„Zaprosiliśmy do współpracy środowisko akademickie, Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne i farmaceutów, którzy sprawują opiekę farmaceutyczną w innych krajach europejskich” – wyjaśniła Elżbieta Piotrowska-Rutkowska, prezes Naczelnej Rady Aptekarskiej w NIA.

Przypomniała, że zmieniło się otoczenie prawne i dzięki ustawie o zawodzie farmaceuty istnieje obecnie możliwość sprawowania opieki farmaceutycznej w Polsce. Planowane jest włączenie do systemu opieki zdrowotnej również innych usług z zakresu tej opieki, których celem jest efektywne prowadzenie farmakoterapii oraz wsparcie całej ochrony zdrowia.

„My, farmaceuci postanowiliśmy wystandaryzować poszczególne usługi z zakresu opieki farmaceutycznej, takie standaryzacje są już w innych państwach Europy” – powiedziała Elżbieta Piotrowska-Rutkowska. Jednym z efektów tych prac jest właśnie opracowanie modelu usługi „Nowy Lek”.

Zdaniem dr hab. Bożeny Karolewicz, prezes Polskiego Towarzystwa Farmaceutycznego, wypracowany model w praktyce pozwala farmaceucie na planowanie tej usługi, jej organizację, realizację i dokumentowanie.

„To jest niezwykle ważne z punktu widzenia oceny wpływu tej usługi na przestrzeganie zaleceń terapeutycznych przez pacjentów, na bezpieczeństwo terapii, a także na eliminacje działań niepożądanych” – stwierdziła ekspertka.

Jak podkreśliła współautorka zaleceń dr hab. n. farm. Magdalena Jasińska-Stroschein, Katedra Biofarmacji, Uniwersytet Medyczny w Łodzi, celem usługi „Nowy Lek” jest właśnie dostarczenie pacjentowi wszelkich niezbędnych informacji na temat nowo wdrożonej farmakoterapii, ocena stopnia stosowania się do zaleceń terapeutycznych, a przede wszystkim wsparcie w ich realizacji.

„Jest to trzyetapowa konsultacja farmaceutyczna. Obejmuje spotkanie wstępne, interwencyjne i kontrolne, z których dwa ostatnie mogą być realizowane za pomocą narzędzi teleinformatycznych” – tłumaczyła Magdalena Jasińska-Stroschein. Jak zaznaczyła, wizyty regularnie powtarzane w krótkim odstępie czasu (realizacja usługi to 30 dni od wykupienia leku) pozwalają zmotywować pacjenta, żeby rozpoczął terapię, a potem w niej wytrwał. Dzięki tym spotkaniom farmaceuta może przypomnieć choremu, jak stosować lek, upewnić się, czy robi to prawidłowo oraz pochylić się na jego obawą przed działaniami niepożądanymi i zapobiec niekontrolowanemu odstawieniu leku.

Artur Jędra z Rady Okręgowej Izby Aptekarskiej w Warszawie wskazał, że sama idea usługi „Nowy Lek” pojawiła się już 13 lat temu w takich krajach jak Francja, Belgia czy Wielka Brytania.

„Podczas podsumowania wyników wprowadzania tej usługi 8,7 pacjentów na 10 wyraziło pozytywna ocenę tego serwisu, co świadczy o tym, że na początku nowej farmakoterapii pacjenci są zagubieni i potrzebują wskazówek” – powiedział.

Uczestnicy konferencji zwracali też uwagę, że pozytywnym zjawiskiem rozszerzania opieki farmaceutycznej jest pogłębienie się współpracy między lekarzami a farmaceutami, ukierunkowanej na jak najlepszą troskę o pacjenta.

„Współpraca lekarz-farmaceuta zawsze istniała, tylko to były dwa oddzielne światy. Teraz dochodzimy do tego, że razem troszczymy się o pacjenta. To jest ogromny krok naprzód” – mówił prof. dr hab. n. med. Ryszard Gellert, dyrektor Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego. Jego zdaniem pacjenci odniosą duża korzyść z takiej pracy zespołowej. W jego opinii, kiedy pacjent będzie mógł wyjaśnić wszystkie wątpliwości z osobą, której specjalizacją są właśnie leki, sprawi to, że ich przyjmowanie stanie się dla niego bardziej przyjazne i nie będzie budzić tyle niepokoju.

Prof. dr hab. Marcin Czech, Instytut Matki i Dziecka, zwracał uwagę, że korzyści z nowej usługi mają różni udziałowcy systemu ochrony zdrowia. „Korzysta przede wszystkim pacjent, bo otrzymuje od profesjonalisty medycznego pakiet informacji, których nie dostaje od lekarza, głównie z braku czasu” – mówił.

Druga grupa beneficjentów to lekarze, którzy będą mogli skupić się na pacjencie i jego schorzeniu, nie zagłębiając się w wyjaśnienia na temat sposobu przyjmowania leków.

Korzysta też sam system, który dzięki większemu zaangażowaniu niewykorzystanego dotychczas potencjału środowiska farmaceutów, m.in. uzyskuje możliwości poprawy gospodarowania lekami w Polsce.

Naczelna Izba Aptekarska uważa, że usługa „Nowy Lek” powinna być wprowadzona możliwie jak najszybciej i uzyskać finansowanie ze środków publicznych. Zdaniem obecnego na konferencji Macieja Miłkowskiego, podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia, powszechne wprowadzenie jej do aptek jest w pełni uzasadnione.

„Farmaceuta powinien być takim doradcą pacjenta. Widzimy, że bardzo istotne jest nauczenie pacjentów technik przyjmowania nowego leku. Na pewno takie zapotrzebowanie jest” – zaznaczył wiceminister Miłkowski.

Dodał jednak, że nie wie jeszcze, w jaki sposób miałoby to zostać wdrożone. Możliwe są dwa rozwiązania: pilotaż albo bezpośrednie włączenie usługi „Nowy lek” do koszyka świadczeń gwarantowanych na wniosek towarzystwa naukowego lub konsultanta krajowego.

Według prezes Naczelnej Rady Aptekarskiej każdy farmaceuta będzie mógł świadczyć tę usługę, gdyż to środowisko na bieżąco korzysta z możliwości doskonalenia zawodowego.

„Naczelna Izba Aptekarska i Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne są też na etapie organizowania kursów, które przybliżą farmaceutom te usługę. Chcemy, by była ona jednolicie prowadzona w całym kraju” – powiedziała Elżbieta Piotrowska-Rutkowska.

O profesjonalizmie absolwentów farmacji i ich otwartości na kontakt z pacjentem zapewniał również prof. dr hab. n. farm. Wojciech Miltyk, dziekan Kolegium Nauk Farmaceutycznych, Uniwersytet Medyczny w Białymstoku.

„Jako środowisko akademickie uważamy, że wszyscy farmaceuci są przygotowani do sprawowania opieki farmaceutycznej – podkreślał. Jego zdaniem kształcenie na farmacji w ostatnich latach zmieniło się diametralnie, zostało upraktycznione i bardziej ukierunkowane na pracę z pacjentem. – Usługa >>Nowy lek<< da szanse na wykorzystanie kompetencji farmaceutów, ich zaangażowania i umiejętności” – podsumował prof. Miltyk.

Źródło informacji: PAP MediaRoom

Treść pochodzi z serwisu: pap-mediaroom.pl

W tym dniu szczególnie zwraca się uwagę na fakt, że choroby rzadkie nie są wcale tak rzadkie, ponieważ – jak pokazują statystyki – dotykają 6-8% populacji każdego kraju. Według danych opublikowanych przez Ministerstwo Zdrowia [1]: „W ślad za definicją chorób rzadkich zalecaną w Unii Europejskiej schorzenie uznaje się w Polsce za chorobę rzadką, jeśli dotyka ona nie więcej niż 5 na 10000 osób. Uwzględniając polskie dane demograficzne* okazuje się, że na choroby rzadkie w Polsce cierpi od 2,3-3 mln osób”.

W związku z tym, że choroby rzadkie stanowią istotne wyzwanie dla systemu opieki zdrowotnej, 25 lutego w Centralnym Szpitalu Klinicznym Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, odbędzie się czwarta edycja konferencji naukowej „Dzień Chorób Rzadkich”.

W spotkaniu wezmą udział wybitni klinicyści różnych specjalizacji medycznych, którzy będą prezentować najnowsze doniesienia naukowe, a także swoje doświadczenia z zakresu diagnostyki i leczenia chorób rzadkich. Jak każdego roku na spotkaniu będą obecni sami pacjenci, z możliwością podzielenia się swoją drogą dochodzenia do diagnozy.

Podczas konferencji odbędzie się także debata na temat poprawy dostępu do technologii lekowych w ramach dostępów ratunkowych RDTL, co niejednokrotnie stanowi olbrzymią szansę i czasem jedyną opcję dostępu do celowanej terapii.

Na konferencję organizatorzy zapraszają lekarzy wszystkich specjalizacji, a w szczególności: lekarzy POZ, kardiologów, nefrologów, reumatologów, neurologów, dermatologów, pulmonologów i ortopedów.

Udział w konferencji jest bezpłatny. Wymagana jest jednak rejestracja.

Więcej informacji na WWW: https://dzienchorobrzadkich.viamedica.pl/

Komitet Organizacyjny

Klinika Elektrokardiologii – Uniwersytet Medyczny w Łodzi

Klinika Nefrologii – Uniwersytet Medyczny w Łodzi

Przewodniczący:

dr hab. n. med. Krzysztof Kaczmarek

dr n. med. Katarzyna Muras-Szwedziak

Członkowie:

lek. Kamila Kędzierska-Kucharska

lek. Tomasz Hołub

[1] Ministerstwo Zdrowia: https://www.gov.pl/web/zdrowie/choroby-rzadkie z dn. 13.02.2023

KONTAKT:

Łukasz Artemski

manager sprzedaży

Dział Sprzedaży Korporacyjnej

tel. + 48 58 320 94 94

tel. +48 691 910 671

Skype: lartemski.vm

e-mail: lukasz.artemski@viamedica.pl

VM Media sp.zo.o.

ul. Świętokrzyska 73, 80-180 Gdańsk

www.viamedica.pl

Źródło informacji: viamedica

Pochodzenie wiadomości: pap-mediaroom.pl

„W czasie pandemii pacjenci mieli nie tylko ograniczony dostęp do służby zdrowia, ale sami mniej chętnie przychodzili do szpitali obawiając się zakażenia. Teraz nadrabiają zaległości, co generuje kolejki i większe potrzeby ze strony placówek medycznych” – powiedział Piotr Adamczyk, wicemarszałek województwa łódzkiego.

Nowe środki finansowe – w sumie 40 mln zł – pochodzą z unijnego programu React-EU, który wspiera walkę ze skutkami pandemii COVID-19.

Andrzej Kasprzyk, dyrektor szpitala im. Kopernika podpisał dwie umowy: pierwszą na modernizację i przebudowę gabinetów Ambulatoryjnej Opieki Specjalistycznej – w tym Pracowni Endoskopowej – których koszt jest szacowany na 15 mln zł oraz na rozbudowę Wojewódzkiej Poradni Hematologicznej i utworzenie Oddziału Intensywnej Opieki Hematologicznej za blisko 19 mln zł. Dyrektor Szpitala Kopernika zapowiedział m.in. budowę 14 nowych pomieszczeń, w tym ośmiu atestowanych izolatek.

„Rozbudujemy też poradnie chorób nowotworowych układu pokarmowego, w tym jelita grubego – dodał dyrektor Szpitala im. Kopernika.

Pieniądze, które trafiły do Centrum Leczenia Płuc w łódzkich Łagiewnikach pomogą stworzyć nowoczesny Oddział Rehabilitacji Pulmonologicznej z 22 łóżkami.

„Zaaranżujemy w tym celu istniejącą przestrzeń uzupełniając ją dobudową części obiektu” – wyjaśnił Waldemar Kowalczyk, dyrektor Centrum Leczenia Płuc.

Szpitale mają czas na wykorzystanie pieniędzy do końca tego roku, ale obaj dyrektorzy deklarują, że poradzą sobie z szybkim terminem.

Źródło informacji: Serwis Samorządowy PAP

Źródło dystrybucji: pap-mediaroom.pl

Pierwszą część uroczystości stanowiły wykłady:

• „Czy nowelizacja ustawy refundacyjnej w >>trudnych czasach<< poprawi dostęp pacjentów do leków i wyrobów medycznych sprzedawanych w aptekach?” – dr Jarosław Frąckowiak, prezes zarządu PEX PharmaSequence.
• „Intrygująca historia epigenetyki i jej znaczenie dla medycyny” – dr hab. n. med. Tomasz K. Wojdacz, prof. PUM, kierownik Samodzielnej Pracowni Epigenetyki Klinicznej Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego w Szczecinie.

Prof. Wojdacz zapoznał uczestników z najnowszymi osiągnięciami epigenetyki – dziedziny medycyny, która w ostatnich latach notuje szybki rozwój, dzięki nowoczesnym technologiom. Badania epigenetyczne poszerzają wiedzę na temat tego, jak środowisko i inne czynniki zewnętrzne, w tym tryb życia, silny stres wywołujący emocje oraz m.in. decyzje żywieniowe, wpływają na funkcjonowanie komórek w organizmach zwierząt i ludzi. Okazuje się, że te właśnie czynniki decydują również, w którym kierunku – pożądanym lub niepożądanym – będą zmierzać procesy zakodowane w DNA.

Z kolei dr Frąckowiak kompleksowo omówił zmiany, jakie mogą nastąpić na rynku leków, m.in. w wyniku nowelizacji ustawy refundacyjnej. Wykładowca wyjaśnił, jaki wpływ na dostępność farmaceutyków w Polsce mogą mieć takie czynniki, jak: zachwianie sytuacji ekonomicznej spowodowane wojną w Ukrainie, intensywna migracja, inflacja oraz zmiany w dostawach surowców do produkcji leków z Chin i krajów dalekiego Wschodu, jak również prognozowane zmiany lokalizacji produkcji leków.

W dalszej części spotkania red. Ewa Dux-Prabucka mówiła o działalności Stowarzyszenia w 2022 roku, o roli mediów w edukacji zdrowotnej, zwłaszcza w czasach, kiedy nie wszystkie skutki niedawnej pandemii udało się opanować, a jednocześnie przed zdrowiem publicznym już pojawiają się kolejne, ogromne wyzwania natury społeczno-ekonomicznej. Działania dziennikarzy zajmujących się zdrowiem, ich rzetelne artykuły prasowe i internetowe, audycje radiowe i telewizyjne stanowią niezmiennie ogromny wkład w poprawę wiedzy społeczeństwa. Z uwagi na tę odpowiedzialność, media powinny bazować wyłącznie na sprawdzonych i rzetelnych informacjach opartych na medycynie faktu. Celem Stowarzyszenia Dziennikarze dla Zdrowia jest ułatwienie dziennikarzom dostępu do fachowej wiedzy i autorytetów medycznych. Między innymi do tej kwestii odnieśli się w swoich wystąpieniach również zaproszeni goście, m.in. prof. Mariusz Bidziński, prof. Mariusz Wyleżoł, prof. Iwona Paradowska-Stankiewicz oraz dr n. med. Piotr Dąbrowiecki.

Swoimi spostrzeżeniami na temat sytuacji i perspektyw dla mediów podzielili się także doświadczeni dziennikarze, reprezentujący zarówno prasę, radio i telewizję, jak i media internetowe.

W drugiej, wyczekiwanej z niecierpliwością części Konferencji Noworocznej, Stowarzyszenie Dziennikarze dla Zdrowia ogłosiło wyniki konkursu „Dziennikarz Medyczny Roku 2022”, które będą zaprezentowane poniżej. Oprócz wyróżnień konkursowych Stowarzyszenie Dziennikarze dla Zdrowia przyznało honorowe tytuły dla osób i organizacji szczególnie aktywnych w działaniach na rzecz świadomości prozdrowotnej i w walce o zdrowie Polek i Polaków. Za wyjątkowe zasługi w tych zmaganiach tytuł Herkulesa otrzymali:

• dr hab. n. med. Mariusz Wyleżoł, wiceprezes Polskiego Towarzystwa Leczenia Otyłości,
• dr n. med. Piotr Dąbrowiecki, prezes Polskiej Federacji Stowarzyszeń Chorych na Astmę, Alergie i POChP,
• dr hab. n. med. Iwona Paradowska-Stankiewicz, prof. NIZP PZH-PIB, krajowy konsultant ds. epidemiologii,
• dr n. med. Grażyna Cholewińska-Szymańska ze Szpitala Zakaźnego w Warszawie,
• dr n. med. Paweł Grzesiowski, ekspert NRL ds. zakażeń epidemicznych,
• dr Marek Posobkiewicz, były Główny Inspektor Sanitarny,
• dr Tomasz Karauda ze Szpitala im. Barlickiego, Uniwersytetu Medycznego w Łodzi.

Ponadto Irena Rej, prezes Izby Gospodarczej „Farmacja Polska”, w uznaniu dla 30-letnich wysiłków zmierzających do wdrożenia w Polsce racjonalnej polityki lekowej, otrzymała wyróżnienie summa cum laude – z najwyższą pochwałą.

Za intensywną działalność na rzecz upowszechniania aktualnej wiedzy medycznej i poprawy świadomości zdrowotnej polskiego społeczeństwa, w tym także środowiska medycznego, Stowarzyszenie przyznało honorowe tytuły „Wielkiego Edukatora”, który otrzymali:

• Polskie Towarzystwo Wakcynologii,
• oraz redakcje „Świat Lekarza” i „Puls Medycyny”.

Spośród przedstawicieli mediów specjalne wyróżnienia otrzymali:

• red. Eliza Dolecka z serwisu zdrowie.gazeta.pl – tytuł „Waleczne serce” za medialną aktywność, która zainicjowała pozytywne zmiany w dostępie do nowoczesnych rozwiązań diagnostycznych i terapeutycznych dla osób z mukowiscydozą, zwróciła też uwagę instytucji publicznych na problem, jaki z dostępem do edukacji przedszkolnej mają dzieci z autyzmem.
• red. Bożena Stasiak-Klukowska z „Super Expressu” i „Świata Lekarza” – wyróżnienie specjalne za cykl książek o zdrowiu, w uznaniu za aktywne szerzenie wiedzy na temat profilaktyki i leczenia, również w tej postaci.
• red. Adrianna Borowicz z Polsat News oraz red. Violetta Długosz-Leończuk, TVP3 Warszawa – tytuł Edukator Zdrowia, przyznany przez Polską Federację Stowarzyszeń Chorych na Astmę, Alergie i POChP za wkład w walkę o zdrowsze płuca i oskrzela, w kontekście zanieczyszczenia powietrza.

Indywidualne, specjalne wyróżnienie i tytuł „Mistrza Telewizyjnego Przekazu” otrzymali:

• red. Maria Zawała, TVS;
• red. Adam Giza, Telewizja Polska S.A.;
• red. Jacek Michalak, TVP3 Poznań.

„Mistrzami Radiowego Przekazu” zostali:

• red. Barbara Kozłowska, Polskie Radio Rzeszów,
• red. Anna Sojka, Polskie Radio Katowice,
• red. Krzysztof Czerwiecki, Radio Płock FM i Chicago FM,
• red. Artur Wolski, Program 1 Polskiego Radia.

Za „Mistrza Prasowego Przekazu” Stowarzyszenie uznało red. Katarzynę Pinkosz z redakcji „Wprost” i „Świat Lekarza”.

Specjalne wyróżnienie otrzymali też autorzy audycji o tematyce medycznej, które cechowały się szczególną rzetelnością, aktualnością i sprawnością przekazu:

• red. Ewa Podolska z TOK FM za cykl U TOKtora,
• red. Piotr Poraj-Poleski i red. Regina Sawicka z TVP za cykl programów Rytmy Zdrowia,
• red. Anna Kurzępa z TVP3 Lublin za cykl Zdrowie w Twoich Rękach,
• red. Marianna Dufek z TVP3 Katowice za cykl Bilans Zdrowia.

W ramach rywalizacji konkursowej nagrodzeni zostali:

– w kategorii specjalnej „Aktualna sytuacja zdrowotna Polaków oraz prezentacja ogólnopolskich kampanii społecznych i działań profilaktyczno-diagnostycznych wpływających na poprawę stanu zdrowia”:

• w kategorii Prasa: red. Klara Klinger i red. Patrycja Otto, „Dziennik Gazeta Prawna”,
• w kategorii Radio: red. Julita Nobis i red. Robert Łuchniak, Radio dla Ciebie,
• w kategorii Telewizja: red. Adrianna Otręba, TVN24,
• w kategorii Internet: red. Agnieszka Katrynicz, ISB Zdrowie.

Partnerem tej kategorii była firma Adamed Pharma S.A.

– w kategorii specjalnej Stowarzyszenia na najlepsze publikacje poświęcone profilaktyce, diagnostyce i leczeniu raka trzonu macicy:

• red. Ewa Podolska, TOK FM,
• red. Krzysztof Czerwiecki, Radio Płock FM i Chicago FM.

W kategorii głównej laureatami zostali:

– Radio:

• tytuł „Dziennikarz Medyczny Roku 2022”, ex aequo: red. Barbara Góra, Polskie Radio oraz red. Michał Dobrołowicz, RMF FM.
• I Nagroda, ex aequo: red. Jolanta Fischer i red. Wojciech Sobociński z Polskiego Radia PiK, a także red. Renata Reda, Polskie Radio Białystok.
• II Nagroda, ex aequo: red. Katarzyna Pelc, Polskie Radio Kraków, red. Przemysław Iwańczyk i red. Tomasz Kopka, radio TOK FM, a także red. Julita Nobis i red. Robert Łuchniak, Radio dla Ciebie.
• III Nagroda: red. Wojciech Brakowiecki, Polskie Radio Lublin.
• wyróżnienia: red. Aleksandra Ziemiańczyk, Polskie Radio 24, red. Marzena Florkowska, Polskie Radio Kraków, red. Jakub Jamrozek, Czwórka Polskie Radio oraz red. Szymon Taranda, Polskie Radio Rzeszów.

– Prasa:

• tytuł „Dziennikarz Medyczny Roku 2022”, ex aequo: red. Justyna Grzechocińska, „Służba Zdrowia” oraz red. Martyna Śmigiel, „Gazeta Wyborcza”.
• I Nagroda, ex aequo: red. Natalia Miller, „Plus Minus” („Rzeczpospolita”), oraz red. Urszula Wróbel, „Nasz Dziennik”.
• II Nagroda, ex aequo: red. Zuzanna Kuffel, „Wysokie Obcasy” i „Gazeta Wyborcza”, red. Klara Klinger, „Dziennik Gazeta Prawna”, oraz red. Olga Tymanowska, „Puls Medycyny”.
• III Nagroda, ex aequo: red. Olga Kamińska, „Rewia” i „Dobry Tydzień”, red. Maja Marklowska-Tomar, „Kwartalnik NTM”, oraz red. Marzena Brzozowska-Herod, „Smaki i Style Życia”.
• IV Nagroda, ex aequo: red. Anna Wojtasik, „Gazeta Wyborcza” i red. Patrycja Dziadosz, „Gazeta Krakowska” oraz „Dziennik Polski”.
• wyróżnienia: red. Katarzyna Matusewicz, red. Monika Majewska i red. Marek Stankiewicz „Puls Medycyny”, oraz red. Paweł Buczkowski, „Dziennik Wschodni”.

– Internet:

• tytuł „Dziennikarz Medyczny Roku 2022”, ex aequo – red. Karina Konieczna, Fakt.pl oraz red. Anna Zimny-Zając, Medonet.pl.
• I Nagroda, ex aequo: red. Sylwia Stachura, Medonet.pl, red. Patrycja Pupiec, poradnikzdrowie.pl, oraz red. Łukasz Waligórski, MGR.FARM.
• II Nagroda, ex aequo: red. Anna Wilczyńska-Ciupa, TVN24 GO, red. Beata Igielska oraz red. Agnieszka Grzelak-Michałowska z Polskiej Agencji Prasowej, a także red. Dorota Szadkowska, wysokieobcasy.pl.
• III Nagroda, ex aequo: red. Katarzyna Gałązkiewicz, WP abcZdrowie.pl, red. Joanna Rokicka, Medonet.pl, red. Dominika Wantuch, wyborcza.pl i wysokieobcasy.pl, oraz red. Małgorzata Janik, Interia.pl.
• IV Nagroda, ex aequo: red. Magdalena Bury, HelloZdrowie.pl i HelloMama.pl, red. Ewa Podsiadły-Natorska, HelloZdrowie.pl, red. Piotr Kallalas, trojmiasto.pl, red. Mateusz Kasiak, eska.pl, red. Adrian Dąbek, Medonet.pl.
• wyróżnienia: red. Monika Mikołajska, Medonet.pl; red. Aleksandra Zalewska- Stankiewicz, zdrowie.wprost.pl; red. Karolina Świdrak, Medonet.pl; red. Anna Klimczyk, Wirtualna Polska; red. Maria Krasicka, WP Parenting; red. Karolina Rozmus, WP abcZdowie.pl; red. Tatiana Naklicka, Medonet.pl; red. Beata Pieniążek-Osińska, Natemat.pl; red. Katarzyna Prus, Wirtualna Polska.

– Telewizja:

• tytuł „Dziennikarz Medyczny Roku 2022” ex aequo: red. Adrianna Otręba, TVN 24 oraz red. Grażyna Rakowicz, TVP3 Bydgoszcz.
• I Nagroda ex aequo: red. Katarzyna Poluchowicz, TVP3 Olsztyn, oraz red. Anna Włodkowska-Kaszuba, TVP3 Gdańsk.
• II Nagroda ex aequo: red. Małgorzata Lis-Skupińska, TVP3 Opole, oraz red. Maria Kaczorowska, TVP3 Poznań.
• III Nagroda ex aequo: red. Beata Wolańska, TVP3 Rzeszów; red. Tomasz Boruszczak, TV TOYA oraz red. Izabela Kozdraś, TVP3 Szczecin.
• wyróżnienia: red. Anna Trzcińska, TVP3 Bydgoszcz; red. Marta Gołąb-Kocięcka, TVP3 Olsztyn; red. Anna Łukasik, TVP3 Łódź; red. Natalia Patyk, TVP3 Poznań; red. Natalia Słomkowska, TVP3 Bydgoszcz; red. Marta Janota, TVP3 Katowice; red. Marcelina Krawczak-Widomska, TVP3 Lublin.

Stowarzyszenie dziękuje za wszystkie zgłoszone prace, laureatom i wyróżnionym serdecznie gratuluje i już dziś zaprasza wszystkich do udziału w przyszłorocznej rywalizacji.

Konferencja Noworoczna odbyła się pod patronatem Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Rzecznika Praw Pacjenta, Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego, Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego, Polskiego Towarzystwa Medycyny Rodzinnej, Polskiej Federacji Stowarzyszeń Chorych na Astmę, Alergię i POChP, Prezydenta m. st. Warszawy, Marszałka Województwa Mazowieckiego, Izby Gospodarczej „Farmacja Polska”, Polskiego Związku Pracodawców Przemysłu Farmaceutycznego oraz Serwisu Zdrowie. Organizacja spotkania była możliwa dzięki wsparciu PZU Zdrowie, a także firm: Adamed Pharma, MSD, Abbvie, MSD, Sanofi, Lekam, Takeda, KRKA i Servier i Żywiec Zdrój.

Źródło informacji: Agencja Reklamowa Deva

Informacja dystrybuowana przez: pap-mediaroom.pl

Wyposażone w nowoczesny sprzęt sale mają zwiększyć komfort pacjentów w trakcie podawania leku. Projekt powstał w ramach programu „Stacja ETZ – Enzymatyczna Terapia Zastępcza”.

Szacuje się, że w Polsce na choroby rzadkie cierpi niemal 6 procent społeczeństwa. Oznacza to prawie 3 miliony chorych. Jak dotąd specjaliści rozpoznali ponad 8 tysięcy chorób rzadkich, jednak zaledwie ułamek z nich może być leczony farmakologicznie. Wśród nich znajdują się m.in. lizosomalne choroby spichrzeniowe, takie jak choroba Gauchera, Fabry’ego czy choroba Pompego. Pacjenci dotknięci tymi chorobami metabolicznymi znajdują się w gronie nielicznych osób, które mogą być skutecznie leczone za pomocą enzymatycznej terapii zastępczej. Leczenie to wiąże się jednak z koniecznością dożywotniego przyjmowania dożylnych wlewów z brakującym enzymem.

Stacje ETZ w ramach programu funkcjonują już w Łodzi, Warszawie w Instytucie Psychiatrii i Neurologii, Rzeszowie, Tychach, Krośnie, Szpitalu Klinicznym w Szczecinie, Wrocławiu. Doposażone zostały także oddziały: Pabianickiego Centrum Medycznego oraz Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego w Lesznie oraz Klinice Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Powstały one w ramach programu „Stacja ETZ – Enzymatyczna Terapia Zastępcza” – inicjatywy stworzonej z myślą o osobach żyjących z rzadkimi chorobami metabolicznymi. W ramach projektu w wybranych szpitalach na terenie całego kraju powstają komfortowe pokoje, w których pacjenci mogą w przyjaznych warunkach przyjmować leczenie w postaci wlewów. Partnerem projektu jest Sanofi Polska sp. z o.o

Źródło informacji: Fundacja Wygrajmy Zdrowie

Źródło wiadomości: pap-mediaroom.pl

„Doznawaniu przemocy przez seniorów sprzyja brak samodzielności. Zdecydowanie częściej jej ofiarami są kobiety w wieku starczym i długowieczne, czyli 76 plus. Rzadziej przemocy doświadczają osoby w wieku podeszłym, czyli 60-75 lat. Najwyższe wskaźniki przemocy zanotowano w Siedlcach” – mówi Marcin Jóźko, socjolog, analityk, konsultant, autor licznych raportów i opracowań, publicysta i redaktor z Lokalnych Badań Społecznych pracujący przy tworzeniu FORP.  

Przemoc wobec starszych powoduje osłabienie ich zdrowia fizycznego (też bezpośrednie urazy) w wyniku długotrwałej traumy, w tym zaburzenia psychosomatyczne oraz zaburzenia zdrowia psychicznego. Specjaliści szacują, że starsi, wobec których stosowana jest przemoc chorują trzy razy częściej i wcześniej umierają niż ci, wobec których nadużycia nie były stosowane.

Narzędzie oraz procedura postępowania zostały przygotowane przez Fundację Projekt Starsi wraz z grupą ekspertów. Ma ono zachęcić pracowników ochrony zdrowia do większego zaangażowania w procedurę Niebieskiej Karty, której dotychczas lekarze wystawili tylko 1 proc. Formularz oceny ryzyka przemocy wobec starszych będzie dostępny do pobrania dla pracowników ochrony zdrowia na stronie Fundacji www.projektstarsi.pl.

Fundacja szkoli też księży, gdyż starsi ludzie, spowiadając się, opowiadają, że są krzywdzeni.

Dlaczego medycy niechętnie wystawiają Niebieskie Karty

Po pierwsze, nie są w tym kierunku w żaden sposób szkoleni. Poza tym formularz jest długi, lekarz na jego wypełnienie musi poświęcić sporo czasu. A potem zostaje z tym formularzem w ręku i nie bardzo wie, co ma z nim zrobić.

Tymczasem to właśnie pracownicy ochrony zdrowia powinni odgrywać ważną rolę w rozpoznawaniu i zgłaszaniu przemocy, bo to z nimi, w szczególności z lekarzami rodzinnymi, osoby starsze mają częsty i czasami jedyny kontakt. Lekarzom rodzinnym seniorzy ufają i stosują się do ich zaleceń.

System przeciwdziałania przemocy w rodzinie w Polsce jest oparty o ustawę o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie, procedurę Niebieskiej Karty (NK) i zespoły interdyscyplinarne ds. przeciwdziałania przemocy. Jedną z pięciu służb, która jest uprawniona do rozpoczęcia procedury Niebieskiej Karty jest ochrona zdrowia, obok funkcjonariuszy policji, pracowników oświaty, pracowników pomocy społecznej lub przedstawicieli gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych.

W roku 2020 założono łącznie 91,3 tys. Niebieskich Kart, z czego zaledwie 1031 karty zostały wystawione przez ochronę zdrowia (wzrost o 373 karty w stosunku do roku 2019), co stanowi tylko 1,1 proc. wszystkich zakładanych kart. 

Jak odmienić ten trend

„W wielu krajach na świecie funkcjonują w ochronie zdrowia formularze oceny ryzyka przemocy wobec starszych. To bardzo ważne narzędzie dla lekarza, które m.in. ułatwia diagnostykę różnicową, czyli pozwala uchwycić różnicę pomiędzy rzeczywistą chorobą somatyczną a odpowiedzią ciała na problemy psychologiczne pacjenta, w tym te związane z przemocą. Przemoc ma bardzo silny wpływ na zdrowie i somatykę pacjenta, ponieważ osoby starsze bardzo silnie reagują chorobami  ciała na problemy psychiczne. Często lekarz czuje, że coś dzieje się w życiu pacjenta, co ma wpływ na jego zdrowie, ale nie ma potwierdzenia. Pacjent np. unika kontaktu wzrokowego, unika odpowiedzi na pytania o rodzinę, jest wycofany, nie przestrzega zaleceń lekarza – mówi Agnieszka Skoczylas, lekarka geriatra, ordynatorka Oddziału Geriatryczno” – Internistycznego Szpitala Wolskiego im. dr Anny Gostyńskiej, ekspertka Fundacji Projekt Starsi.

Chodzi o odróżnienie urojeń prześladowczych charakterystycznych dla zespołów otępiennych. Pacjenci dotknięci nimi zgłaszają różne historie: tamci mnie trują, ci usiłują zabić, córka mnie okrada. Ważne, żeby odróżnić urojenia od faktycznych problemów. Agnieszka Skoczylas uważa, że jest to możliwe. W wypowiedziach osób dotkniętych otępieniem brak logiki, myślenie jest niespójne. 

„Trzeba się dobrze przyjrzeć pacjentowi. Również pod kątem mowy ciała. Osoby w opiece społecznej otrzymują leki na choroby psychotyczne i one dobrze działają” – tłumaczy Agnieszka Skoczylas.

Po co FORP

Po to, aby lekarz rozpoznał przypadki przemocy wobec osób starszych. Narzędzie jest przeznaczone dla pacjentów posiadających prawidłowe funkcje poznawcze i tych, u których stwierdza się łagodne zaburzenia poznawcze (MCI od ang. mild cognitive dispairement). Narzędzie nie jest przeznaczone dla osób z otępieniem. 

„Formularz przyczyni się do większego reagowania pracowników ochrony zdrowia na przemoc wobec osób starszych. Narzędzie stosowane powinno być w sytuacjach, kiedy lekarz przypuszcza, że starszy pacjent/tka może doznawać przemocy, a formularz pomoże mu ocenić prawdopodobieństwo jej występowania. Przed jego wypełnieniem lekarz powinien zadbać o właściwe warunki rozmowy, zapewnić pacjentowi/tce poczucie bezpieczeństwa, intymność i poufność (np. brak osób trzecich). Posługując się formularzem lekarz powinien postarać się przeprowadzić swobodną rozmowę z pacjentem, ale równocześnie uzyskać odpowiedzi na wszystkie pytania” – mówi Magdalena Rutkiewicz, prezeska Fundacji Projekt Starsi, inicjatora opracowania FORP.

Takie narzędzia jak formularz funkcjonują z powodzeniem w wielu krajach na świecie. 

Przykładem jest Indeks podejrzeń o nadużycia osób starszych © (EASI) – The Elder Abuse Suspicion Index ©, który został opracowany i zatwierdzony w języku angielskim i francuskim z dotacji Canadian Institute of Health Research (CIHR). Nie został jednak zaprojektowany jako narzędzie przesiewowe. Został zatwierdzony do badania bezpośredniego przez lekarzy rodzinnych pacjentów w swoich gabinetach, w wieku 65 lat i więcej. Badania formularzem EASI pokazały, że w Rumunii w 2016 21,5 proc. przebadanych nim pacjentów doświadczyło przemocy. W Irlandii w 2017 pojawiło się 11 proc. podejrzeń doznawania przemocy.

Zdaniem Marcina Jóźko EASI i FORP są wzajemnie komplementarne i optymalne byłoby zastosowanie obu narzędzi.

„Lokalne Badania Społeczne rekomendują stosowanie FORP w placówkach ochrony zdrowia, testowanie na większych próbach pacjentów i lekarzy oraz ewentualne korekty. Naszym zdaniem FORP jest możliwy do zastosowania również w pomocy społecznej pod warunkiem utworzenia nowych procedur” – mówi Marcin Jóźko.

Jak pracowano nad FORP

Formularz został przetestowany na grupie 275 osób starszych w dwóch placówkach POZ oraz na oddziale szpitalnym. 

Prace ekspertów poprzedzone były spotkaniami fokusowymi z seniorami, którzy opowiadali, jak taki formularz sobie wyobrażają, wypowiadali się także na temat lekarzy i ogólnie o polskim systemie ochrony zdrowia.

„Spotkania z seniorami pokazały, że starsi bardzo dobrze przyjęliby pytania lekarza dotyczące ich kondycji psychicznej, relacji w rodzinie czy w ogóle zainteresowania ich życiem. To oznaczałoby dla nich, że są ważni dla lekarza, że ten interesuje się ich zdrowiem i bierze pod uwagę wszystkie czynniki, które mają na nie wpływ – opowiada Rutkiewicz. 

Jak działa FORP

Składa się z dwóch części. Pierwsza to zestaw 9 pytań, skierowanych do pacjenta, wobec którego istnieje obawa, że doznaje przemocy ze strony rodziny, bliskich czy opiekunów. Drugą część stanowią 2 pytania adresowane do lekarza, na które ma odpowiedzieć na podstawie swoich obserwacji. Opracowane przez ekspertów pytania mają pomóc zdiagnozować najczęstsze formy przemocy wobec starszych. Nawet, jeśli pacjent odpowiadałby przecząco, same pytania i rozmowa z lekarzem może budzić u starszego pacjenta świadomość problemu.  

W zależności od odpowiedzi pacjenta, wyróżniamy 3 procedury postępowania: zieloną, żółtą i czerwoną. Zielona to procedura, która nie potwierdziła obaw lekarza, możliwe jest natomiast ponowne wypełnienie formularza po kilku tygodniach. Żółta stwierdza, że istnieje ryzyko doświadczenia przemocy. Lekarz powinien omówić z pacjentem odpowiedzi sygnalizujące przemoc, przekazać materiały informacyjne na temat przemocy i zmotywować pacjenta do skorzystania z pomocy. Informacje na temat wyniku badania i podjętych działań powinny zostać dołączone do dokumentacji medycznej. Czerwona procedura oznacza sytuację, w której zagrożone jest życie lub zdrowie pacjenta. W tym wypadku lekarz powinien wypełnić formularz Niebieskiej Karty, przekazać go odpowiedniej osobie w danej placówce medycznej i zgłosić sprawę do prokuratury.

Formularz oceny ryzyka przemocy wobec starszych będzie dostępny w formie otwartego pliku pdf na internetowej stronie Fundacji www.projektstarsi.pl. Do formularza dołączony będzie krótki film instruktażowy, jak wypełnić dokument. Planowane są również szkolenia dla pracowników ochrony zdrowia. Ponadto materiały informacyjne na temat przemocy wobec osób starszych w formie broszur i ulotek będą dostępne dla pacjentów w placówkach podstawowej opieki zdrowotnej – w poczekalniach i bezpośrednio u lekarza rodzinnego, oraz w placówkach lecznictwa zamkniętego.

FORP powstał w czasie 2-letniego projektu badawczego (2021-2022), realizowanego przez Fundację Projekt Starsi w partnerstwie z firmą badawczą Lokalne Badania Społeczne, Narodowym Instytutem Geriatrii, Reumatologii i Rehabilitacji, Centrum Medyczno-Diagnostycznym oraz NZOZ w Łodzi.

Źródło informacji: Serwis Zdrowie

Dystrybucja: pap-mediaroom.pl

Stacje ETZ w ramach Programu funkcjonują już bowiem w Łodzi, Warszawie w Instytucie Psychiatrii i Neurologii, Rzeszowie, Tychach, Krośnie, Szpitalu Klinicznym w Szczecinie, Wrocławiu. Doposażone zostały także oddziały: Pabianickiego Centrum Medycznego oraz Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego w Lesznie oraz Klinice Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Powstały one w ramach programu „Stacja ETZ – Enzymatyczna Terapia Zastępcza” – inicjatywy stworzonej z myślą o osobach żyjących z rzadkimi chorobami metabolicznymi. W ramach projektu w wybranych szpitalach na terenie całego kraju powstają komfortowe pokoje, w których pacjenci mogą w przyjaznych warunkach przyjmować leczenie w postaci wlewów.

„Sale, w których pacjenci z chorobami rzadkimi będą otrzymywali leczenie, wyposażone zostały w nowoczesny sprzęt medyczny, jak np. wielofunkcyjne fotele czy mobilne stojaki do kroplówek. Obok niezbędnej aparatury medycznej, pacjenci będą mieli do dyspozycji telewizor, materiały edukacyjne, a także dodatkowe stoliki czy biblioteczki z literaturą. Wszystko po to, by stworzyć jak najbardziej przyjazną pacjentom atmosferę oraz wygodne, funkcjonalne wnętrze zarówno dla dorosłych, jak i dotkniętych chorobami rzadkimi dzieci, bo i one są częstymi pacjentami szpitala” – mówi Szymon Chrostowski, prezes zarządu Fundacji Wygrajmy Zdrowie.

Źródło informacji: Fundacja Wygrajmy Zdrowie

Informacja pochodzi z serwisu: pap-mediaroom.pl

Raport Instytutu Zarządzania w Ochronie Zdrowia Uczelni Łazarskiego, przedstawia stan profilaktyki i leczenia tego schorzenia w 12 wybranych krajach Europy oraz Kanadzie.

„Otyłość to zjawisko zróżnicowane na poziomie poszczególnych krajów. Na pewno chcielibyśmy być tacy jak Francuzi, którzy mają jeden z najniższych wskaźników zapadalności na otyłość wśród dzieci i młodzieży” – mówiła dr Małgorzata Gałązka-Sobotka, dyrektor Instytutu Zarządzania w Ochronie Zdrowia Uczelni Łazarskiego.

Wśród dzieci i młodzieży od 10. do 19. roku życia, przykładem dla Polski może być też Dania, gdzie choruje zaledwie 6 proc. tej populacji. Natomiast w Kanadzie, odsetek ten wynosi 15 proc., a „epidemia otyłości wymknęła się spod kontroli” – przekonywała dr Gałązka-Sobotka. Szczególnie jest to widoczne wśród dorosłych Kanadyjczyków – 39 proc. z nich ma zdiagnozowaną otyłość.

W niektórych krajach przyrost odsetka dzieci i młodzieży z nadwagą i otyłością od 2001 do 2019 był znaczny. „W Czechach udział nadwagi i otyłości w grupie 7-15 lat wzrósł w tym okresie u chłopców o 8 punktów procentowych, z 33 do 41 proc., zaś u dziewcząt o 5 punktów, z 26 do 31 proc. Jednak we wszystkich analizowanych krajach trzeba będzie dołożyć ok. 5 proc. z powodu epidemii Covid-19, która spowodowała przymusowy pobyt w domu, a co za tym idzie brak ruchu, zajadanie stresu” – mówił dr Jakub Gierczyński, ekspert ochrony zdrowia, MBA.

Przypomniał jednocześnie, że Czechy podobnie jak Wielka Brytania, wdrożyły ambitny narodowy plan walki z otyłością, posiadają również podobne rozwiązania działające na poziomie regionalnym.

„Jednak najlepszym wzorem w kwestii profilaktyki i leczenia otyłości powinna być dla Polski Francja i w pewnym stopniu Hiszpania” – stwierdziła Marta Pawłowska, ekspert promocji zdrowia i profilaktyki chorób, MBA.

Przypomniała, że kraje te znajdują się na dwóch przeciwnych biegunach, jeśli chodzi o epidemiologię otyłości w Europie. Francja znajduje się wśród krajów o najniższych wskaźnikach tej choroby, zarówno wśród dzieci, nastolatków, jak i dorosłych, zaś Hiszpania wręcz odwrotnie. Co więcej, Hiszpania posiada bardzo wysoki wskaźnik kobiet z otyłością już w momencie zachodzenia w ciążę – 20 proc.

„A jednocześnie obydwa kraje fantastycznie wdrażają międzysektorową politykę prewencji choroby otyłościowej. Francja posiada Narodowy Program Żywienia i Zdrowia, który co kilka lat jest ewaluowany. Z kolei w Hiszpanii w czerwcu tego roku został przyjęty wzorcowy dla całego świata międzysektorowy dokument skupiony na zarządzaniu otyłością u dzieci” – mówiła Marta Pawłowska.

Komentując przedstawione w raporcie wyniki analiz prof. Paweł Bogdański, prezes Polskiego Towarzystwa Leczenia Otyłości, stwierdził, że w naszym kraju szczególnie niepokoi dramatyczny wzrost częstości występowania otyłości wśród dzieci i młodzieży. „Jesteśmy pod tym względem liderami w Europie. A to przełoży się na wzrost częstości występowania otyłości u dorosłych” – podkreślił prof. Bogdański.

Według niego otyłość już teraz jest poważnym problemem w Polsce. „Widzimy kolejki do lekarzy leczących powikłania otyłości. W przyszłości choroba ta spowoduje lawinowy wzrost kosztów dla pracodawców, a co za tym spadek konkurencyjności polskich firm na rynku europejskim i światowym. Dlatego państwo, jego resorty powinny być zainteresowane budowaniem systemu narodowej strategii skutecznego zapobiegania i leczenia otyłości” – powiedział prof. Bogdański.

Profilaktykę otyłości powinno się zaczynać już w przypadku małych dzieci. „Jako prewencja znakomicie się sprawdza karmienie piersią. To interwencja o najwyższej skuteczności redukcji występowania otyłości” – mówił dr hab. Michał Brzeziński z Katedry i Kliniki Pediatrii, Gastroenterologii, Alergologii i Żywienia Dzieci GUM.

Po drugie, dzieci powinny mieć dostęp przede wszystkim do wody zamiast do innych napojów. „Dalej, należy dawać małym dzieciom niskoprzetworzone produkty do samodzielnego jedzenia. Powinny je znać z domu, żłobka lub przedszkola. I oczywiście ważna jest też aktywność fizyczna, dzieci są bardzo spontaniczne ruchowo – nie możemy tego zabijać sadzając je w ławce” – zaznaczył dr hab. Brzeziński.

Według niego, w przypadku profilaktyki otyłości wśród uczniów, warto rozważyć ograniczenie sprzedaży niezdrowego jedzenia w pobliżu szkoły. „Działałoby to podobnie jak zakaz sprzedaży alkoholu. Np. w promieniu 150 m nie można byłoby sprzedawać produktów typu fast food np. hot dogów tak, by dzieci nie wychodziły na przerwie po takie jedzenie” – mówił dr hab. Brzeziński.

Konferencję zakończyło podpisanie deklaracji interdyscyplinarnego Partnerstwa na rzecz Profilaktyki i Leczenia Otyłości, którego powstanie zostało zainicjowane przez Polskie Towarzystwo Leczenia Otyłości i Instytut Zarządzania w Ochronie Zdrowia Uczelni Łazarskiego. „Jesteśmy głęboko przekonani, że możemy skutecznie zapobiegać rozwojowi tej poważnej choroby. Zidentyfikowaliśmy obszary, w których powinniśmy działać, wiemy, że podstawą jest rzetelna i kompleksowa informacja docierająca do osób odpowiedzialnych za budowę systemu zdrowia i edukacji” – podsumował prof. Paweł Bogdański, prezes Polskiego Towarzystwa Leczenia Otyłości.

Źródło informacji: PAP MediaRoom

Wiadomość pochodzi z serwisu: pap-mediaroom.pl

„Obawiamy się, że po 2 latach bardzo małej liczby zakażeń na grypę i chorób grypopodobnych w Polsce i w całej Europie dojdzie do epidemii grypy” – mówi pulmonolog prof. Adam Antczak z Kliniki Pulmonologii Ogólnej i Onkologicznej UM w Łodzi.

Zagrożeniem są też inne zakażenia, w tym zakażenia pneumokokowe i ciężkie postacie inwazyjnej choroby pneumokokowej – do września odnotowano już prawie 2 razy więcej takich zakażeń niż w poprzednich sezonach. Specjaliści prognozują, że najprawdopodobniej w całym 2022 roku będzie co najmniej 2 razy więcej bardzo ciężkich zapaleń płuc wywołanych przez pneumokoki.

Najpierw mniej, teraz więcej

Pamiętajmy, że sezony są nierówne pod względem liczby zakażeń. Abstrahując od pandemii z jaką mamy do czynienia sezony są do siebie niepodobne – w przypadku grypy mówimy o tzw. sezonach wysokich, gdy jest bardzo dużo zakażeń (ok. 4-5 milionów zachorowań rocznie) i sezony nieco niższe, kiedy ta liczba plasuje się między 3- 4 milionów zachorowań. To naturalne fluktuacje epidemiologiczne. Obostrzenia podjęte w pandemii zmniejszyły nie tylko liczbę zakażeń na COVID 19, ale także innych.

„Jako lekarz, który zajmuje się chorobami płuc, między marcem 2020 roku a marcem 2021 roku wypisałem 20 razy mniej antybiotyków! To pokazuje, że podjęte kroki epidemiczne były skuteczne w zakresie prewencji zakażeń” – ocenia prof. Antczak.

Teraz już przestaliśmy się bać COVID-19, a tym bardziej grypy, której nigdy nie ocenialiśmy jako groźnej. Ale specjaliści ostrzegają, że to błędne myślenie.

„Grypy, która została na jakiś czas wyparta przez COVID 19, nie da się łatwo wyeliminować, dlatego boimy się, że wróci ze zdwojoną siłą. Pamiętajmy, że mówiąc o zdrowym trybie życia powinniśmy mieć na myśli aktywność fizyczną, zdrową dietę, ograniczanie używek, wysiłek intelektualny, ale także przyjmowanie szczepionek – one także są elementem zdrowego życia. Szczepienia są nam potrzebne przede wszystkim po to, by ciężko nie chorować i nie mieć powikłań, a nie zapominajmy, że grypa – podobnie jak COVID-19 – jest wirusem, który może namnażać się np. w mózgu czy w sercu, powodując uszkodzenia tych narządów” – ostrzega lekarz.

Wciąż nie ufamy szczepieniom

Dlaczego więc, skoro mamy tak szeroki dostęp do szczepionek, skoro możemy zaszczepić się nawet od razu po wykupieniu recepty, na miejscu w aptece – nie korzystamy z tego dobrodziejstwa? Specjaliści oceniają, że w Polsce jest niska kultura szczepień i małe zaufanie do tej formy profilaktyki.

Inna sprawa, że oswoiliśmy się z potencjalnym ryzykiem zakażenia i po prostu przestaliśmy się bać wirusów. Ale pamiętajmy, że wpływ na to, czy epidemia jest w odwrocie ma fakt, że 60% populacji jest w pełni zaszczepiona.

Wydaje się, że świat wraca do starych kolein i błędnego myślenia: mnie to nie dotyczy. Tymczasem nawet „zwykłe” zapalenie płuc może być groźne – stanowi jedną z głównych przyczyn chorobowości i umieralności także tu, w Polsce, nie tylko w krajach trzeciego świata – argumentuje prof. Antczak.

Pod względem stanu zaszczepienia przeciw grypie jesteśmy na jednym z ostatnich miejsc w Europie. Według danych Ogólnopolskiego Programu Zwalczania Grypy w sezonie szczepień 2021/2022 poziom wyszczepialności przeciw grypie w Polsce osiągnął wynik 7 proc. będąc prawie dwukrotnością wyników sprzed ostatnich 10 lat. Chociaż najwyższy poziom zaszczepienia odnotowywany jest w grupie osób w wieku powyżej 65 lat, to i tak szczepi się ok. 20 proc. seniorów, podczas gdy w tej grupie wieku w krajach UE poziom zaszczepienia wynosi ok. 44 proc. – w Holandii powyżej 75 proc., a w Wielkiej Brytanii – 68 proc.

Specjaliści tłumaczą, że szczepienie to zamierzona, przemyślana ingerencja w układ odpornościowy po to, by chronić nasz organizm przed fatalnymi skutkami zakażenia wirusowego. Nie należy się jej bać – pamiętajmy, że szczepienia przeciw grypie mają swoją 90-letnią historię i podano ich już miliardy dawek – to najlepsza rekomendacja bezpieczeństwa.

Warto się szczepić, także przeciw grypie

Choć umieralność z powodu grypy jest co najmniej 10 razy mniejsza niż z powodu COVID-19, to nie znaczy nie ma miejsca. Musimy uzmysłowić sobie, że taki wirus jest w stanie dotrzeć do kilku milionów osób i zakazić nawet w sposób bezobjawowy – a przecież wśród nas są osoby starsze, schorowane, nieodporne, które chorują ciężej i wirusy są dla nich niebezpieczne. W tej grupie są także kobiety w ciąży, dlatego dla nich, podobnie jak dla osób 75+, szczepienie przeciw grypie jest bezpłatne.

Groźny stres

Pandemia, wojna, recesja – to wszystko sprawia, że wielu z nas żyje od dłuższego czasu w permanentnym stresie, a stres jak wiemy osłabia odporność i sprawia, że jesteśmy bardziej podatni na choroby.

„Stres, szczególnie przewlekły, działa immunosupresyjnie. Z historii wiemy, że osoby, które przeżyły Holokaust częściej zapadały na choroby nowotworowe właśnie dlatego, że przez długi czas żyły w przewlekłym stresie. Doświadczamy tego zresztą i teraz – u wielu osób, po długim stresie pojawia się opryszczka czy zakażenia układu oddechowego, bo stres bardzo nas osłabia immunologicznie. Dlatego właśnie osoby, które doświadczają przewlekłego stresu tym bardziej powinny się szczepić” – namawia specjalista.

Lekarze szczególnie zalecają szczepienia przeciw grypie, przeciw COVID 19 oraz pneumokokom. I choć może nam się wydawać, że tych szczepień jest bardzo dużo i co chwila „każą nam” się szczepić, to pamiętajmy, że wcale nie jest ich za dużo – ostatecznie przyjęcie szczepionki raz na kilka miesięcy, to nie jest duży wysiłek, szczególnie że szczepionki są obecnie łatwo dostępne a system szczepień dobrze zorganizowany.

„Nie tracimy dużo czasu, a zyskujemy poczucie bezpieczeństwa, zdrowie, a być może nawet życie” – podsumowuje prof. Antczak.

Źródło informacji: Ogólnopolski Program Zwalczania Grypy

Źródło: pap-mediaroom.pl

„AZS od lat było bagatelizowanym problemem, a osoby chore często izolowały się w domu, aby nie narażać się na nieprzyjemne reakcje społeczeństwa. Podopieczni Fundacji Amicus zgłaszają się do nas po wsparcie w walce o powrót do normalnego życia” – mówi Dagmara Samselska, prezes Fundacji Amicus, zajmującej się chorymi na AZS.

Międzynarodowe skale pozwalają określić ciężkość nasilenia zmian chorobowych. Jedną z nich jest EASI, której zakres wynosi 0-72. Według tej skali postać umiarkowana zaczyna się od EASI 7, a kończy na EASI 20. Postać ciężka obejmuje wartości EASI 21 i wyższe. Obecny program lekowy B.124 „Leczenie chorych z ciężką postacią atopowego zapalenia skóry w wieku powyżej 18. roku życia” pozwala na leczenie pacjentów tylko ze wskaźnikami EASI ≥20 powyżej 18 r.ż.

„Zgodnie z obecnymi standardami klinicznymi i rekomendacjami towarzystw medycznych, także niepełnoletni pacjenci oraz chorzy z umiarkowaną postacią AZS powinni mieć możliwość skorzystania ze skutecznych i bezpiecznych terapii. Pozwalają one pacjentom i ich otoczeniu nie tylko odczuć realną ulgę w cierpieniu, ale także prowadzić normalne życie społeczne, powrócić do szkoły czy pracy i zwalczyć poczucie wyobcowania. Wiele krajów Unii Europejskiej dostrzegło korzyści, które niesie ze sobą kompleksowe podejście do problemów pacjentów z AZS i zapewniło już swoim obywatelom dostęp do nowoczesnego leczenia. Jako środowisko dermatologów bardzo liczymy na to, że wkrótce będziemy mogli zaoferować te terapie także polskim pacjentom” – komentuje prof. dr hab. Joanna Narbutt, konsultant krajowy w dziedzinie dermatologii i wenerologii i kierownik Kliniki Dermatologii Dziecięcej i Onkologicznej Uniwersytetu Medycznego w Łodzi.

Aktualnie o refundację ubiega się nowy lek zawierający upadacytynib. Został zarejestrowany do leczenia umiarkowanej do ciężkiej postaci AZS u dorosłych i młodzieży w wieku 12 lat i starszych, którzy są kandydatami do leczenia ogólnoustrojowego. Badania potwierdziły, że wykazuje wysoką skuteczność i prowadzi do ustępowania zmian skórnych, świądu oraz poprawia jakość życia pacjentów. Pozwala to na szybką remisję choroby oraz powrót do aktywności społecznej i zawodowej.

„Fakt istnienia leku, który mógłby w ogromnym stopniu poprawić jakość życia pacjentów i świadomość, że jest dostępny w innych państwach o podobnym poziomie rozwoju społeczno-ekonomicznego, jak Polska, jest niezwykle deprymujący dla pacjentów z umiarkowanie ciężką postacią AZS. Mam nadzieję, że już wkrótce również w Polsce to leczenie będzie dla nich dostępne” – podsumowuje Dagmara Samselska.

W związku z zapowiedzianymi przez Ministerstwo Zdrowia zmianami w programie leczenia AZS, pacjenci wystosowali do Ministerstwa apel, by zmiany wprowadzono w oparciu o obecne standardy kliniczne i rekomendacje towarzystw medycznych. Fundacja Amicus podkreśla, że Polska jest krajem, w którym pacjenci z umiarkowaną postacią AZS nie mają dostępu do nowoczesnego leczenia. Jak najszybsza nowelizacja programu lekowego oraz rozszerzenie dostępu do leczenia o młodsze grupy pacjentów oraz chorych z umiarkowaną postacią AZS to kluczowe postulaty pacjentów.

Źródło informacji: Amicus Fundacja Łuszczycy i ŁZS

Źródło wiadomości: pap-mediaroom.pl