Oficjalne otwarcie wydarzenia miało miejsce w obecności prominentnych gości, takich jak Marek Wójcik, wojewoda śląski, Maciej Biskupski, wiceprezydent Katowic, prof. Tomasz Szczepański – rektor Śląskiego Uniwersytetu Medycznego oraz Maciej Kmita, zastępca dyrektora Departamentu Polityki Senioralnej KPRM. Podczas spotkania w Centralnym Klubie Pacjenta uczestnikom odczytano listy od Moniki Wielichowskiej, wicemarszałek Sejmu RP oraz Filipa Nowaka, prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia. W imieniu minister Marzeny Okły-Drewnowicz, ds. polityki senioralnej, głos zabrał Maciej Kmita.

„Cieszę się, że taka inicjatywa jest organizowana w Katowicach. Tak duża frekwencja to wielki sukces. To wspaniałe, że przyjeżdżacie tutaj, żeby się badać” – mówił Marek Wójcik, wojewoda śląski. „Obecność podczas tego wydarzenia dowodzi, że inicjatywy o charakterze profilaktycznym są niezwykle ważne” – dodał Maciej Biskupski, wiceprezydent Katowic.

Nowa oferta Centralnego Klubu Pacjenta obejmuje bezpłatne badania oraz rozmowy ze specjalistami.

W ramach udziału w klubie, uczestnicy mają dostęp do rozbudowanej strefy medycznej, gdzie mogą skorzystać z 35 stoisk oferujących bezpłatne badania oraz indywidualne spotkania ze specjalistami.

„Badania, takie jak w kierunku raka prostaty, zaćmy, kardiologiczne, znamion skórnych, mammografia, cytologia, pakiet badań krwi, pomiar ciśnienia oraz analiza składu ciała, cieszyły się dużym zainteresowaniem. Uczestnicy chętnie korzystali z możliwości rozmów z kardiologiem, diabetologiem, chirurgiem naczyniowym, bariatrą, onkologiem, internistą, a także specjalistami: psychoonkologiem, psychoterapeutą, ds. badań klinicznych, farmaceutą, dietetykiem, diagnostą laboratoryjnym, trychologiem, fizjoterapeutą oraz Narodowego Funduszu Zdrowia” – powiedziała Katarzyna Kucia-Garncarczyk, prezes Fundacji „Z sercem do Pacjenta”.

Przeprowadzono wiele badań, rozmów z ekspertami, specjalistycznych warsztatów oraz udzielono porad medycznych. Fundacja „Z sercem do Pacjenta” Grupy American Heart of Poland zorganizowała Centralny Klub Pacjenta po raz drugi dla mieszkańców z całej Polski, 24 września w Międzynarodowym Centrum Kongresowym w Katowicach, aby wesprzeć w profilaktyce oraz codziennej trosce o zdrowie.

Oficjalne otwarcie wydarzenia odbyło się w obecności Marka Wójcika, wojewody śląskiego, Macieja Biskupskiego, wiceprezydenta Katowic, prof. Tomasza Szczepańskiego – rektora Śląskiego Uniwersytetu Medycznego oraz Macieja Kmity, zastępcy dyrektora Departamentu Polityki Senioralnej KPRM. Uczestnikom Centralnego Klubu Pacjenta odczytano listy Moniki Wielichowskiej, wicemarszałek Sejmu RP oraz Filipa Nowaka, prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia. W imieniu Marzeny Okły-Drewnowicz, minister ds. polityki senioralnej, głos zabrał Maciej Kmita.

„W tym roku nasze stoisko jest większe niż podczas pierwszej edycji Centralnego Klubu Pacjenta – jest więcej doradców, możemy wykonać więcej pomiarów. Bardzo nas cieszy zainteresowanie uczestników ofertą NFZ” – mówiła Katarzyna Adamek, dyrektor Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Katowicach.

„Polska może poszczycić się tym, że zawał serca jest tu skutecznie leczony” – podkreślał prof. Andrzej Bochenek, wybitny polski kardiochirurg, który opowiadał o nowoczesnych metodach leczenia serca oraz o tym, jak skutecznie o nie dbać.

Wzbogacenie wiedzy

W trakcie wydarzenia uczestnicy mogli zapoznać się z najnowszymi metodami leczenia otyłości oraz innowacyjnymi rozwiązaniami dla pacjentów placówek medycznych. W ramach tej inicjatywy przekazywano także praktyczne informacje dotyczące profilaktyki i dbania o zdrowie.

Pomoc dla osób dotkniętych skutkami powodzi

Centralny Klub Pacjenta, wiceprezydent Katowic, i ratownicy GOPR zorganizowali warsztaty wsparcia psychologicznego i przeprowadzili szkolenia dotyczące postępowania w sytuacjach kryzysowych związanych z powodziami. Caritas również zaangażowała się w udzielanie pomocy osobom poszkodowanym.

Tematyczne obszary

Ogromne zainteresowanie wzbudziła strefa edukacyjna, gdzie można było zdobyć wiedzę na temat samobadania piersi, prawidłowego przyjmowania leków, interpretacji wyników badań laboratoryjnych oraz udzielania pierwszej pomocy. Fizjoterapeuci z Uzdrowiska Ustroń udzielali informacji na temat rehabilitacji kardiologicznej, ortopedycznej i pulmonologicznej, a uczestnicy z dużym entuzjazmem korzystali z ich porad. W strefie relaksu można było skorzystać z urządzeń do masażu oraz dowiedzieć się, jak pielęgnować dojrzałą skórę.

Justyna i Robert Korzeniowscy przekonywali o korzyściach aktywności fizycznej dla długiego życia, poprowadzając rozgrzewkę i zachęcając uczestników do ruchu. Opowiedzieli także o wpływie sportu na zdrowie, a Robert Korzeniowski przeprowadził warsztaty ze sportowego marszu. Dla uczestników było dostępne różnorodne formy aktywności fizycznej.

Podczas wydarzenia Justyna i Robert Korzeniowscy promowali aktywność fizyczną jako sposób na zdrowy tryb życia. Poprowadzili rozgrzewkę i zachęcali do ruchu, a także opowiedzieli o pozytywnym wpływie sportu na zdrowie. Dodatkowo Robert Korzeniowski przeprowadził warsztaty ze sportowego marszu, a uczestnicy mieli możliwość skorzystania z różnorodnych form aktywności fizycznej.

„Świetnie zorganizowane – badania, warsztaty i rozmowy z lekarzami dały mi dużo nowych informacji o moim zdrowiu. Dobrze, że organizowane są takie wydarzenia” – mówiła uczestniczka, która przyjechała z Brzezin.

Wydarzenie Centralny Klub Pacjenta cieszyło się ogromnym zainteresowaniem uczestników.

24 września w Międzynarodowym Centrum Kongresowym w Katowicach Fundacja „Z sercem do Pacjenta” Grupy American Heart of Poland zorganizowała kolejne spotkanie Centralnego Klubu Pacjenta. W ramach wydarzenia przeprowadzono kilkaset badań, rozmów z ekspertami oraz specjalistycznych warsztatów, a także udzielono porad medycznych. Celem inicjatywy było wspieranie profilaktyki oraz codziennej troski o zdrowie.

Otwarcie wydarzenia miało miejsce w obecności wielu znaczących osobistości, takich jak wojewoda śląski, wiceprezydent Katowic, rektor Śląskiego Uniwersytetu Medycznego oraz zastępca dyrektora Departamentu Polityki Senioralnej KPRM. Podczas wydarzenia uczestnicy mieli okazję skorzystać z bezpłatnych badań oraz rozmów ze specjalistami w rozbudowanej strefie medycznej.

„Nie tylko skorzystałam z badań, ale także poznałam wielu ciekawych ludzi. Na Centralnym Klubie Pacjenta nauczyłam się m.in., jak prawidłowo badać piersi. Bardzo wartościowe spotkanie – chętnie wezmę udział w przyszłości” – dodała mieszkanka Katowic.

Spotkanie zostało objęte patronatem honorowym przez szereg wysokich rangą urzędników i instytucji, w tym Wicemarszałka Sejmu Monikę Wielichowską, Ministra Zdrowia, Ministra Sportu i Turystyki, Ministra ds. Polityki Senioralnej, Narodowy Fundusz Zdrowia, Rzecznika Praw Pacjenta, Wojewodę Śląskiego, Marszałka Województwa Śląskiego, Prezydenta Katowic, Górnośląsko-Zagłębiowską Metropolię, Naczelna Izbę Pielęgniarek i Położnych, Naczelna Izbę Aptekarską oraz Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne.

Źródło dystrybucji: pap-mediaroom.pl

11 czerwca w Warszawie odbyła się konferencja, podczas której zaprezentowano fragment raportu „Stop epidemii otyłości w Polsce” z założeniami strategii mającej na celu redukcję otyłości w całym kraju. Dokument został przygotowany przez ekspertów Partnerstwa na Rzecz Profilaktyki i Leczenia Otyłości oraz Instytutu Zarządzania w Ochronie Zdrowia Uczelni Łazarskiego.

„To ambitny plan. Strategia będzie wymagała dekad – podkreśliła współautorka opracowania dr n. ekonom. Małgorzata Gałązka-Sobotka, dyrektor Instytutu Zarządzania w Ochronie Zdrowia Uczelni Łazarskiego. Przywołała w tym kontekście cytat D.L. George’a: „Nie bójmy się jednego dużego kroku. Nie pokonasz przepaści dwoma małymi”. Dodała jednocześnie, że proponowany przez ekspertów plan strategiczny jest połączeniem małych kroków, wdrażanych w sposób skoordynowany.

Podczas konferencji odbyła się pierwsza w Polsce wielosektorowa debata, w której wzięli udział nie tylko klinicyści, naukowcy i przedstawiciele różnych resortów, ale także parlamentarzyści, przedstawiciele Rzecznika Praw Dziecka, organizacje pacjenckie, stowarzyszenia biznesowe oraz media.

Na konferencji odbyła się pierwsza w Polsce wielosektorowa debata, w której udział wzięli nie tylko klinicyści, naukowcy i przedstawiciele różnych resortów, ale także parlamentarzyści, przedstawiciele Rzecznika Praw Dziecka, organizacje pacjenckie, stowarzyszenia biznesowe oraz media.

Otyłość – wyzwanie dla polityki państwa

W Polsce otyczność dotyka ponad 9 mln ludzi, ale często pozostają oni niewidocznymi pacjentami w systemie zdrowia. Diagnoza otyłości trwa średnio 5 lat, a społeczeństwo często ją stygmatyzuje. Lekarzom brakuje wiedzy i narzędzi do diagnozowania otyłości, a refundowane badania nie obejmują istotnych badań. Dlatego ważne jest szkolenie personelu medycznego i zwiększanie świadomości społecznej na temat otyłości, która powoduje blisko 270 powikłań i skraca średnio życie o 4 lata.

„Otyłość to choroba, którą trzeba leczyć, nie stygmatyzować” – podkreślił wiceminister zdrowia Wojciech Konieczny.

Minister podkreślił, że otyłość często nasila wiele chorób zarówno fizycznych, jak i psychicznych. Dlatego resort pracuje nad programem pilotażowym dotyczącym tego problemu i jest otwarty na dialog. Podobne deklaracje złożyli także przedstawiciele innych ministerstw.

Minister zdrowia zaznaczył, że otyłość często przyczynia się do nasilenia różnych schorzeń zarówno fizycznych, jak i psychicznych. Dlatego ministerstwo pracuje nad programem pilotażowym dotyczącym tego problemu i jest gotowe do dialogu. Podobne deklaracje złożyli również przedstawiciele innych resortów, takich jak Ministerstwo Edukacji Narodowej, Ministerstwo Sportu i Turystyki oraz Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi.

„Chcemy otworzyć na aktywność fizyczną wszystkie szkoły po lekcjach oraz w weekendy, bo 70 proc. z nich jest po zajęciach lekcyjnych zamkniętych. W konkursie, który został ogłoszony, finansujemy stanowisko wuefisty, trenera lub animatora, który po zakończeniu lekcji mógłby prowadzić zajęcia sportowe. Przeznaczyliśmy na ten program 250 mln zł i mamy już 5 tys. Zgłoszeń” – przyznał wiceminister sportu i turystyki Piotr Borys.

Paulina Piechna–Więckiewicz, wiceministra edukacji, podkreśliła konieczność współpracy międzyresortowej. Przypomniała również, że od września w szkołach ma zostać wprowadzony nowy przedmiot – edukacja zdrowotna. Jej zdaniem, kształtowanie zdrowych postaw powinno rozpoczynać się od najmłodszych lat.

Inwestycja w leczenie otyłości

Specjaliści podkreślają, że leczenie otyłości jest inwestycją, która przyniesie widoczne oszczędności dopiero za kilka lub kilkanaście lat. Dlatego działania w tej kwestii powinny być podejmowane już teraz. Kluczową rolę odgrywa współpraca między różnymi sektorami, włączając w to samorząd, organizacje pozarządowe i biznes. Planowane jest opracowanie raportu zawierającego założenia krajowego planu strategicznego mającego na celu ograniczenie problemu otyłości w Polsce. Prognozy epidemiologiczne mówią same za siebie – do 2035 roku co trzeci mężczyzna i co czwarta kobieta w Polsce zmagać się będzie z otyłością. To zaś prowadzi do długich kolejek do specjalistów zajmujących się leczeniem powikłań otyłości. Eksperci ostrzegają, że kolejki te będą coraz dłuższe, a system ochrony zdrowia może doświadczyć kryzysu, jeśli odpowiednie kroki nie zostaną podjęte.

„Cukrzyca typu 2 jest klasycznym powikłaniem otyłości, a nie niezależną jednostką chorobową (…) Ponad połowa pacjentów z 11 mln z nadciśnieniem tętniczym to osoby, które mają nadciśnienie właśnie z powodu otyłości (…). 70 proc. kobiet, u których zachodzi konieczność wykonania endoprotezy stawu kolanowego, to kobiety z otyłością” – wskazał prof. Paweł Bogdański, past-prezes Polskiego Towarzystwa Leczenia Otyłości.

Specjaliści zaznaczają, że otyłość to problem na całe życie, zwłaszcza jeśli pojawi się w dzieciństwie. Prezes Polskiego Towarzystwa Leczenia Otyłości, dr hab. n. med. Mariusz Wyleżoł, stwierdził nawet, że jeśli dziecko się nią zacznie, to już nigdy nie wyzdrowieje.

„Rozwój choroby otyłościowej nie jest wyborem jednostki, ale efektem tego, jak ukształtowaliśmy świat” – dodał.

„Nie rozpoznajemy otyłości u dzieci, bo lekarze w znacznej części nie używają siatek centylowych. Są uzupełniane do momentu robienia szczepień, czyli do szóstego, siódmego roku życia. Potem książeczka jest pusta. Potrzebne jest wsparcie lekarza rodzinnego. Tu jest ważna w systemie luka” – zaznaczył dr hab. n. med. Michał Brzeziński z Katedry i Kliniki Pediatrii, Gastroenterologii, Alergologii i Żywienia Dzieci Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego.

W trosce o zdrowie dzieci i młodzieży należy zacząć od regularnych pomiarów masy ciała, ponieważ otyłość jest problemem, który często pozostaje niewidoczny.

Warto również przeczytać: Narciarstwo a zdrowie – jakie korzyści dla organizmu przynosi jazda na nartach?

Widzimy wiele obszarów, które wymagają poprawy. Opieka nad pacjentami jest obecna, ale nieskuteczna i nieskoordynowana. Konieczne jest usprawnienie systemu i dostosowanie terapii do potrzeb pacjentów, ponieważ obecnie jest ona kosztowna i często nieobjęta refundacją. Dodatkowo, brakuje odpowiedniej legislacji w tej dziedzinie.

„Najbardziej efektywne działania to działania legislacyjne i to jest to, co realnie tylko parlamentarzyści mogą skutecznie zrobić. Skąd pieniądze (na opiekę nad osobami z otyłością – red.)? Mamy prawie 1,5 mld zł z tzw. podatku cukrowego. Tych środków jednak w ogóle nie widzimy. Wiemy, że one są, ale gdzie one tak naprawdę są lokowane? Zawsze pada odpowiedz, że na leczenie. Lecz precyzyjnej informacji brak. To powinny być pieniądze na efektywną prewencję. Natomiast pieniądze >>na leczenie<< każdy z nas przecież przekazuje w składce zdrowotnej” – podkreślił dr hab. n. med. Michał Brzeziński, Katedra i Klinika Pediatrii, Gastroenterologii, Alergologii i Żywienia Dzieci Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego.

Według dr hab. n. med. Karoliny Kłody, z Polskiego Towarzystwa Medycyny Rodzinnej oraz Polskiego Towarzystwa Leczenia Otyłości, otyłość w opiece podstawowej staje się coraz bardziej widoczna, ale wciąż diagnozowana jest zbyt późno, często dopiero w momencie konieczności leczenia bariatrycznego. Lekarze rodzinni często brakuje kompetencji i czasu na skuteczne prowadzenie pacjentów z otyłością, dlatego towarzystwa medyczne oferują szkolenia i wsparcie w tej dziedzinie.

Dr Kłoda podkreśla, że zarówno Polskie Towarzystwo Leczenia Otyłości, jak i Polskie Towarzystwo Medycyny Rodzinnej prowadzą liczne inicjatywy szkoleniowe, konferencje i webinary, które mają na celu wsparcie lekarzy w podnoszeniu ich wiedzy na temat diagnostyki i leczenia otyłości.

„Chciałabym zapewnić, że naprawdę w obszarze diagnostyki i leczenia otyłości >>wszystkie ręce są na pokładzie<< – nie tylko jeśli chodzi o działalność edukacyjną w naszym środowisku, ale też w obszarze nauki. Opracowywanych i publikowanych jest wiele prac dotyczących stygmatyzacji pacjentów oraz zdrowia psychicznego takich pacjentów” – podsumowała.

Prof. dr hab. med. Teresa Jackowska, prezes Polskiego Towarzystwa Pediatrycznego, zwróciła uwagę na konieczność dalszej pracy nad systemem opieki zdrowotnej dla najmłodszych pacjentów z nadmierną masą ciała. Podkreśliła potrzebę przejścia na bilans zdrowia dzieci w formie wirtualnej, a także zapewnienia łatwiejszego dostępu do porad dietetyka i psychoterapeuty. Prof. Jackowska zaapelowała także o większe zaangażowanie w zwalczanie stygmatyzacji dzieci z nadwagą i otyłością, co wpływa na ich aktywność fizyczną i zachęca rodziców do zwalniania dzieci z zajęć wychowania fizycznego.

Prof. Jackowska podkreśliła również znaczenie kontynuacji prac nad usprawnieniem systemu opieki zdrowotnej dla dzieci z nadwagą i otyłością, w tym przejścia na elektroniczną dokumentację zdrowotną. Zwróciła uwagę na konieczność zapewnienia łatwiejszego dostępu do porad dietetyka i psychoterapeuty oraz walkę ze stygmatyzacją, która wpływa na aktywność fizyczną dzieci i zachęca rodziców do zwalniania ich z zajęć wychowania fizycznego.

Współpraca między różnymi dziedzinami nauki w celu walki z otyłością

Ekspertów zalecają, aby plan redukcji otyłości stał się oficjalną strategią krajową, koordynowaną przez rządowy urząd. Zalecają również wdrożenie skoordynowanych działań na poziomie centralnym i lokalnym, obejmujących wszystkie obszary życia człowieka, od rodziny, przez szkoły i miejsca pracy, po media, sklepy spożywcze, obiekty sportowe i wydarzenia kulturalne. Wzywają do konsekwentnego wdrażania zmian, dostosowanych do różnych grup wiekowych.

Opierając się na międzynarodowych standardach

Aby przedstawić skuteczne zalecenia dla Polski, autorzy raportu przeprowadzili analizę najlepszych praktyk stosowanych w różnych krajach. Badano działania podejmowane w 13 krajach (Polska, Czechy, Dania, Francja, Hiszpania, Irlandia, Kanada, Niemcy, Portugalia, Rumunia, Węgry, Włochy, Wielka Brytania) w zakresie redukcji otyłości. Analizowano konkretne kwestie, włącznie z problemami zdrowotnymi (odsetek osób z otyłością w różnych grupach wiekowych), polityką zdrowotną, diagnostyką i leczeniem oraz finansowaniem.

„Przyglądaliśmy się, czy w tych 13 krajach istnieją plany regionalne i narodowe, czy mamy wyraźnie zarysowane działania międzysektorowe, czy dokonuje się ewaluacji podejmowanych działań, czy jest rozwinięta edukacja szkolna, w miejscu pracy oraz edukacja konsumenta (oznaczanie kalorii, etykietowanie żywności – red.)” – tłumaczyła dr n. ekonom. Małgorzata Gałązka-Sobotka.

Po latach nieskoordynowanych działań, Polska znajduje się wśród krajów, w których walka z otyłością sprowadza się głównie do pojedynczych działań. W związku z tym eksperci i przedstawiciele różnych dziedzin życia uczestniczyli w konferencji dialogu międzysektorowego „Stop epidemii otyłości w Polsce”, gdzie omawiano potrzebę krajowej strategii, lokalnych działań, dialogu i rozwiązań legislacyjnych. Co konkretnie należy zrobić, aby powiedzieć stop epidemii otyłości? – o tym dyskutowali uczestnicy konferencji.

Podczas konferencji zorganizowanej w Warszawie w dniu 11 czerwca zaprezentowano fragment raportu „Stop epidemii otyłości w Polsce” z założeniami strategii, która mogłaby się stać ogólnopolskim planem redukcji otyłości. Strategię przygotowali eksperci Partnerstwa na Rzecz Profilaktyki i Leczenia Otyłości oraz Instytutu Zarządzania w Ochronie Zdrowia Uczelni Łazarskiego.

„Przyglądaliśmy się też, na ile w tych krajach rozwinięte są systemy wczesnego reagowania, czyli oznaczanie BMI, jak przebiega refundacja leków i terapii bariatrycznej, porad dietetyka i psychoterapeuty, czy funkcjonuje specjalizacja obesitologia, czy są modele opieki kompleksowej. Te wskaźniki pozwoliły nam na syntezę najlepszych rozwiązań w obszarze diagnostyki i leczenia otyłości.

Analiza mechanizmów finansowania otyłości obejmowała badanie istnienia celowanego funduszu publicznego na prewencję i leczenie otyłości, funkcjonowanie podatku cukrowego oraz roli prywatnych ubezpieczeń w tym obszarze. Wyniki wykazały, że Polska, Węgry i Kanada nie prowadzą znaczących działań przeciw otyłości, podczas gdy Wielka Brytania, Francja, Hiszpania i Portugalia są krajami, które można uznać za wzór w walce z tą chorobą.

Warto zauważyć, że Włochy i Irlandia aktywnie reagują na problem otyłości, podczas gdy Rumunia i Niemcy mają ograniczoną aktywność w tej kwestii, mimo że posiadają dobre wskaźniki epidemiologiczne. Dania i Czechy natomiast prowadzą skuteczną politykę przeciwdziałania otyłości i odnoszą relatywnie dobre wyniki epidemiologiczne.

Raport wskazał, że najlepsze strategie profilaktyki otyłości na świecie skupiają się na trzech głównych obszarach, funkcjonując w ramach całościowego systemowego podejścia do otyłości (Whole System Approach to obesity, WSA).

Marta Pawłowska, dyrektor Prezydium Partnerstwa na rzecz Profilaktyki i Leczenia Otyłości, przedstawiła te aspekty: strategiczną wielosektorowość, zakorzenienie w lokalnych społecznościach i „cywilizacyjne przejście” w stylu życia.

„Krytyczne znaczenie w skutecznej profilaktyce otyłości, zwłaszcza otyłości dziecięcej, mają trzy aspekty. Strategiczna wielosektorowość oznacza wielosektorowe i długookresowe podejście, silne przywództwo polityczno-rządowe, rozwinięte partnerstwo publiczno-prywatne, mocną bazę dowodową, zakorzenioną kulturę monitorowania czy zintegrowaną, skuteczną komunikację. Drugim aspektem jest zakorzenienie w społecznościach lokalnych. Oznacza to dostosowanie strategii wdrożenia do potrzeb i do specyfiki danego regionu. Oznacza to także zaangażowanie mieszkańców, inwestowanie w lokalne programy innowacyjne, nowoczesną komunikację opartą na zasobach lokalnych, a także zaangażowanie lokalnych interesariuszy i zdecydowane wzmocnienie kompetencji i odpowiedzialności władz samorządowych” – wyliczyła dyr. Pawłowska.

Podkreśliła także, że trzecia propozycja rozwiązań obejmuje „cywilizacyjną transformację” w stylu życia, polegającą na ewolucyjnym przejściu od szkodliwych dla zdrowia nawyków do tych, które sprzyjają dobrostanowi.

„Cywilizacyjne, czyli pozytywne, bo nie ma jednej słusznej kultury żywienia. Wszędzie na świecie sprawdza się stopniowe uczenie się nowych nawyków i brak stygmatyzacji, dyskryminacji zachowań czy człowieka” – zaznaczyła ekspertka.

Autorka wyjaśniła, że termin „cywilizacyjne przejście” odnosi się do zmian, które miały miejsce w latach 50. i 60. ubiegłego wieku w krajach rozwiniętych. Wtedy to zainteresowanie lokalną i tradycyjną żywnością zostało zastąpione przez przetworzoną żywność, a pod wpływem globalizacji i reklamy ujednolicono model diety oparty na cukrze, soli, tłuszczu i białku zwierzęcym. Zmienił się także styl życia na tzw. styl trzech foteli: w domu, pracy lub szkole, samochodzie. Te zmiany mają dziś poważne konsekwencje, takie jak otyłość i choroby cywilizacyjne.

Te zmiany miały miejsce w latach 50. i 60. ubiegłego stulecia w krajach rozwiniętych. Wtedy to stracono zainteresowanie lokalną i tradycyjną żywnością na rzecz przetworzonej, a model diety oparty na cukrze, soli, tłuszczu oraz białku zwierzęcym został ujednolicony pod wpływem podniesienia standardu życia, globalizacji i reklamy. Zmienił się wtedy także styl życia na tzw. styl trzech foteli: w domu, pracy lub szkole, samochodzie. Konsekwencje tych zmian odczuwamy dziś w postaci otyłości i chorób cywilizacyjnych.

„Dziś stoimy tak naprawdę wobec konieczności >>cywilizacyjnego przejścia 2.0<< od postaw i nawyków dobrobytu i konsumpcjonizmu do postaw i nawyków dla ratowania zdrowia i życia nas, a w szczególności kolejnych pokoleń” – podsumowała dyr. Pawłowska.

Polska strategia walki z otyłością

Aby zacząć zmiany w Polsce, należy wyznaczyć mapę działań na najbliższe 30 lat. Istotne jest także zbudowanie partnerstwa międzysektorowego, które pozwoli na efektywną współpracę między różnymi sektorami administracji publicznej, nauką, przedsiębiorstwami i sektorem społecznym. Działania powinny skupić się na profilaktyce, diagnostyce i leczeniu otyłości.

„Z uwagi na krytyczne znaczenie rozwoju otyłości w populacji dzieci i młodzieży rekomendujemy, by w pierwszej dekadzie działania w obszarze profilaktyki pierwotnej skupić na grupie osób do 18. r.ż. Natomiast jeśli chodzi o skuteczna diagnostykę, leczenie otyłości i profilaktykę wtórną od początku wdrożenia strategii, tymi działaniami powinny być objęte wszystkie grupy wiekowe” – zaznaczyła dyr. Pawłowska. Ekspertka wspomniała także o potrzebie redefinicji ról i zadań administracji centralnej w obszarze redukcji otyłości – by zapewnić realny postęp w rozumieniu otyłości oraz w rozwoju świadomości społecznej, a także by zagwarantować synergię działań resortów. Aby strategia przyniosła efekt, redukcja otyłości musi stać się priorytetem w polityce społeczno-gospodarczej państwa, a władze samorządowe powinny umocnić swoją decyzyjność i odpowiedzialność w zdrowiu publicznym.

„To współzależne ogniwa wpływające na siebie w całym cyklu życia człowieka, pozostające w silnej relacji przyczynowo skutkowej. Ogniwa ekosystemu to: rodzina, edukacja, zdrowie, sport i odpoczynek, kultura i media, biznes i praca, infrastruktura” – wyjaśniła dr n. ekonom. Gałązka-Sobotka.

Nowa koncepcja STOP OTYŁOŚCI ma na celu rozwój ekosystemu społecznego promującego zdrowe pokolenia.

Plan strategiczny opiera się na idei ekosystemu społecznego redukcji otyłości, który ma na celu rozwój i poprawę jakości życia wszystkich jego uczestników.

Ekspertki wskazały 4 poziomy zaangażowania strategii: instytucjonalny, naukowy, społeczny i biznesowy, które wymagają stworzenia międzysektorowych zespołów i mechanizmów.

Zaproponowano dwa strategiczne kierunki rozwoju ekosystemu STOP OTYŁOŚCI: profilaktyka oraz diagnostyka i leczenie, wraz z listą 50 interwencji i działań, które powinny być wdrożone w celu realizacji tych priorytetów.

Aby zapobiec otyłości, konieczne jest uwzględnienie czterech równorzędnych aspektów: zrównoważonego żywienia, regularnej aktywności fizycznej, dbałości o dobrostan emocjonalny i odpowiedniego odpoczynku, a także stworzenie sprzyjającej redukcji otyłości kultury życia.

„Wśród interwencji i działań proponujemy na przykład zwiększenie godzin w-f w podstawie programowej oraz poza podstawą, zachęty do intensyfikacji zajęć przedszkolnych i szkolnych w plenerze czy powszechne propagowanie ruchu spontanicznego, aktywności fizycznej oraz sportu w każdej grupie wiekowej czy zawodowej” – komentowała dr Gałązka-Sobotka. Jednocześnie zaznaczyła wagę przepisywania aktywności fizycznej na receptę, potrzebę wspierania zmian w polityce przestrzennej nakierowanej na rozwój aktywności fizycznej i sportu , darmowego dostępu do obiektów sportowych dla osób nieletnich czy popularyzację odpowiedzialnej aktywności fizycznej pacjentów chorych na otyłość.

Polska to jeden z krajów, w których walka z otyłością sprowadza się do nieskoordynowanych działań. Dlatego eksperci apelują o krajową strategię, lokalne działania, dialog i rozwiązania legislacyjne.

11 czerwca w Warszawie odbyła się konferencja, podczas której zaprezentowano fragment raportu „Stop epidemii otyłości w Polsce” z założeniami strategii redukcji otyłości. Strategię przygotowali eksperci Partnerstwa na Rzecz Profilaktyki i Leczenia Otyłości oraz Instytutu Zarządzania w Ochronie Zdrowia Uczelni Łazarskiego.

„W obszarze zbilansowanego żywienia nasze propozycje są także różnorodne – wyliczała Marta Pawłowska – od redefinicji kryteriów jakości oraz zasad organizacji żywienia w placówkach edukacyjnych, przez zagwarantowanie darmowej wody pitnej we wszystkich obiektach użyteczności publicznej, przez wprowadzenie dopłat do zdrowej żywności dla rodzin o niskim statusie materialnym z dziećmi do lat 18, aż po intensyfikację działań wzmacniających pozycję konsumentów wobec produktów sprzyjających otyłości czy popularyzację karmienia piersią.

Aby skutecznie diagnozować i leczyć otyłość, konieczne jest zwiększenie monitorowania i ewaluacji choroby, poprawa dostępności porad dietetycznych w podstawowej opiece zdrowotnej, większe inwestycje w ośrodki kompleksowej opieki dla pacjentów z otyłością, poszerzenie dostępu do nowoczesnych technologii medycznych oraz intensywne szkolenia dla profesjonalistów medycznych.

Z oparciem o międzynarodowe doświadczenia, autorzy strategii redukcji otyłości wyłonili 5 kluczowych mechanizmów umożliwiających skuteczne wdrożenie kompleksowej i długofalowej strategii. Wśród nich znajdują się mechanizmy badań i innowacji, komunikacji i podnoszenia świadomości, finansowania, koordynacji z innymi strategiami krajowymi oraz koordynacji w ramach polityk lokalnych.

Zaproponowano schemat zarządczy strategii, który opiera się na trzech podmiotach podległych Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Odpowiedzialne są one za koordynację, monitorowanie i ocenę wdrożenia strategii. Są nimi Zespół Międzyresortowy ds. Strategii Redukcji Otyłości, Forum Konferencji Międzysektorowych jako połączenie administracji centralnej z jednostkami samorządu terytorialnego oraz Kolegium Doradcze, złożone z przedstawicieli wybranych Zespołów Parlamentarnych oraz Partnerstwa na rzecz Profilaktyki i Leczenia Otyłości.

Autorki podkreśliły znaczenie monitorowania skuteczności strategii poprzez zaproponowanie różnorodnych wskaźników pomiaru opartych na koncepcji Donabediana jakości opieki zdrowotnej. Wskazują one zarówno na strukturę, procesy, jak i rezultaty w ramach strategicznego rozwoju ekosystemu STOP OTYŁOŚCI. Zgodnie z koncepcją VBHC, autorki sugerują, aby finalna lista wskaźników i ich zmiany w czasie były przedmiotem uzgodnień interesariuszy zaangażowanych w realizację planu strategicznego redukcji otyłości.

Wiadomości dystrybuowane przez: pap-mediaroom.pl

W Centrum Prasowym PAP odbyło się wyjątkowe wydarzenie pt. „Przełom w leczeniu łuszczycy – nowości i zmiany w programie lekowym”. Spotkanie zgromadziło ekspertów m.in. Prof. Witolda Owczarka, przewodniczącego Zespołu Koordynacyjnego ds. Leczenia Biologicznego Ciężkiej Postaci Łuszczycy Plackowatej, który od ponad dekady aktywnie działa na rzecz poprawy programów lekowych dla osób z umiarkowaną i ciężką postacią tej choroby.

„Mamy już leczenie na europejskim poziomie” – skomentował aktualny stan rzeczy prof. Owczarek.

„Kiedy doszły do mnie informacje, że od 1 marca program zostanie zmieniony, na odprawie w szpitalu powiedziałam, że jest to najszczęśliwszy dzień w moim życiu dermatologicznym” – stwierdziła prof. Narbutt, pracująca na co dzień w jednej z łódzkich placówek.

Prof. Joanna Narbutt, konsultant krajowa ds. dermatologii i wenerologii, wyraziła zadowolenie z postępów w leczeniu łuszczycy. Podkreśliła, że obecnie „nie odbiegamy od najlepszych praktyk medycznych, jakie mają miejsce na świecie”.

Łuszczyca jest schorzeniem, które wpływa na cały organizm. Może powodować dolegliwości jak zmiany skórne, łuszczycowe zapalenia stawów, choroby sercowo-naczyniowe, a nawet zaburzenia metaboliczne, takie jak otyłość czy cukrzyca.

Dzięki postępowi w leczeniu łuszczycy, możliwe jest dziś skuteczne i szybkie działanie, zgodnie z zaleceniami zachodnich standardów medycznych.

Leczenie łuszczycy może obejmować farmakoterapię, terapię światłem, a nawet dietę i aktywność fizyczną. Ważne jest jednak, aby wybrać odpowiednie działania, które będą dla danego pacjenta najskuteczniejsze.

Naukowcy są zgodni co do tego, że skuteczna terapia jest kluczem do zarządzania chorobą. Wszystkie dostępne metody leczenia łuszczycy mają na celu złagodzenie objawów i zapobieganie dalszemu postępowi choroby.

Od początku marca w programie lekowym „Leczenie chorych z umiarkowaną i ciężką postacią łuszczycy plackowatej” wprowadzono nowy lek – bimekizumab. Zmianie uległa również zasada przerwy administracyjnej, która została zniesiona – leczenie trwa do czasu podjęcia przez lekarza prowadzącego decyzji o wyłączeniu pacjenta z programu. Pozostałe leki stosowane wcześniej w leczeniu to adalimumab, etanercept, infliksymab, iksekizumab, sekukinumab, ustekinumab, ryzankizumab, guselkumab, certolizumab pegol oraz tyldrakizumab.

„Najważniejsze, że zostały zdjęte ograniczenia czasowe. Druga rzecz: praktycznie wszystkie leki, które są w programie, są również przeznaczone do leczenia łuszczycy umiarkowanej. Nie jest już tak, że jedne leki są do postaci umiarkowanej, a inne do ciężkiej. W tym momencie to lekarze decydują komu, jaki lek dobierają” – komentowała zmiany w programie lekowym prof. Irena Walecka, konsultant ds. dermatologii i wenerologii województwa mazowieckiego.

„Zachorowałem na łuszczycę, kiedy miałem 17-18 lat. Moją przyszłością miała być nauka na Akademii Wychowania Fizycznego, ale choroba pokrzyżowała te plany. Nie wyobrażałem sobie, że mam biegać przepocony na różnych zajęciach, posiadając taką ilość zmian, które po prostu swędzą, bolą, szczypią, pękają” – opowiadał Łukasz Matusik.

„Jestem dużo spokojniejszy, co też się przekłada na moje relacje z najbliższymi” – mówił. I dodał: „cieszę się, że to leczenie jest. Budzę się i nie pamiętam, że choruje na łuszczycę”.

„Mamy też usankcjonowanie leczenia kobiet w ciąży i karmiących piersią. Pacjentki wcześniej bały się stosowania leków, nawet tych miejscowych, część rezygnowała w ogóle z leczenia. Niestety, uogólniony stan zapalny, jakim jest łuszczyca, może powodować poronienia czy przedwczesne porody” – dodała prof. Irena Walecka.

Łukasz Matusik, jeden z pacjentów objętych programem lekowym, opowiedział o swoich przejściach związanych z łuszczycą. Przyznał, że dla niego najważniejsze jest ciągłe dostępność leczenia bez przerw.

Minister Zdrowia, Maciej Miłkowski, podkreślił, że zmiany w programie lekowym dotyczącym terapii dzieci, które cierpią na łuszczycę, zostały wprowadzone dzięki doświadczeniom zgromadzonych na konferencji ekspertów.

Komponentem programu, który miał na celu poprawę dostępu do leczenia, jest również możliwość konsultacji zdalnych w sytuacjach wyjątkowych oraz wydawanie leków do domu.

Warto również wspomnieć, że nowe leki są już dostępne dla dzieci w wieku od 4 do 6 lat.

„Duży wpływ na zmianę programów lekowych mieli wszyscy ci Państwo, którzy są dzisiaj z nami. Domagali się rozszerzenia wskazań, leków stosowanych wcześniej w przypadku innych chorób” – powiedział wiceminister Miłkowski.

Dagmara Samselska, prezes AMICUS Fundacji Łuszczycy i ŁZS oraz przewodnicząca Unii Stowarzyszeń Chorych na Łuszczycę i ŁZS, wypełniła funkcję przewodniczącego podczas spotkania. Unia Stowarzyszeń Chorych na Łuszczycę i ŁZS jest organizacją pacjentów pracujących od kilkunastu lat nad uzyskaniem dostępu do skutecznych terapii biologicznych.

„Od dziesięciu lat polscy pacjenci mogą korzystać z leczenia biologicznego. Do tej pory wielu z nich sądziło, że jest ono poza ich zasięgiem. Część z nich rezygnowała ze starań o kwalifikację do programu lekowego ze względu na lęk przed przerwaniem leczenia” – powiedziała Dagmara Samselska. Według niej to wspaniałe, że osoby z umiarkowaną i ciężką łuszczycą będą mogły teraz korzystać z najnowszych terapii zgodnie z wiedzą medyczną i wytycznymi klinicznymi. „Daje to szansę na normalne życie, aktywną pracę zawodową, spełnianie rodzinnych planów i marzeń. Osoby z łuszczycą, pomimo ciężkiej choroby, czują się dzięki zmianom w programie lekowym znacznie bezpieczniej. Ich jakość życia z pewnością ulegnie poprawie” – mówiła Dagmara Samselska.

Prof. Owczarek podkreślił, że podjęcie działań w celu aktywizacji ośrodków zajmujących się leczeniem łuszczycy jest niezbędne do osiągnięcia postępu w diagnostyce i terapii tej choroby w Polsce. W szczególności wskazał na konieczność udoskonalenia dostępu do najnowocześniejszych metod leczenia oraz edukację pacjentów i lekarzy.

Prof. Owczarek podkreślił potrzebę wzmocnienia ośrodków, zajmujących się leczeniem łuszczycy, dzięki którym można osiągnąć postępy w diagnostyce i terapii tej choroby. Zaznaczył on również konieczność zapewnienia pacjentom i lekarzom dostępu do najnowocześniejszych metod leczenia, a także zwiększenia poziomu edukacji na temat łuszczycy.

„Z ponad 40 tylko 10 wykonuje 70 proc. aktualnego planu leczenia, dwadzieścia parę – 98 proc. Trzeba się zastanowić, co zrobić, żeby ośrodki, które nie wykorzystują swoich szans, istnieją tylko na papierze, zmieniły się”- mówił prof. Owczarek.

„Bardzo bym chciała, żeby w całej Polsce w tych 40 zakontraktowanych ośrodkach było po kilkuset chorych. Dostępność do leczenia biologicznego by się poprawiła. Nie jest normalne, że mam w Łodzi pacjentów z Koszalina czy Bytomia” – oceniła.

Pochodzenie wiadomości: pap-mediaroom.pl