domu, obserwując jej relacje z rodzeństwem i rodzicami. Na podstawie tych obserwacji opracował strategie radzenia sobie z jej trudnościami w szkole. Dzięki wdrożeniu sugestii terapeuty przez nauczycieli, udało się szybko poprawić sytuację. Rodzina otrzymywała również wsparcie psychiatryczne.

„Mamy poczucie, że dzięki takiemu podejściu nie spisano Lenki na straty, a był taki pomysł – powiedziano nam, żebyśmy zabrali córkę ze szkoły, bo nie mogą sobie z nią poradzić. Nie zrobiliśmy tego, zwróciliśmy się po pomoc do Centrum CBT i dziś Lena jest w czwartej klasie i całkiem nieźle sobie radzi” – oceniają rodzice dziewczynki.

Według dr. n. med. Tomasza Srebnickiego, terapeuty dzieci i młodzieży, istotne jest skupienie się na problemie pacjenta, a nie tylko na jego diagnozie czy chorobie. Niezależnie od diagnozy, pacjenci prezentują zachowania, które wpływają negatywnie na ich funkcjonowanie.

Srebnicki podkreśla, że ważne jest zrozumienie problemu pacjenta, a nie tylko jego zdrowia. Bez względu na diagnozę, dzieci i młodzież prezentują zachowania, które wpływają na ich codzienne funkcjonowanie.

„Każde dziecko, które prezentuje trudne zachowania, usiłuje rozwiązać jakiś problem. Jeżeli te trudne zachowania się powtarzają, to znaczy, że dziecko ów problem tymi zachowaniami rozwiązuje. W przypadku Lenki były to piski, krzyki, dość często występujące w trakcie jednej jednostki lekcyjnej. By pomóc, należało odkodować, jaki to problem, co starała się nam powiedzieć” – wyjaśnia terapeuta.

Lena znalazła sposób, aby utrzymać intensywną opiekę pani nauczycielki, co dawało jej poczucie bezpieczeństwa. Unikała też trudności związanymi z edukacją poprzez krzyki, które przyciągały uwagę innych uczniów i przynosiły jej pomoc w zadaniach, z którymi miała problem.

Unikanie relacji rówieśniczych, z którymi miała problemy, sprawiało, że Lena czuła się lepiej kontrolując całą klasę za pomocą swoich krzyków, co dawało jej poczucie władzy nad sytuacją.

„Każdy pacjent, który prezentuje trudne zachowania, przychodzi do nas z >>zagadką<<. Diagnoza to za mało, trzeba rozwikłać tę zagadkę. Po jej rozpoznaniu przeprowadziłem rozmowę z nauczycielami, ale rozmowę nie obwiniającą, lecz tłumaczącą istotę problemu. Chodziło o to, by otworzyć pole porozumienia z nauczycielkami i wspomóc je w radzeniu sobie z Leną, czyli wypracowaniu sposobów na komunikowanie w inny sposób niż poprzez krzyki oraz zabraniu jej możliwości dostania tego, co chce otrzymać, gdy tak się zachowuje. Wytyczne zostały przekazane terapeucie środowiskowemu, który funkcjonuje na terenie Łodzi i on podtrzymuje wdrażanie tych procedur” – opowiada dr Srebnicki.

Według jego wyliczeń, praca w środowisku zajęła mu 3 godziny, podczas gdy w gabinecie mogłaby trwać około 30 godzin. Co więcej, Lenka nawet nie zauważyła, że zastosowano wobec niej terapię.

Znaczenie wsparcia dla rodziców

Terapia środowiskowa ma przewagę w szybkim budowaniu wspólnoty terapeutycznej wokół dziecka. Konsultacje specjalistów pozwalają dostosować terapię do dziecka, a nie dziecko do terapii.

„Musimy pamiętać, że nie ma opieki zdrowotnej nad dzieckiem bez udziału rodziców. To oni najlepiej wiedzą, jak ono funkcjonuje. Ich udział w procesie terapeutycznym jest niezbędny. Często zdarza się, że rodzice przerzucają odpowiedzialność na system, ale najczęściej nie dlatego, że nie chcą w tym uczestniczyć, lecz ponieważ nie wiedzą jak. Naszą rolą jest im to wytłumaczyć, pokierować nimi tak, by umieli wesprzeć swoje dziecko, nauczyć się, jak rozwiązywać sytuacje powodujące silny stres To często wymaga zmiany strategii wychowawczej, np. jak zamiast nadmiernej kontroli wprowadzać monitoring” – mówi dr n. zdr. Anna Kaźmierczak-Mytkowska, specjalista psychologii klinicznej i psychoterapii dzieci i młodzieży.

„Terapia niewiele zmieni, jeśli nie zmieni się struktura rodziny. To może wymagać indywidualnych spotkań z rodzicami, czasem wysłania ich na warsztaty dla opiekunów, ale taka pomoc wniesie dużo w proces naprawczy” – uważa terapeutka.

„Odbywa się to poprzez różnego rodzaju oddziaływania. Czasem potrzebna jest interwencja. Jako terapeuta środowiskowy mogę pracować ze wszystkim członkami rodziny i z całym systemem, w którym ta rodzina funkcjonuje. Największą korzyścią terapii środowiskowej jest możliwość działania na >>gorąco<< i razem z pacjentem” – podkreśla Paulina Krupińska.

Terapeuta środowiskowy, czyli kto?

Zdaniem terapeutki środowiskowej Pauliny Krupińskiej, terapia dotyczy nie tylko dziecka, ale całej rodziny.

Terapia środowiskowa koncentruje się na zaangażowaniu środowiska pacjenta, aby stworzyć mu optymalne warunki rozwoju.

Fakty

• Liczba dzieci i młodzieży wymagających specjalistycznej pomocy rośnie, aż 10% populacji dzieci i młodzieży cierpi na zaburzenia psychiczne, co daje ponad 600 tysięcy osób poniżej 18 roku życia.
• Pandemia COVID-19 wpłynęła negatywnie na zdrowie psychiczne dzieci – trzy na cztery zaczęły gorzej radzić sobie z emocjami, 28% stale lub często odczuwa złość, około 21% przygnębienie lub osamotnienie, a 18% smutek.
• Ok. 15% uczniów w Polsce odczuwa złe samopoczucie psychiczne, a ok. 14% wymaga interwencji związanej z funkcjonowaniem psychicznym.
• Próby samobójcze są pierwszą przyczyną zgonów osób w wieku 14-19 lat, a myśli samobójcze ma 16% nastolatków w Europie i 15% na całym świecie, z czego 17% podejmuje próbę samobójczą.
• Do 2030 roku depresja może przewyższyć zagrożenie chorobami sercowo-naczyniowymi pod względem globalnego obciążenia chorobami niezakaźnymi.

źródło: konferencja „Kompleksowa opieka psychiatryczna dla dzieci i młodzieży w sektorze publicznym i prywatnym”, 9.05.2024r.

Na podstawie aktualności z serwisu: pap-mediaroom.pl

Hormon wzrostu, znany również jako somatotropina, jest wydzielany przez przysadkę – gruczoł o wielkości około 1 cm, który znajduje się w jamie czaszki, w siodle tureckim kości klinowej, będącej jedną z kości podstawy mózgu. Jest to istotny hormon, który stymuluje wzrost kości, chrząstki i innych elementów tkanki łącznej, a także innych tkanek. Oprócz tego, wpływa także na gospodarkę lipidową, węglowodanową, białkową i wodno-elektrolitową. Niedobór hormonu wzrostu może być przyczyną wielu chorób.

„Niedobór hormonu wzrostu, czyli somatotropinowa niedoczynność przysadki (SNP), może wystąpić zarówno w wieku dziecięcym, jak i u osób dorosłych” – mówi prof. dr hab. n. med. Andrzej Lewiński, konsultant krajowy w dziedzinie endokrynologii z Kliniki Endokrynologii i Chorób Metabolicznych Instytutu Centrum Zdrowia Matki Polki w Łodzi.

Choroba ta może być spowodowana zarówno czynnikami wrodzonymi, jak i nabytymi. Czynniki wrodzone, które zazwyczaj ujawniają się w dzieciństwie, mają podłoże genetyczne i obejmują nieprawidłowości w budowie podwzgórza i przysadki, a także zaburzenia w produkcji hormonu wzrostu i innych hormonów przez przysadkę.

Podwzgórze, część mózgu odpowiedzialna za kontrolę wydzielania hormonów przez przysadkę, odgrywa kluczową rolę w rozwoju choroby.

„Nabyte przyczyny, które warunkują wystąpienie niedoboru hormonu wzrostu w ciągu życia, obejmują guzy i torbiele okolicy podwzgórzowo-przysadkowej, zapalenia przysadki czy też urazy mechaniczne głowy w wyniku wypadków komunikacyjnych lub uprawiania dyscyplin sportowych związanych z częstymi urazami głowy, np. boksu czy innych sztuk walki” – dodaje prof. Andrzej Lewiński.

Dr hab. Renata Stawerska, konsultant wojewódzki w dziedzinie endokrynologii i diabetologii dziecięcej z Kliniki Endokrynologii i Chorób Metabolicznych Instytutu Centrum Zdrowia Matki Polki w Łodzi zaznacza, że objawy niedoboru hormonu wzrostu różnią się w zależności od wieku pacjenta.

U dzieci mogą to być opóźniony wzrost, niska masa ciała, a u dorosłych objawiać się może zmniejszeniem masy mięśniowej, zwiększeniem tkanki tłuszczowej i osłabieniem kości.

„O ile u dziecka są łatwe do zauważenia, ponieważ maluch po prostu nie rośnie, o tyle u dorosłych są mniej wyraźne i mogą wiązać się z zaburzeniami np. lipidogramu (np. z podwyższonym poziomem cholesterolu i/lub triglicerydów), metabolicznymi (ze zmniejszeniem ilości beztłuszczowej masy ciała) czy nieprawidłowościami dotyczącymi układu kostno-stawowego (osteoporoza, patologiczne złamania). Za tymi objawami może kryć się właśnie niedobór hormonu wzrostu” – tłumaczy dr hab. Renata Stawerska.

„Taka osoba może zgłaszać złe samopoczucie i podejmować próby wycofywania się z życia społecznego. Ponadto u takich osób wzrasta ryzyko rozwoju wielu chorób, np. układu krążenia czy osteoporozy. Dlatego tak ważne jest, by zdiagnozować niedobór hormonu wzrostu i szybko wdrożyć odpowiednie leczenie wyrównujące jego poziom” – dodaje dr hab. Renata Stawerska. Należy również pamiętać, że niedoborowi GH może towarzyszyć niedobór innych hormonów przysadkowych i wówczas obraz choroby może być nieco inny. 

Osoby dorosłe z niedoborem GH mogą doświadczać znacznego pogorszenia jakości życia.

Hormon wzrostu jest głównie wydzielany podczas snu, dlatego jego poziom nie może być wiarygodnie określony podczas rutynowego badania laboratoryjnego.

Dr Renata Stawerska twierdzi, że do zdiagnozowania niedoboru hormonu wzrostu konieczne jest sprawdzenie jego wydzielania w reakcji na stymulatory, które pobudzają sekrecję GH.

„W naszej klinice od lat wykorzystujemy dwie substancje – m.in. klonidynę pobudzającą wydzielanie hormonu wzrostu, którą podajemy dzieciom w formie doustnej (tabletki). W ciągu dwóch godzin od jej podania powinien istotnie wydzielić się hormon wzrostu, wskazując, czy działanie przysadki w organizmie dziecka jest prawidłowe. Często, aby potwierdzić diagnozę lub gdy poprzedni wynik testu jest wątpliwy, w warunkach szpitalnych w godzinach porannych, wykonujemy kolejny test, tym razem z glukagonem podawanym domięśniowo. Hormon ten, poprzez swoje działanie hiperglikemizujące, pobudza wydzielanie endogennej insuliny – a ta z kolei przyczynia się do sprowokowania wydzielania GH przez przysadkę z powodu wywołanej przez nią łagodnej hipoglikemii” – tłumaczy dr hab. Renata Stawerska. 

Niskorosłość, osteoporoza, a także niekorzystne zmiany metaboliczne mogą prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych, takich jak zaburzenia układu krążenia, powikłania zatorowo-zakrzepowe, a nawet incydenty sercowo-naczyniowe. Długotrwały niedobór hormonu wzrostu może być przyczyną tych powikłań zarówno u dzieci, jak i u dorosłych.

Hormon wzrostu, zwany somatotropiną, jest kluczowym hormonem w organizmie, odpowiedzialnym za stymulację wzrostu kości, chrząstki i innych elementów tkanki łącznej. Niedobór GH może prowadzić do wielu chorób, dlatego ważne jest zdiagnozowanie go i wdrożenie odpowiedniego leczenia.

„Jeśli w obu testach nie uda się uzyskać odpowiedniego wzrostu stężenia GH (tzn. powyżej 10 ng/ml), oznacza to, że przysadka nie pracuje w sposób prawidłowy i mamy do czynienia z niedoborem hormonu wzrostu. W przypadku osób dorosłych, w celu sprawdzenia wydzielania GH wykorzystuje się test bezpośrednio z insuliną podawaną dożylnie, która indukuje istotną hipoglikemię. U osób z ciężkim niedoborem GH nie da się pobudzić wydzielania GH w tym teście do wartości powyżej 3 ng/ml. Oczywiście oprócz testów stymulacyjnych przeprowadza również badanie obrazowe – badania rezonansu magnetycznego okolicy podwzgórzowo-przysadkowej, aby wykluczyć obecność guzów lub innych mas uciskających przysadkę” – mówi dr hab. Renata Stawerska.

Profesor Andrzej Lewiński podkreśla znaczenie testów symulacyjnych w diagnostyce niedoboru GH. Poziom tego hormonu może być bliski zera, ale testy stymulacyjne są konieczne do potwierdzenia niedoboru. Współczesna diagnostyka endokrynologiczna opiera się głównie na testach dynamicznych, które sprawdzają wydzielanie hormonów w warunkach pobudzających lub hamujących. Pojedyncze oznaczenia stężenia hormonów i próby stacjonarne rzadko są stosowane.

„Należy jeszcze dodać, że przy diagnostyce deficytu GH u dzieci bierze się pod uwagę występowanie innych chorób, które mogą zaburzać wzrastanie u dziecka, np. zespół upośledzonego wchłaniania, inne choroby przewodu pokarmowego, choroby tarczycy, itd., a także aspekty psychologiczne, które mogą niekorzystnie oddziaływać na dobrostan dziecka” – tłumaczy prof. dr hab. n. med. Andrzej Lewiński.

W przypadku rozpoznania niedoboru GH u dziecka lub osoby dorosłej, po wykluczeniu przyczyny organicznej, pacjenci przystępują do leczenia farmakologicznego. Polega ono na podawaniu hormonu wzrostu w dawkach substytucyjnych, mających na celu wyrównanie niedoboru.

„Hormon wzrostu stosowany do terapii jest identyczny z fizjologicznym, to znaczy występującym naturalnie w naszym organizmie. Podaje się go w postaci codziennych, wieczornych iniekcji podskórnych. U dzieci leczenie kontynuowane jest do momentu zakończenia wzrastania, a u osób dorosłych ma charakter przewlekły, długotrwały, co oznacza, że dorośli przyjmują go do końca życia” – podsumowuje prof. dr hab. n. med. Andrzej Lewiński.

W Polsce refundowane jest leczenie niedoboru hormonu wzrostu przez NFZ w ramach programów lekowych Ministerstwa Zdrowia. Programy te są adresowane do dzieci (B19) i dorosłych (B111) i wymagają spełnienia określonych kryteriów.

Osoby z niedoborem hormonu wzrostu w Polsce mogą skorzystać z refundowanego leczenia przez NFZ, które jest realizowane w ramach programów lekowych Ministerstwa Zdrowia. Programy te są przeznaczone zarówno dla dzieci (B19), jak i dorosłych (B111) i wymagają spełnienia określonych kryteriów.

• zbyt wolny wzrost ciała
• opóźniony rozwój fizyczny
• opóźniony rozwój psychiczny
• zbyt mała siła mięśniowa
• zbyt mała wytrzymałość fizyczna
• zbyt mała masa mięśniowa
• zbyt duża masa tłuszczowa (szczególnie w okolicach brzucha)
• blada, sucha, cienka i mało elastyczna skóra na twarzy
• przerzedzone włosy na skórze głowy
• przerzedzone owłosienie dołów pachowych i okolicy łonowej
• meszek (lanugo) na przedramionach
• wyraźnie zmniejszona potliwość ciała
• nadciśnienie tętnicze i cechy niewydolności krążenia
• zaburzenia gospodarki lipidowej sprzyjające rozwojowi miażdżycy (wzrost stężenia cholesterolu całkowitego, frakcji LDL-cholesterolu i triglicerydów, obniżenie frakcji HDL-cholesterolu)
• zmiany zanikowe mięśnia lewej komory serca
• obniżenie gęstości mineralnej kości (osteoporoza)
• zaburzenia funkcji nerek

Noworodki i niemowlęta

• hipoglikemia – niski poziom glukozy we krwi
• przedłużająca się żółtaczka
• mikropenis i towarzyszące wnętrostwo (jedno lub dwa jądra pozostają poza moszną) u chłopców
• małogłowie

Dzieci starsze

Jeśli zauważasz, że Twoje dziecko ma niski wzrost, pogarszające się tempo wzrastania, zwiększenie ilości tkanki tłuszczowej trzewnej, tendencję do hipoglikemii, a także trudności z pamięcią, koncentracją i nauką, to warto sprawdzić HGH! Zapraszamy do udziału w ogólnopolskiej kampanii edukacyjnej „Sprawdź HGH!”, która ma na celu zwiększenie świadomości społeczeństwa w zakresie niedoboru hormonu wzrostu i jego leczenia. Kampania została objęta patronatem merytorycznym prof. dr hab. n. med. Andrzeja Lewińskiego, konsultanta krajowego w dziedzinie endokrynologii i prezesa Polskiego Towarzystwa Endokrynologii Onkologicznej. Więcej informacji: www.hormonwzrostu.info.

Wiadomość pochodzi z serwisu: pap-mediaroom.pl

Choroba afektywna dwubiegunowa to zaburzenie charakteryzujące się skrajnymi wahaniami nastroju, które obejmują depresję i hipomanię, czyli stan nadmiernego i nieuzasadnionego podniecenia. Wczesna diagnoza i skuteczne leczenie są kluczowe dla zdrowia i komfortu pacjenta. ChAD może pojawić się w każdym wieku, ale zazwyczaj pierwsze objawy pojawiają się w późnym okresie dojrzewania lub wczesnej dorosłości, częściej w postaci epizodów depresji niż hipomanii.

„Bardzo często powtarzam, że pierwszymi i najważniejszymi diagnostami są osoby dorosłe, mające codzienną styczność z nastolatkiem: rodzice, opiekunowie, nauczyciele. Zaalarmowani zmianą jego zachowania, impulsywnością czy pogorszeniem wyników w nauce, powinni nie bać się zgłaszać do specjalistów. Zdecydowanie lepiej się pomylić, niż przeoczyć bardzo poważny problem medyczny” – tłumaczy dr Aleksandra Lewandowska, krajowa konsultant w dziedzinie psychiatrii dzieci i młodzieży.

Życie z chorobą afektywną dwubiegunową wymaga stałej czujności i świadomości konieczności odpowiedniego leczenia, aktywności fizycznej, snu i rutyny. Nieprzestrzeganie tych zasad może prowadzić do negatywnych reakcji emocjonalnych, które mogą być mylone z objawami choroby.

Osoby z ChAD często zastanawiają się, które z ich emocji są naturalne, a które są wynikiem zaburzeń. Ważne jest, aby umieć odróżnić między nimi i odpowiednio reagować na sygnały swojego organizmu.

„Wahania nastroju i zmiany w zachowaniu powodują, że osobom z diagnozą choroby afektywnej dwubiegunowej może być trudniej utrzymać stabilne relacje. Dodatkowo nadal utrzymują się liczne uprzedzenia i błędne przekonania związane z zaburzeniami i chorobami psychicznymi, co może utrudniać otwarte szukanie pomocy” – zaznaczają Urszula Szybowicz i dr Katarzyna Gustavsson z Fundacji Nie Widać Po Mnie, zajmującej się psychoedukacją w zakresie zdrowia psychicznego.

„Jeśli lekarz błędnie włączy farmakoterapię depresji, to niestety konsekwencje są bardzo poważne: dochodzi wówczas do nasilenia objawów związanych z chorobą afektywną dwubiegunową. Nieadekwatne czy opóźnione leczenie wiąże się także z pogorszeniem jakości życia, a także gorszą współpracą z pacjentem i rodziną” – wyjaśnia dr Aleksandra Lewandowska.

Leczenie choroby afektywnej dwubiegunowej wymaga stałego wsparcia, zarówno psychospołecznego, jak i farmakologicznego.

Celem farmakologicznego leczenia choroby afektywnej dwubiegunowej jest normalizacja procesów przekaźnictwa w mózgu, takich jak dopaminergiczny, noradrenergiczny i glutaminergiczny. Bez osiągnięcia remisji lub znacznej redukcji objawów, trudno jest skutecznie działać na poziomie psychospołecznym.

Z szacunków wynika, że zaburzenia psychiczne, takie jak depresja, psychoza czy choroba afektywna dwubiegunowa, dotykają codziennie od 3 do 5 proc. ogólnej populacji oraz około 2 proc. dzieci i młodzieży. Przez wiele lat te schorzenia były lekceważone i obarczone stygmatem, podczas gdy pacjenci cierpiący na nie mają takie samo prawo do uniknięcia trudności z diagnozą oraz dostępu do skutecznego leczenia opartego na najnowszej wiedzy medycznej, jak wszyscy inni.

Niemniej jednak, młodzi pacjenci w Polsce, pomimo trafnej i szybkiej diagnozy, napotykają olbrzymi problem, ponieważ skuteczny lek na epizody depresji u dzieci nie jest refundowany w naszym kraju.

Jest to jedyny preparat zarejestrowany przez FDA, który zawiera cząsteczkę czynną lurazydon, rekomendowany przez towarzystwa naukowe do leczenia epizodów depresji w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej już od 10. roku życia. Odróżnia go najmniejsze ryzyko objawów niepożądanych, ze względu na minimalny wpływ na przyrost masy ciała oraz układ sercowo-naczyniowy.

Obecnie refundacja obejmuje kilka preparatów stosowanych w epizodach maniakalnych oraz epizodach mieszanych, jednak żaden z nich nie jest przeznaczony do stosowania w epizodach depresji u pacjentów młodzieżowych w przebiegu ChAD, czyli na etapie, kiedy „włączenie” farmakoterapii jest bezwzględnie wskazane. Niestety, cena preparatu zawierającego lurazydon jest zbyt wysoka dla większości rodzin, mimo zaleceń psychiatrów.

„W przypadku dorosłych pacjentów w leczeniu epizodów depresji w chorobie afektywnej dwubiegunowej mamy jeszcze kilka preparatów, które są rekomendowane, mają rejestrację i refundację. W przypadku dzieci jednak takie alternatywy po prostu nie istnieją” – dodaje krajowa konsultant w dziedzinie psychiatrii dziecięcej i młodzieżowej.

Warto zauważyć, że preparat ten został zarejestrowany w Unii Europejskiej i objęty refundacją przez polski Fundusz, jednak tylko w przypadku leczenia schizofrenii u dzieci od 13. roku życia. W Stanach Zjednoczonych jest powszechnie stosowany w leczeniu choroby afektywnej dwubiegunowej. Polscy lekarze i pacjenci z ChAD apelują o rozszerzenie dostępności tego leku w Polsce.

„Pomimo postępu w ostatnich latach Polska wciąż ma obszary wymagające poprawy, jeśli chodzi o sytuację osób cierpiących na ChAD. Przede wszystkim chodzi o kwestię innowacji w leczeniu, które wciąż są w naszym kraju dostępne z opóźnieniem lub w ograniczonym zakresie” – ocenia dr Katarzyna Gustavsson.

Specjaliści zgodnie podkreślają, że każdy pacjent powinien mieć równy dostęp do skutecznego leczenia, niezależnie od miejsca zamieszkania, sytuacji finansowej czy wieku. Rozpoczęcie terapii farmakologicznej w młodym wieku to inwestycja w zdrową i stabilną dorosłość. Światowy Dzień Choroby Afektywnej Dwubiegunowej, przypadający na 30 marca, jest doskonałą okazją do zwrócenia uwagi na potrzeby nawet najmłodszych pacjentów.

Według ekspertów, kluczowym elementem skutecznego leczenia jest równy dostęp do terapii niezależnie od regionu zamieszkania, zamożności czy wieku pacjenta. Początek leczenia farmakologicznego w młodym wieku to inwestycja w zdrową i pełną życia dorosłość. 30 marca, Światowy Dzień Choroby Afektywnej Dwubiegunowej, jest doskonałą okazją do zwrócenia uwagi na potrzeby nawet najmłodszych pacjentów.

„Środowisko lekarskie nieustannie apeluje o zniesienie barier prawnych i finansowych, uniemożliwiających większości rodzin borykających się z ChAD dostępu do odpowiedniej terapii” – konkluduje dr Aleksandra Lewandowska.

Pochodzenie wiadomości: pap-mediaroom.pl

Działalność sponsoringowa PGE to nie tylko szeroko zakrojone projekty pomagające dzieciom w zdobywaniu wiedzy i rozwoju, ale również szereg działań na rzecz społeczności lokalnych. Jako jeden z największych mecenasów kultury i sponsorów sportu w Polsce, PGE angażuje się w wiele inicjatyw, które mają na celu wspieranie lokalnych społeczności oraz tworzenie warunków do rozwoju i edukacji dzieci.

„PGE jest jedną z największych firm w Polsce, liderem transformacji energetycznej o ogromnym potencjale organizacyjnym i finansowym. Ten potencjał wykorzystujemy do wsparcia naszych partnerów sponsoringowych. Dla PGE sponsoring sportu i mecenat kultury to nie tylko promocja firmy i marki. To działania, które są bardzo ważnym elementem naszej odpowiedzialności społecznej – chcemy być sponsorem społecznie zaangażowanym. Dlatego dużą wagę przykładamy do realizacji projektów z zakresu rozwoju i edukacji dzieci. Poprzez sponsoring budujemy nasze zaangażowanie w rozwój społeczny, wspieranie lokalnych społeczności, upowszechnianie aktywność fizycznej i sportu, ale także promocję kultury – mówi Wojciech Dąbrowski, prezes zarządu PGE Polskiej Grupy Energetycznej – Jako spółka Skarbu Państwa służymy społeczeństwu, zapewniając bezpieczeństwo energetyczne poprzez dostawy energii elektrycznej i ciepła, ale także wspierając jego rozwój, szczególnie w >>małych ojczyznach<<” – dodaje Wojciech Dąbrowski.

PGE wspiera szereg programów, mających na celu ułatwienie dostępu do sportu dzieciom i młodzieży. Głównym celem jest aktywne wspieranie młodych ludzi w osiąganiu ich celów sportowych poprzez zapewnienie możliwości rozwoju i finansowania oraz organizowanie atrakcyjnych wydarzeń sportowych.

PGE dba o promocję zdrowego stylu życia i wspiera wszelkie inicjatywy skupiające się na osiąganiu sukcesów w sporcie. Poprzez kontakt i współpracę ze społecznością lokalną, PGE ma na celu ułatwienie młodym ludziom uprawiania sportu i dostępu do infrastruktury sportowej, aby pomóc im w osiąganiu ich celów.

PGE wspiera również inicjatywy edukacyjne w zakresie kultury fizycznej, poprzez szkolenia i spotkania z trenerami, aby pomóc młodym ludziom w osiąganiu ich celów w sporcie. Przez stałe wsparcie młodych sportowców, PGE chce przyczynić się do długoterminowego rozwoju polskiego sportu i kultury fizycznej w społeczeństwie.

PGE angażuje się w wszelkie dyscypliny sportu, tworząc partnerskie relacje zarówno na poziomie profesjonalnym jak i amatorskim, dziecięcym i edukacyjnym. Jednocześnie firma promuje aktywność fizyczną jako sposób na zdrowe i pozytywne spędzanie czasu przez najmłodszych.

W 2022 roku PGE rozwijała swój Program Junior, wspierając 25 akademii sportowych różnych dyscyplin, w tym piłka nożna, koszykówka, siatkówka, judo i łyżwiarstwo. Program miał na celu popularyzację sportu wśród dzieci i wsparcie ich w rozwijaniu zainteresowań. PGE wspomagało 6 tysięcy dzieci w 25 klubach sportowych, co przełożyło się na ogólną liczbę 18 tysięcy uczestników zajęć sportowych w ramach Programu Junior.

PGE wspiera wszechstronny rozwój polskiego sportu na poziomie profesjonalnym, angażując się w wsparcie kadry narodowej i najważniejszych klubów krajowych z różnych dyscyplin sportu. W 2022 roku, dzięki wsparciu PGE, polscy sportowcy profesjonalni zdobyli blisko 250 medali podczas międzynarodowych mistrzostw świata i Europy.

W 2022 roku PGE Narodowy promował aktywność fizyczną poprzez „Zimowy PGE Narodowy w Trasie” – flagowy projekt, który zgromadził ponad 420 tys. uczestników w 10 największych miastach w całej Polsce. Projekt wspierał rekreację i popularyzował amatorski sport, zachęcając całe rodziny do uprawiania łyżwiarstwa.

Nowa wersja:

PGE to jeden z najważniejszych mecenasów kultury w Polsce. Firma zaangażowana jest w wiele inicjatyw edukacyjnych, których celem jest umożliwienie ludziom w każdym wieku dostępu do wiedzy z zakresu sztuki i muzyki. Program „PGE Kulturalna Grupa Energetyczna” realizuje te cele.

PGE od wielu lat docenia znaczenie kultury i wspiera szeroko rozumianą edukację artystyczną. Poprzez program „PGE Kulturalna Grupa Energetyczna” firma dba o to, aby kultura była dostępna dla wszystkich, bez względu na wiek czy dochody.

Muzea i instytucje muzyczne wspierane przez Polską Grupę Energetyczną nie tylko działają na rzecz dalszego rozwoju kultury, ale również organizują szereg wydarzeń edukacyjnych, skierowanych do uczniów wszystkich szczebli edukacji. W 2022 roku w instytucjach kultury współpracujących z PGE odbyło się ponad 6 tys. takich wydarzeń, w których uczestniczyło ponad 6 mln osób. Szczególnym zainteresowaniem cieszyły się programy edukacyjne, których uczestnikami było ponad 960 tys. dzieci. Oznacza to, że aż co czwarty uczeń w Polsce miał okazję uczestniczyć w atrakcyjnych i rozwojowych zajęciach dzięki wsparciu PGE.

W 2022 r. PGE Kulturalna Grupa Energetyczna objęła swoim wsparciem cztery muzea – Muzeum Narodowe w Krakowie, Muzeum Narodowe w Warszawie, Muzeum Narodowe w Lublinie oraz Muzeum Zamku Królewskiego na Wawelu – a także 16 instytucji muzycznych, m.in. Filharmonię Narodową w Warszawie, Filharmonię Śląską, Operę i Filharmonię Podlaską, Filharmonię im. Mieczysława Karłowicza w Szczecinie, Narodowe Forum Muzyki im. Witolda Lutosławskiego, Toruńską Orkiestrę Symfoniczną, Filharmonię Podkarpacką im. Artura Malawskiego w Rzeszowie, Filharmonię im. Henryka Wieniawskiego w Lublinie, Filharmonię Świętokrzyską im. Oskara Kolberga w Kielcach, Filharmonię Gorzowską, Operę Nova w Bydgoszczy, Filharmonię Dolnośląską w Jeleniej Górze oraz Polską Filharmonię Bałtycką im. Fryderyka Chopina w Gdańsku.

PGE wspiera również inicjatywy, których celem jest przypomnienie i upamiętnienie ważnych wydarzeń historycznych oraz zachowanie tożsamości narodowej. W ramach programu „PGE Dumni z historii” firma angażuje się w projekty, których celem jest upowszechnianie wiedzy historycznej i zachowanie pamięci o najważniejszych wydarzeniach, takich jak Muzeum Powstania Warszawskiego i Muzeum Dzieci Polskich – ofiar totalitaryzmu w Łodzi.

PGE angażuje się w sponsoring klubów sportowych, jak również w szereg innych działań prospołecznych. Przedsiębiorstwo wspiera młodych ludzi w ich rozwoju, jak również działania na rzecz środowiska naturalnego. Wszystkie te akcje są doskonałym przykładem skuteczności działań PGE jako sponsora.

PGE jest wyjątkowym sponsorem, wykorzystującym swoje zasoby w najbardziej efektywny i skuteczny sposób. Można powiedzieć, że w 2022 roku PGE udowodniło, że można osiągnąć wyjątkowo pozytywny efekt dzięki najlepiej zaplanowanym i zrealizowanym działaniom sponsoringowym.

PGE staje się coraz bardziej znanym i szanowanym sponsorem, nie tylko w Polsce, ale na całym świecie. Efektywność i skuteczność działań sponsoringowych PGE w 2022 roku jest idealnym przykładem na to, że dzięki odpowiedniemu planowaniu i wykorzystaniu zasobów, można osiągnąć niezwykle pozytywne efekty.

PGE jest przykładem na to, że przedsiębiorstwo może wspierać społeczności wokół siebie, jednocześnie zwiększając swoją rozpoznawalność. W 2022 roku PGE pokazało, że poprzez zaangażowanie w różnorodne projekty i wykorzystanie zasobów w sposób efektywny i skuteczny, można osiągnąć wybitne rezultaty.

Rozpoznawalność działalności sportowej i kulturalnej wspieranej przez PGE stale wzrasta. Przeprowadzone w lutym 2022 roku przez Instytut Ogólnopolski Panel Badawczy Ariadna badanie na grupie 1000 osób wykazało, że ponad połowa respondentów wskazała PGE jako sponsora polskiego sportu. Co więcej, aż 63 proc. potwierdziło, że PGE jest partnerem polskiego sportu oraz animatorem rozwoju kultury fizycznej dzieci i młodzieży.

Źródło: pap-mediaroom.pl

„Dopóki mocno pulchne dzieci będziemy uważać za fajne, a ich otyłość za przejaw dbałości o nie, obszar >>ciałopozytywności<< będzie przenosił się na starsze grupy wiekowe” – mówi dr hab. n. med. Michał Brzeziński, Katedra i Klinika Pediatrii, Gastroenterologii, Alergologii i Żywienia Dzieci Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego.

Jego zdaniem myślenie o otyłości powinno pójść w innym kierunku: „grubopozytywność” nie jest dobra, zabija, ale człowiek chorujący na otyłość jest dobry i trzeba go akceptować, sam siebie też powinien akceptować.

Takie, mniej więcej, przesłanie daje Roxane Gay, autorka książki „Głód. Pamiętnik (mojego) ciała”. Szczerze opowiada swoją historię zmagań z otyłością i napiętnowaniem z tego powodu. Pokazuje traumę, stygmatyzowanie i wreszcie trudne „odzyskiwanie” własnego ciała. Z sukcesem. Przez kilkadziesiąt lat autorka odczuwała wstyd i nienawidziła siebie.

Stygmatyzacja osób otyłych

Bardzo dobrze problem stygmatyzowania rozumie prof. Mariusz Wyleżoł, chirurg bariatra, kierownik Warszawskiego Centrum Kompleksowego Leczenia Otyłości i Chirurgii Bariatrycznej Szpitala Czerniakowskiego. Powtarza on, że otyłość bywa gorsza niż nowotwór, bo jest silnie stygmatyzowana. Dlatego powstała Karta Praw Pacjenta Chorego na Otyłość, która jest próbą budowania jakości, bezpieczeństwa i kultury wokół chorego na otyłość.

„Taki chory człowiek krąży między specjalistami i nie łączy faktu, że wszystkie jego dolegliwości są pochodną otyłości. W Stanach Zjednoczonych pacjent krąży tak pięć lat, słysząc: >>niech pan się weźmie za siebie<<. Cały ten czas nie ma świadomości, że jest chory na otyłość – chorobę przewlekłą. Karta Praw Pacjenta Chorego na Otyłość służy więc także uświadomieniu pacjentom, że są przewlekle chorzy” – mówi prof. prof. dr hab. n. med. Paweł Bogdański, prezes Polskiego Towarzystwa Leczenia Otyłości.

Edukować, edukować

Marta Pawłowska, ekspert promocji zdrowia i profilaktyki chorób, kierownik studiów podyplomowych Zarządzanie promocją zdrowia i profilaktyką chorób Health Promotion & Prevention Manager, realizowanych w Centrum Kształcenia Podyplomowego Uczelni Łazarskiego w czasie konferencji „Prezentacja dobrych praktyk międzynarodowych w zakresie profilaktyki i leczenia choroby otyłościowej” zorganizowanej przez Instytut Zarządzania w Ochronie Zdrowia Uczelni Łazarskiego, nawiązała do słów Herberta George Wellsa: „Historia ludzkości przypomina coraz częściej wyścig między edukacją a katastrofą”. Żeby więc nie doszło do katastrofy otyłościowej, zdaniem specjalistki, ludziom oprócz wiedzy trzeba dać umiejętności. Tłumaczyć, co mają robić i jeść każdego dnia, w każdym wieku, w każdej gminie, w każdym mieście. Taka edukacja nie powinna być dobrowolna, lecz mieć charakter systemowy. Zaczynać się w żłobku, poprzez przedszkole, szkołę, pracodawcę, urzędników, dziennikarzy.

„We Francji, która jest >>najszczuplejsza<< w Europie, dziecko nie ukończy szkoły podstawowej, jeśli nie umie pływać i jeździć na rowerze. W Hiszpanii triumfy święci piłka nożna kobiet. Są reklamy pod hasłem >>piłka nożna nie ma płci<<. Takie działania edukacyjno-promocyjne nie mogą trwać 3 lata, a 30. Musi pojawić się marketing przeciwdziałania otyłości, bardziej restrykcyjne podejście do reklam produktów zawierających cukier i tłuszcz. Wokół szkół powinny pojawić się strefy wolne od fast food, żeby nie było tak jak teraz: uczeń nie kupi śmieciowego jedzenia w sklepiku szkolnym, lecz skoczy za róg do sklepu pewnej sieci i zje bułkę z parówką. Powinno skończyć się z finansowaniem igrzysk olimpijskich przez producentów wysokosłodzonych napojów gazowanych” – wylicza Marta Pawłowska.

Polskie dzieci w czarnej koszulce lidera

Żeby Europejczycy nie umierali na przewlekłą chorobę otyłościową, niezbędna jest cała sieć powiązanych działań. Nie tylko na poziomie międzyresortowym, lecz także samorządowym, szkolnym, rodzinnym. Szczególnie ważne jest powstrzymanie otyłości wśród dzieci i młodzieży, bo w tej kategorii Polska stała się niechlubnym liderem.

„80 proc Polaków nie identyfikuje otyłości jako choroby. Polska zdobyła też czarną koszulkę lidera, jeśli chodzi o wzrost otyłości wśród dzieci i młodzieży. Nastolatek chory na otyłość ma osiemnastokrotnie razy większe ryzyko bycia otyłym w dorosłości. To nieprawda, że >>wyciągnie się<<, jak mówią babcie. Wśród krajów europejskich jedynie Francja nie odnotowuje w ostatnich latach wzrostu częstości otyłości. Dramat Europy rozegra się więc na naszych oczach. Prognozowana długość życia z powodu otyłości w 2050 r skróci się o 4 lata” – mówił prof. dr hab. n. med. Paweł Bogdański, prezes Polskiego Towarzystwa Leczenia Otyłości w czasie wspomnianej już konferencji.

Dr n. med. Jakub Gierczyński, ekspert ochrony zdrowia z Uczelni Łazarskiego zwraca uwagę na dwa czynniki: oczekiwana długość życia i życie w zdrowiu. W tych kategoriach zarówno przywoływana wielokrotnie przez ekspertów Francja, jak i mierząca się z falą otyłości Hiszpania, są liderami. Polska zaś ze swoim nierekordowym: 74 lata – długość życia wśród mężczyzn i 82 wśród kobiet, nie ma się czym chwalić. Życie w zdrowiu w przypadku polskiego mężczyzny wynosi 59 lat (na 74 lata życia).

Zdaniem prof. Michała Brzezińskiego szczególnie ważne jest 1000 pierwszych dni życia dziecka – jak mówi, wtedy odbywa się tzw. programowanie żywieniowe. Ważna jest promocja karmienia piersią. Taki sposób karmienia niemowląt najczęściej skutkuje bowiem szczupłą sylwetką w okresie nastoletnim. Ważne, by uświadomić rodzicom, że woda jest najlepsza – dzieci nie powinny pić więcej niż 100 ml soku dziennie, resztę powinna stanowić woda. Dlatego tak ważna jest dostępność do niej w przestrzeni publicznej.

„W godzinach żłobkowo- przedszkolnych dzieci powinny mieć minimum trzy sesje aktywności fizycznej. To właśnie żłobki i przedszkola powinny edukować rodziców w temacie żywienia dzieci. Ważne jest ograniczenie niemal do zera czasu spędzanego przed ekranem, ale… zawsze można pokazać dziecku bajkę, w której miś nie zjada hamburgera, lecz marchewkę. Dzieci szkolne bezwzględnie powinny mieć zapewniony dostęp do wody kranowej. W promieniu 150 m od szkoły nie powinno być miejsc, gdzie można kupić fast food” – wylicza Michał Brzeziński.

Źródło: Konferencja „Prezentacja dobrych praktyk międzynarodowych w zakresie profilaktyki i leczenia choroby otyłościowej” zorganizowana przez Instytut Zarządzania w Ochronie Zdrowia Uczelni Łazarskiego, 08.12.2022

Źródło informacji: Serwis Zdrowie

Źródło wiadomości: pap-mediaroom.pl