– Jesteśmy zobowiązani do przeprowadzenia procesu transformacji energetycznej. Państwo powinno wspierać samorządy w inwestycjach, które przekraczają ich możliwości finansowe – powiedziała minister klimatu i środowiska Paulina Hennig-Kloska podczas podpisania umowy na budowę ciepłowni geotermalnej w Turku (woj. wielkopolskie). Całkowity koszt obiektu wraz z wywierceniem nowego otworu chłonnego GT-2 szacowany jest na ponad 90 mln zł, z czego dofinansowanie NFOŚiGW wyniesie ponad 73 mln zł.

Minister klimatu i środowiska Paulina Hennig-Kloska podkreśliła konieczność wsparcia samorządów przez państwo w procesie transformacji energetycznej. Inwestycje w rozwój ciepłowni geotermalnych są kluczowe dla osiągnięcia tego celu i stanowią doskonałe uzupełnienie całego procesu transformacji energetycznej w Polsce.

Wykorzystanie energii geotermalnej będzie pokrywać około 40% zapotrzebowania miasta na ciepło, co przyczyni się do redukcji emisji dwutlenku węgla i obniżenia kosztów dla mieszkańców. Obecnie opłaty emisyjne stanowią 60% kosztów.

– Turek i okolice mają szczęście pod względem geologicznym, ponieważ znajdują się tutaj wody geotermalne o odpowiednich parametrach do wykorzystania gospodarczego, nie tylko w celach energetycznych. Pierwszy otwór potwierdził, że woda ma korzystne parametry temperaturowe, sięgające nawet 78 stopni – powiedział Krzysztof Galos, wiceminister i główny geolog kraju.

Projekt składa się z trzech głównych elementów:

– wybór lokalizacji oraz wykonanie geotermalnego otworu Turek GT-2, który będzie pełnił funkcję otworu chłonnego/zatłaczającego; – połączenie otworu geotermalnego (produkcyjnego) Turek GT-1 z otworem (chłonnym) Turek GT-2 poprzez budowę rurociągu; – wybudowanie ciepłowni geotermalnej wykorzystującej wymiennik ciepła oraz sprężarkową pompę ciepła.

Całkowity koszt przedsięwzięcia przekracza 90 mln zł, z czego ponad 73 mln zł pochodzi z dofinansowania NFOŚiGW. Planuje się zrealizować inwestycję do końca 2025 r. Umowę na budowę ciepłowni podpisali prezes PGKiM w Turku, Michał Wypiór, oraz prezes Inżynierii Rzeszów S.A., Grzegorz Król.

Ważna rola geotermii w Polityce Energetycznej Polski do 2040 r.

Geotermia jako odnawialne źródło energii ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa surowcowego państwa i jest jednym z głównych kierunków Polityki Surowcowej Państwa.

Ministerstwo Klimatu i Środowiska przygotowało długofalowy plan wykorzystania zasobów geotermalnych w Polsce, znanym jako „Wieloletni Program Rozwoju Geotermii”. Dokument ten stanowi mapę drogową dla rozwoju geotermii do 2040 roku, z perspektywą do 2050 roku.

Mapa drogowa rozwoju geotermii w Polsce, stworzona przez Ministerstwo Klimatu i Środowiska w 2021 roku, określa plany rozwoju geotermii na najbliższe lata, a w niektórych obszarach nawet do 2050 roku. Dokument ten przedstawia spójną koncepcję wykorzystania energii geotermalnej w Polsce do 2040 roku, z perspektywą do 2050 roku.

Geotermalne zasoby ciepła w Polsce

Energię geotermalną w Polsce głównie wykorzystuje się w celu dostarczania ciepła do sieci ciepłowniczych. Istnieje osiem lokalizacji, w których działają instalacje geotermalne dostarczające ciepło do systemu ciepłowniczego: Mszczonów, Poddębice, Podhale, Pyrzyce, Stargard, Uniejów, Toruń oraz od 2024 roku również Koło. Obecnie łączna zainstalowana moc geotermalna systemów przekracza 100 MW.

Rozszerzenie finansowania geotermii

Aby sprostać rosnącym potrzebom samorządów, NFOŚiGW postanowił zwiększyć budżet programu „Udostępnianie wód termalnych w Polsce” o blisko 55 proc. na wniosek Ministra Klimatu i Środowiska, podnosząc go z 300 do 480 mln zł. Program ma na celu finansowanie prac geologicznych związanych z poszukiwaniem i wykorzystaniem złóż wód termalnych.

Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej oferuje programy wsparcia dla geotermii, obejmujące zarówno poszukiwanie, jak i zagospodarowanie zidentyfikowanych zasobów, co przyczynia się do zwiększenia udziału geotermii w produkcji energii.

Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej planuje wprowadzenie nowego programu priorytetowego „OZE – ciepło z odnawialnych źródeł energii” mającego na celu wsparcie inwestycji w produkcję energii cieplnej z odnawialnych źródeł.

Informujemy, że komunikaty publikowane są w serwisie PAP bez wprowadzania przez PAP SA w likwidacji jakichkolwiek zmian w ich treści, w formie dostarczonej przez nadawcę. Nadawca komunikatu ponosi odpowiedzialność za jego treść – z zastrzeżeniem postanowień art. 42 ust. 2 ustawy prawo prasowe. (PAP)

Treść pochodzi z serwisu: pap-mediaroom.pl

„Pomimo że stawy są ekosystemami znanymi większości ludzi od dzieciństwa, miejskie zbiorniki wodne i ich fauna nadal kryją wiele tajemnic. Dotychczas większość prac w tym temacie dotyczyła zwierząt o większych rozmiarach, łatwych do obserwacji, czy odłowu, albo też koncentruje się na pojedynczych gatunkach. Brakuje opracowań dla całych zespołów występujących tam gatunków oraz porównań w szerokiej skali geograficznej. W naszej ocenie tylko takie podejście pozwoli uzyskać prawdziwy obraz kondycji tych zbiorników, zmian ich bioróżnorodności oraz wykryć ewentualne negatywne trendy” – wyjaśniła dr hab. Karolina Bącela-Spychalska z Katedry Zoologii Bezkręgowców i Hydrobiologii na Wydziale Biologii i Ochrony Środowiska UŁ.

Badaczka z Łodzi należy do międzynarodowego zespołu realizującego projekt ECOPOND, który ma na celu poprawę technik monitorowania bioróżnorodności zbiorników słodkowodnych. Jest on realizowany w pięciu zespołach partnerskich i finansowany z Funduszy Norweskich w ramach Programu „Badania”, którego operatorem jest Narodowe Centrum Nauki. W Polsce liderem projektu jest dr hab. Szymon Śniegula z Instytutu Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk, a w zespole są naukowcy z Uniwersytetu Łódzkiego, Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz Norweskiego Instytutu Weterynaryjnego w Oslo.

„Naszym wspólnym zadaniem jest badanie problemów i mechanizmów, które zachodzą w stawach w pięciu obszarach geograficznych. Badamy więc zbiorniki słodkowodne w Krakowie, Łodzi, Gdańsku, Oslo i Trondheim, a także na obszarach niezurbanizowanych w okolicy tych miast” – tłumaczyła dr Bącela-Spychalska.

Dodała, że w badaniach biolodzy skupiają się na różnorodności biologicznej bakterii, grzybów, zwierząt bezkręgowych i kręgowych. Monitorują też skład chemiczny wody w kilkudziesięciu zbiornikach słodkowodnych od Krakowa po Trondheim w Norwegii.

Zwróciła uwagę, że stawy wydają się niezwykle ciekawymi obiektami, nie tylko ze względu na ich dużą różnorodność, różną wielkość i usytuowanie, ale także dlatego, że są one bardzo wrażliwe na wszystkie zmiany, nie tylko w samym zbiorniku, ale także wokół niego. Są poddawane bardzo dużej antropopresji, czyli presji ze strony człowieka.

„Z drugiej jednak strony w tych miejscach, gdzie wpływ człowieka jest znaczny, na przykład w miastach, stawy stanowią swoiste refugia, czyli miejsca, w których różnorodność biologiczna może się rozwijać mimo zmian w otoczeniu” – zaznaczyła.

Na zmiany w zbiornikach może wpływać temperatura, która jest wyższa w miastach, niż poza nimi, osuszanie, zanieczyszczenie, czy wprowadzanie obcych gatunków, które naturalnie nie występują na danym obszarze geograficznym.

„Po powrocie z wakacji w tropikach mało kto myśli o tym, by wyczyścić buty zanim wybierze się na spacer do Lasu Łagiewnickiego. A może mieć to znaczący wpływ na przenoszenie się organizmów” – wskazała biolożka.

Ponieważ sklasyfikowanie, czy oznaczanie wielu gatunków metodami tradycyjnymi jest mało efektywne i czasochłonne, naukowcy planują badać różnorodność gatunkową nie poprzez pobór i oznaczanie poszczególnych grup organizmów, ale poprzez wykorzystanie środowiskowego DNA i RNA z próbek wody.

„Wiadomo, że wszystkie zwierzęta uwalniają do wody komórki swojego ciała, a wraz z nimi, swój materiał genetyczny: DNA i cząsteczki RNA. Cząsteczki te zatrzymujemy na filtrach w trakcie filtrowania wody z badanego stawu i potem przeanalizujemy w laboratorium. Nasze zadanie polega na odfiltrowaniu fragmentów DNA z pobranej wody i na tej podstawie zidentyfikowanie tego, co żyje w stawie. Następnie, podobnie jak w sklepie korzystamy z kodów kreskowych do odczytania ceny i danych o produkcie, tak i my na podstawie krótkich fragmentów DNA – tzw. kodów kreskowych życia, możemy odtworzyć listę organizmów żyjących w danym zbiorniku” – wyjaśniła dr Bącela-Spychalska.

Dodatkowo naukowcy prowadzą pomiary parametrów fizyko-chemicznych wody, które zostaną użyte jako dodatkowe czynniki w analizach różnorodności gatunkowej.

„Na tej podstawie będziemy mogli stwierdzić wpływ zanieczyszczeń na zespół gatunków. Badania powinny wyjaśnić, czy faktycznie proces urbanizacji jest niebezpieczny dla organizmów wodnych. A może zwiększenie stawów w miastach spowoduje, że lepiej będziemy mogli chronić organizmy związane z wodą” – podkreśliła badaczka.

Źródło informacji: Nauka w Polsce

Treść pochodzi z serwisu: pap-mediaroom.pl