Druga: Senat wspomina, że Łódź, zarówno w swoich przemysłowych czasach opisanych w powieści Władysława Reymonta „Ziemia obiecana”, jak i po II wojnie światowej, kiedy miasto było nieformalną stolicą Polski, odcisnęło swoje piętno na całym kraju.

Trzecia: Uchwała Senatu wyraża wdzięczność wszystkim, którzy przyczynili się do sukcesu Łodzi, w tym współczesnym mieszkańcom miasta, za ich ciągłą staranność i wkład w krajowy rozwój.

Od czasów nadania Łodzi praw miejskich przez króla Władysława Jagiełłę w 1423 r., jej historia jest pełna wydarzeń, które przyczyniły się do jej rozwoju. Początkowo miasto rozwijało się jako miasteczko rolnicze i lokalny ośrodek handlowy i rzemieślniczy. Następnie przyszły najazdy szwedzkie, które w XVII w. zahamowały rozwój Łodzi i doprowadziły do jej upadku i wyludnienia. W 1798 r. stała się ona miastem rządowym, a w czasie zaborów należała do Imperium Rosyjskiego. Dopiero w 1820 r. Łódź została włączona do grupy osad przemysłowych jako ośrodek tkacki i sukienniczy, dzięki czemu mogła rozwinąć się jako jedno z najszybciej rozwijających się miast na świecie. Przyciągało ono ludzi, którzy widzieli w nim szansę na lepsze życie, a do czasu wybuchu I wojny światowej w 1914 r. ludność Łodzi wynosiła pół miliona. Łódź szybko stała się silnym ośrodkiem wielkoprzemysłowym, a jej mieszkańcy byli różnorodni pod względem narodowościowym i kulturowym – Polacy, Żydzi i Niemcy.

Kiedy Polska powróciła do niepodległości, Łódź stała się drugim co do wielkości miastem II RP. Przyciągała ludzi z różnych narodowości, a jej magistrat w 1919 r. wprowadził pierwszy w II RP obowiązek szkolny. Wspierał on także budowę szpitali i szkół, a w 1939 r. utworzył jeden z pierwszych w Europie muzeów sztuki nowoczesnej. W czasie II wojny światowej okupacja niemiecka drastycznie zmieniła obraz miasta – populacja spadła z 680 tys. do ok. 300 tys. w wyniku masakry Żydów, wysiedlenia Polaków i powojennych wyjazdów Niemców.

Po zakończeniu II wojny światowej Łódź stała się jednym z najbardziej dynamicznych miast w Polsce, którego rozwój wspomagali ludzie tacy jak Leon Schiller, twórca Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej. Warto również wspomnieć o Wytwórni Filmów Fabularnych, która przyczyniła się do wzrostu łódzkiego przemysłu lekkiego i sprawiła, że Łódź zaczęto określać jako „polską stolicę przemysłu lekkiego” w latach 1945–89.

Łódź zmieniła swoje oblicze od 1989 r., gdy upadły zakłady przemysłowe, głównie odzieżowe. W 2024 r. miasto otworzyło Zielone Expo, a dziś jest czwartą co do wielkości aglomeracją w Polsce, gdzie inwestuje się w wiele dziedzin. Łódź wykorzystuje swoje cechy, aby wpisać się w potrzeby mieszkańców. Wyraża to motto „Kapitalistyczny rodowód, robotniczy charakter i wielokulturowość miasta”, a współczesnym dorobkiem Łodzi są centra przemysłów kreatywnych i Łódź filmowa. Tak wygląda przyszłość miasta według senatorów.

Serwis PAP publikuje komunikaty bez żadnych zmian ich treści. Autorzy odpowiadają za treść swoich komunikatów, zgodnie z zapisami art. 42 ust. 2 ustawy prawo prasowe. (PAP)

Źródło informacji: pap-mediaroom.pl