– Ministerstwo Infrastruktury ogłasza, że Kraków i Warszawa zostały połączone nową drogą ekspresową S7, a aglomeracja krakowska zyskała ważny fragment Północnej Obwodnicy Krakowa – drogi ekspresowej S52, ułatwiającej przejazd północną częścią miasta. Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad udostępniła 25 km nowych tras do ruchu 23 grudnia 2024 r., które w istotny sposób poprawią transportowy szkielet regionu. To najważniejsza inwestycja drogowa w tym roku.

W uroczystym otwarciu tych kluczowych dla Polski dróg uczestniczyli wiceprezes Rady Ministrów i minister obrony narodowej Władysław Kosiniak-Kamysz, minister infrastruktury Dariusz Klimczak, wiceminister Stanisław Bukowiec, a także parlamentarzyści Ziemi Krakowskiej i województwa małopolskiego, samorządowcy, przedstawiciele GDDKiA, wykonawcy oraz liczni mieszkańcy Krakowa.

W dzisiejszym dniu, obchodzimy niezwykle uroczystą chwilę. Ta trasa nie tylko połączy Kraków ze stolicą, a następnie z Gdańskiem, ale będzie również uzupełniona o 33 km dróg lokalnych. Chciałbym serdecznie podziękować władzom miasta, województwa, oraz wielu gminom za ich wkład w realizację tego projektu. Dziękuję również wykonawcom oraz wszystkim, którzy codziennie pracowali, by dziś ta droga mogła zostać udostępniona. Jest to nie tylko wyjątkowa, lecz także strategiczna inwestycja. Pokolenia krakowian czekały na obwodnicę Krakowa i połączenie ekspresowe z Warszawą. Dzisiaj wreszcie doczekaliśmy się tych zmian – powiedział wicepremier Władysław Kosiniak-Kamysz.

W tym roku otworzyliśmy kilka istotnych dróg ekspresowych oraz nowe odcinki autostrady A2. Jednak żadna z tych inwestycji nie ma takiego znaczenia dla komunikacji i transportu w wielkiej aglomeracji jak obwodnica Krakowa i brakujący odcinek S7. Ta droga łączy Kraków i Warszawę, dwa wspaniałe miasta, między którymi podróżują Polacy. Jest ważna nie tylko dla kierowców, ale również dla polskiej gospodarki, transportu, komunikacji i turystów przemieszczających się między tymi miastami – powiedział minister infrastruktury Dariusz Klimczak.

S7 Widoma – Północna Obwodnica Krakowa to nowa trasa o długości 13,3 km, która umożliwia połączenie dwóch największych miast w Polsce – Warszawy i Krakowa. Trasa S7 ma łączną długość 270 km.

Dzięki oddaniu tej trasy, podróż między Warszawą a Krakowem staje się szybsza i bardziej wygodna, co przyczynia się do poprawy komunikacji między tymi ośrodkami.

Budowa drogi S7 nadal trwa, pozostają do wykonania prace na węzłach i ogrodzenia. Planowane zakończenie prac na tym odcinku jest wiosną przyszłego roku. Skomunikowanie S7 z S52 zapewni łącznica, obsługująca ruch w obu kierunkach do czasu ukończenia prac w obrębie węzła Mistrzejowice. Do końca 2025 r. planowane jest udostępnienie kolejnego odcinka S7, między węzłami Grębałów i Nowa Huta. Mistrzejowice mają być ukończone w połowie 2026 r., co domknie krakowski ring drogowy. S7 to nowoczesna, dwujezdniowa droga ekspresowa z dwoma pasami ruchu w każdym kierunku i rezerwą na trzeci pas, zbudowano również 19 zbiorników retencyjnych.

Na budowę drogi ekspresowej S7 pozyskano 534,8 mln zł ze środków Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko oraz 420,7 mln zł ze środków Programu Operacyjnego Fundusze Europejskie na Infrastrukturę, Klimat, Środowisko. Całkowity koszt prac wyniósł ponad 1,7 mld zł, a odcinek został wybudowany przez konsorcjum Gulermak (lider), Gűlermak Ağir Sanayi İnşaat ve Taahhűt oraz Mosty Łódź.

Fragment wschodni Północnej Obwodnicy Krakowa, o długości 12,3 km, został otwarty dla ruchu. Droga ekspresowa S52 ma na celu połączenie Cieszyna z Krakowem. Nowa trasa biegnie wzdłuż północnych granic Krakowa, łącząc się z Trasą Wolbromską na węźle Zielonki, z Al. 29 Listopada na węźle Węgrzce oraz z nowohuckimi Mistrzejowicami na węźle Batowice. Obwodnica posiada trzy pasy ruchu w każdym kierunku.

Na wschód od Krakowa, udostępniony do ruchu fragment Północnej Obwodnicy Krakowa, o długości 12,3 km, jest częścią drogi ekspresowej S52. Docelowo ma ona połączyć Cieszyn z Krakowem. Nowa trasa biegnie wzdłuż północnych granic Krakowa, łącząc się na węźle Zielonki z Trasą Wolbromską, na węźle Węgrzce z Al. 29 Listopada oraz poprzez węzeł Batowice z nowohuckimi Mistrzejowicami. Obwodnica ma trzy pasy ruchu w każdym kierunku.

W ramach inwestycji powstały dwa tunele: Zielonki (653 m) i Dziekanowice (496 m), które należą do najnowocześniejszych tego typu obiektów w Europie. Oprócz standardowych elementów, takich jak czujniki dymu i ciepła, obiekty wyposażone są w 114 kamer zwykłych i termowizyjnych oraz 42 wentylatory. Dodatkowo zainstalowano w nich system automatycznego gaszenia pożaru, co stanowi unikalne rozwiązanie w Polsce.

Na nowo wybudowanej obwodnicy znajduje się około 570 metrowa estakada, która prowadzi nad ulicą Krakowską w Bosutowie i nad potokiem Sudół Dominikański. Jezdnia estakady w niektórych miejscach znajduje się prawie 13 metrów nad poziomem terenu. Dodatkowo, obwodnica została połączona z innymi drogami poprzez trzy nowe węzły: Zielonki (z Trasą Wolbromską), Węgrzce (z Al. 29 Listopada) i Batowice (z Os. Piastów i Batowicami). Infrastruktura ta obejmuje także 20 kilometrów dróg dojazdowych.

Podczas budowy trasy zostało wybudowanych 27 mostów, wiaduktów i estakad o łącznej długości prawie 1,9 km, oraz mury oporowe o długości ponad 4,4 km. Dodatkowo, wzdłuż drogi powstały 23 zbiorniki retencyjne, które mają za zadanie zatrzymać nadmiar wody w przypadku opadów deszczu.

Budowa nowej drogi była wyjątkowo skomplikowanym przedsięwzięciem inżynieryjnym, ponieważ prawie jedna czwarta długości trasy biegnie w tunelach, po wiaduktach i estakadach. Aby odpowiednio przygotować grunt pod drogę, konieczne było wzmocnienie go poprzez wbijanie specjalnych pali na głębokość nawet 30 m. Z uwagi na ponad 100 metrową różnicę poziomów na trasie, inżynierowie mieli duże wyzwanie zarówno podczas projektowania, jak i budowy drogi.

Na realizację Trasy S52 pozyskano 789,6 mln zł ze środków Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko, przy szacowanym koszcie prac na ok. 1,4 mld zł. Budowę odcinka powierzono konsorcjum Gulermak (lider), Gűlermak Ağir Sanayi İnşaat ve Taahhűt oraz Mosty Łódź.

UWAGA: Treść komunikatów opublikowanych w serwisie PAP nie jest modyfikowana przez PAP SA i jest prezentowana w formie dostarczonej przez nadawcę. Nadawca komunikatu ponosi odpowiedzialność za jego treść zgodnie z postanowieniami art. 42 ust. 2 ustawy prawo prasowe. (PAP)

Źródło: pap-mediaroom.pl

Kapitalizm to w sumie rezultat rozwoju pewnych instytucji podtrzymujących określony sposób zarobkowania i określone stosunki społeczne, takich jak praca najemna i płaca czy pieniądz kredytowy. Wspólne stanowisko badaczy jest takie, że instytucje specyficzne dla miejsca i czasu wpływają na wyniki gospodarcze i zróżnicowanie gospodarek na świecie i w czasie; to z ich powodu współpraca ludzi w niektórych przypadkach umożliwia czerpanie korzyści z aktywności zarobkowej, w innych zaś jest nieproduktywna społecznie, rodzi gospodarczą stagnację i upadek. Aby zrozumieć przyczyny i naturę kolejnych kryzysów, trzeba najpierw umieć identyfikować istotne instytucje.

Instytucjonalizm przedstawia kapitalizm w dwóch aspektach: efektywność i władza. Badanie tego systemu z punktu widzenia funkcjonalizmu skupia się na jego efektywności, natomiast perspektywa ekonomiczno-polityczna skupia się na kwestii władzy.

W ostatnich latach coraz więcej badań naukowych skupia się na zróżnicowaniu między kapitalizmami, w szczególności na układach instytucjonalnych w krajach kapitalistycznych. Przyglądając się zarówno rządowi, jak i firmom, można dostrzec, że jednostronność w jednym lub drugim z tych sektorów może prowadzić do nierównowagi lub zakłóceń systemu. Dlatego znaczenie współpracy i wzajemnego oddziaływania między rządem i firmami jest niezmiernie istotne dla zachowania spójności układu kapitalistycznego.

Typologia odmian kapitalizmu obejmuje szeroki zakres układów, od liberalnej gospodarki rynkowej po koordynowaną gospodarkę rynkową. Jednak zależności między państwem, firmami i gospodarstwami domowymi zawsze odgrywają istotną rolę w utrzymaniu kapitalizmu. Władza jest więc kluczowym elementem, który decyduje o wielu aspektach funkcjonowania kapitalizmu, od relacji między firmami do relacji między pracodawcą a pracownikiem.

Pomimo, że zwolennicy podejścia funkcjonalnego częściej używają określeń takich jak „system społeczny” lub „porządek instytucjonalny”, wyraźnie widać podobieństwo ich przekonań do systemu kapitalistycznego.

Kapitalizm to system, który składa się z czynników o znacznie szerszym zakresie niż tylko same rynki. Polityczno-historyczny instytucjonalizm wskazuje, że należy wziąć pod uwagę kulturę, moralność i politykę, aby zrozumieć, w jaki sposób kapitalizm wpływa na różne elementy naszego życia. Kryzysy, których doświadczamy, mają głębszy wymiar, gdyż są związane z władzą państwa i korporacyjną. Kapitalizm nie jest jednak tylko systemem samo-organizującym się, ale także polem odziaływań społecznych, które cechuje silna tendencja do entropii lub „dynamicznej nierównowagi”. Z tego powodu jest trudno znaleźć model, który oddaje zmienność, dynamiczność i niepewność, z jaką wiąże się kapitalizm.

Więcej informacji o grupach dominujących w gospodarce można znaleźć w opublikowanej w formule Otwartego Dostępu publikacji Anny Ząbkowicz „Państwo wobec grup dominujących w gospodarce”. Ta pozycja zawiera szereg interesujących materiałów, które świetnie wpisują się w omawiany nurt.

Prof. Anna Ząbkowicz jest profesorem nauk ekonomicznych w Katedrze Ekonomii Instytucjonalnej i Mikroekonomii, Wydziału Ekonomiczno-Socjologicznego Uniwersytetu Łódzkiego. Więcej informacji można znaleźć na stronie internetowej https://www.uni.lodz.pl/pracownicy/anna-zabkowicz, a jej identyfikator ORCID to 0000-0003-1977-0884.

Na podstawie aktualności z serwisu: pap-mediaroom.pl