Osoby starsze po 65. roku życia są szczególnie narażone na ryzyko zachorowania na poważne choroby, a wielu z nich doświadcza także zjawiska wielochorobowości. Jest to poważny problem, który nadal się nasila w polskiej populacji.

„A na dodatek prognozy wskazują, że będzie to dynamicznie narastało w związku ze starzeniem się społeczeństwa. Powinniśmy przygotować cały system opieki zdrowotnej i społecznej na walkę z wielochorobowością” – powiedział, otwierając debatę, prof. Piotr Jankowski, kierownik Kliniki Chorób Wewnętrznych i Gerontokardiologii w Szpitalu Klinicznym im prof. Orłowskiego w Warszawie.

Profesor Jankowski podkreśla, że istnieje konieczność optymalizacji systemu opieki zdrowotnej w sferze leczenia wielochorobowości. Przede wszystkim, pomoc dla chorych i ich rodzin powinna być znacznie lepiej dostosowana do ich potrzeb. Oprócz tego, należy zadbać o lepsze przygotowanie rodzin do opieki nad chorymi.

Według danych OECD dotyczących 2022 roku, Polska zajmuje drugie miejsce wśród państw rozwiniętych, jeśli chodzi o wysoki odsetek osób po 65. roku życia, cierpiących na co najmniej dwa schorzenia przewlekłe. Schorzenia sercowo-naczyniowe stanowią tutaj duży odsetek, a ich powikłania, takie jak niewydolność nerek czy serca, są niezwykle groźne dla zdrowia pacjentów.

„Profil pacjenta z niewydolnością serca z zachowaną frakcją wyrzutową lewej komory bardzo pasuje do wielochorobowości. Bo jest to pacjent starszy, jego choroby współistniejące są zróżnicowane. Najczęściej są to: nadciśnienie tętnicze, zaburzenia lipidowe, przewlekła choroba nerek, otyłość, cukrzyca czy POCHP – mówiła prof. Małgorzata Lelonek, przewodnicząca Asocjacji Niewydolności Serca Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego. Jak podkreśliła, diagnostyka nie jest łatwa, bo objawy się na siebie nakładają. „Dlatego chory nie jest identyfikowany na czas jako chory z niewydolnością serca. I nie jest leczony” – wskazała ekspertka.

Leki z grupy flozyn stanowią ważny krok dla terapii niewydolności serca. Są one lekami wielokierunkowymi, które znacznie zmniejszają ryzyko wystąpienia powikłań sercowo-naczyniowych, a także hospitalizacji. Badania kliniczne wykazały, że są one skuteczne i niezwykle ważne w terapii chorób serca.

Nefrolodzy mają dostęp do skutecznego narzędzia, które powstrzymuje postępy przewlekłej choroby nerek, wydłuża życie pacjentów i daje im szansę na współczesną jakość życia. Jak mówi prof. Tomasz Hryszko, kierownik II Kliniki Nefrologii z Odziałem leczenia Nadciśnienia Tętniczego i Pododdziałem Dializoterapii Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku: „To prawdziwy eliksir życia”.

„Czekamy jednak na wprowadzenie skoordynowanej opieki nefrologicznej lub zyskania przez lekarzy rodzinnych możliwości oznaczania albuminy. Ten parametr pozwala nam podjąć decyzje o podjęciu terapii nowymi lekami w ramach refundacji” – tłumaczył prof. Hryszko.

Flozyny są dostępne dla pacjentów z chorobami nerek i serca, a ich refundacja przez państwo umożliwia ich dostępność dla osób o ograniczonych zasobach finansowych.

Organizacje pacjenckie zwróciły uwagę na potrzebę znalezienia sposobów na udzielenie bezpłatnego dostępu do flozyn seniorom w wieku 75+. Umożliwienie dostępu do tych leków może zapobiec pogorszeniu ich stanu zdrowia, biorąc pod uwagę ich ograniczone zasoby finansowe.

Pacjenci z chorobami nerek i serca mają zagwarantowany dostęp do leków za pośrednictwem refundacji państwa. Osoby starsze powyżej 75 roku życia, które są bardziej narażone na wielochorobowość, mogą skorzystać z bezpłatnego dostępu do flozyn.

Organizacje pacjenckie zwracają uwagę na konieczność zapewnienia dostępu do flozyn osobom starszym, dzięki czemu będą one miały szansę zachować dobre zdrowie, nie wydając przy tym zbyt dużych środków finansowych.

„Chcielibyśmy zwrócić uwagę, że osoby 75+ powinny mieć do nich lepszy dostęp. Starszym pacjentom trudno jest dostać się na dializę i mają różne choroby. Są biedni, ale chcą żyć. Przychodzą do nas i pytają, czy możemy pomóc im w zakupie tych leków. 50 zł na miesiąc to dla niektórych bardzo dużo pieniędzy” – mówiła Dorota Ligęza, wiceprezeska Ogólnopolskiego Stowarzyszenia „Moje Nerki”.

„Pandemia SARS-CoV-2 uświadomiła wszystkim, że zakażenia są niebezpieczne, mimo że mamy antybiotyki czy leki przeciwwirusowe. Szczególnie dla grup ryzyka, bo u nich te zakażenia mogą przebiegać ciężej” – przekonywał prof. Adam Antczak, kierownik Kliniki Pulmonologii Ogólnej i Onkologicznej Uniwersytetu Medycznego w Łodzi.

Szczepienia mogą stanowić ważny element w profilaktyce chorób cywilizacyjnych. Zwłaszcza w przypadku osób starszych z wielochorobowością, odpowiednio dobrane szczepienia mogą znacząco zminimalizować ryzyko powikłań wynikających z takich schorzeń jak cukrzyca, otyłość, niewydolność serca, POCHP, itp.

Szczepienia są skutecznym narzędziem w profilaktyce wielu chorób, w tym chorób cywilizacyjnych. Wykazano, że regularne szczepienia zmniejszają ryzyko wystąpienia powikłań czy ciężkiego przebiegu choroby, zwłaszcza u osób starszych, które cierpią na wielochorobowość.

Regularne szczepienia są ważnym krokiem w zapobieganiu powikłań i ciężkim przebiegom chorób cywilizacyjnych, w szczególności w przypadku osób starszych z wielochorobowością. Dzięki szczepieniom można znacznie zmniejszyć ryzyko wystąpienia powikłań związanych z takimi schorzeniami jak cukrzyca, otyłość, niewydolność serca, POCHP, itp.

„Jeśli zastosujemy je u pacjentów z niewydolnością serca, będzie zdecydowanie mniej hospitalizacji, mniej zaostrzeń choroby. Co więcej, widzimy korzyści skumulowane. Jeśli ktoś regularnie szczepi się przeciw grypie, z roku na rok korzyść w postaci mniejszego ryzyka zaostrzenia, hospitalizacji czy zgonu się zwiększa. Warto to robić regularnie” – podkreślił prof. Antczak.

Szczepienia są coraz ważniejszym elementem zdrowego stylu życia. Prof. Antczak podkreśla, że regularne szczepienia przeciwko wirusowi półpaśca oraz innym patogenom zapewniają dorosłym skuteczną ochronę przed ciężkimi schorzeniami. Szczepienia te są szczególnie ważne w przypadku osób zmagających się z chorobami układu krążenia, cukrzycą lub chorobami nerek.

W ostatnich latach szczepionki stały się ważnym narzędziem w walce z wieloma zakażeniami. Obecnie w ramach panelu szczepień ochronnych dla dorosłych wykonuje się 15 szczepień. Przeciwko grypie czy Covid-19 skutecznie zabezpieczają one przed ciężkimi zakażeniami.

„Kiedy po 50. roku życia nasz układ immunologiczny się starzeje, choroba się ujawnia. Oczywiście, wszystko zależy od tego, w jakiej lokalizacji. Jeżeli znajduje się ona w obszarze tułowia, dużego problemu nie ma” – tłumaczyła prof. Irena Walecka, kierownik Kliniki Dermatologii w Centralnym Szpitalu Klinicznym w Warszawie. Problemem jest ból półpaścowy, który jest odczuwany wiele tygodni po chorobie i najczęściej dotyczy osób powyżej 65. roku życia. „Nie mówiąc już o tym, że w przebiegu półpaśca można mieć zapalenie opon mózgowych, mózgu, rogówki czy nerwów czaszkowych. Lepiej jest więc się zaszczepić i tego uniknąć” – powiedziała prof. Walecka.

„Problem dotyczy ponad 90 proc. społeczeństwa. Każda osoba, która miała okazję zachorować na ospę wietrzną, ma go w sobie i w sprzyjających okolicznościach może on ulec reaktywacji, dając półpaśca” – powiedział dr hab. Tomasz Dzieciątkowski, wirusolog z Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego.

„Zdarzyło mi się widzieć półpaśca nerwu trójdzielnego gałązki ocznej, co prowadziło do ślepoty, półpaśca uogólnionego u pacjentów leczonych terapią immunosupresyjną. Dlatego należałoby rozpocząć kampanię szczepień pacjentów pediatrycznych. Jeżeli dziecko zostanie zaszczepione przeciwko ospie wietrznej, nie zachoruje, nie będzie miało wirusa w sobie, nie będzie miało półpaśca” – argumentował dr hab. Dzieciątkowski.

Pochodzenie wiadomości: pap-mediaroom.pl

„Obawiamy się, że po 2 latach bardzo małej liczby zakażeń na grypę i chorób grypopodobnych w Polsce i w całej Europie dojdzie do epidemii grypy” – mówi pulmonolog prof. Adam Antczak z Kliniki Pulmonologii Ogólnej i Onkologicznej UM w Łodzi.

Zagrożeniem są też inne zakażenia, w tym zakażenia pneumokokowe i ciężkie postacie inwazyjnej choroby pneumokokowej – do września odnotowano już prawie 2 razy więcej takich zakażeń niż w poprzednich sezonach. Specjaliści prognozują, że najprawdopodobniej w całym 2022 roku będzie co najmniej 2 razy więcej bardzo ciężkich zapaleń płuc wywołanych przez pneumokoki.

Najpierw mniej, teraz więcej

Pamiętajmy, że sezony są nierówne pod względem liczby zakażeń. Abstrahując od pandemii z jaką mamy do czynienia sezony są do siebie niepodobne – w przypadku grypy mówimy o tzw. sezonach wysokich, gdy jest bardzo dużo zakażeń (ok. 4-5 milionów zachorowań rocznie) i sezony nieco niższe, kiedy ta liczba plasuje się między 3- 4 milionów zachorowań. To naturalne fluktuacje epidemiologiczne. Obostrzenia podjęte w pandemii zmniejszyły nie tylko liczbę zakażeń na COVID 19, ale także innych.

„Jako lekarz, który zajmuje się chorobami płuc, między marcem 2020 roku a marcem 2021 roku wypisałem 20 razy mniej antybiotyków! To pokazuje, że podjęte kroki epidemiczne były skuteczne w zakresie prewencji zakażeń” – ocenia prof. Antczak.

Teraz już przestaliśmy się bać COVID-19, a tym bardziej grypy, której nigdy nie ocenialiśmy jako groźnej. Ale specjaliści ostrzegają, że to błędne myślenie.

„Grypy, która została na jakiś czas wyparta przez COVID 19, nie da się łatwo wyeliminować, dlatego boimy się, że wróci ze zdwojoną siłą. Pamiętajmy, że mówiąc o zdrowym trybie życia powinniśmy mieć na myśli aktywność fizyczną, zdrową dietę, ograniczanie używek, wysiłek intelektualny, ale także przyjmowanie szczepionek – one także są elementem zdrowego życia. Szczepienia są nam potrzebne przede wszystkim po to, by ciężko nie chorować i nie mieć powikłań, a nie zapominajmy, że grypa – podobnie jak COVID-19 – jest wirusem, który może namnażać się np. w mózgu czy w sercu, powodując uszkodzenia tych narządów” – ostrzega lekarz.

Wciąż nie ufamy szczepieniom

Dlaczego więc, skoro mamy tak szeroki dostęp do szczepionek, skoro możemy zaszczepić się nawet od razu po wykupieniu recepty, na miejscu w aptece – nie korzystamy z tego dobrodziejstwa? Specjaliści oceniają, że w Polsce jest niska kultura szczepień i małe zaufanie do tej formy profilaktyki.

Inna sprawa, że oswoiliśmy się z potencjalnym ryzykiem zakażenia i po prostu przestaliśmy się bać wirusów. Ale pamiętajmy, że wpływ na to, czy epidemia jest w odwrocie ma fakt, że 60% populacji jest w pełni zaszczepiona.

Wydaje się, że świat wraca do starych kolein i błędnego myślenia: mnie to nie dotyczy. Tymczasem nawet „zwykłe” zapalenie płuc może być groźne – stanowi jedną z głównych przyczyn chorobowości i umieralności także tu, w Polsce, nie tylko w krajach trzeciego świata – argumentuje prof. Antczak.

Pod względem stanu zaszczepienia przeciw grypie jesteśmy na jednym z ostatnich miejsc w Europie. Według danych Ogólnopolskiego Programu Zwalczania Grypy w sezonie szczepień 2021/2022 poziom wyszczepialności przeciw grypie w Polsce osiągnął wynik 7 proc. będąc prawie dwukrotnością wyników sprzed ostatnich 10 lat. Chociaż najwyższy poziom zaszczepienia odnotowywany jest w grupie osób w wieku powyżej 65 lat, to i tak szczepi się ok. 20 proc. seniorów, podczas gdy w tej grupie wieku w krajach UE poziom zaszczepienia wynosi ok. 44 proc. – w Holandii powyżej 75 proc., a w Wielkiej Brytanii – 68 proc.

Specjaliści tłumaczą, że szczepienie to zamierzona, przemyślana ingerencja w układ odpornościowy po to, by chronić nasz organizm przed fatalnymi skutkami zakażenia wirusowego. Nie należy się jej bać – pamiętajmy, że szczepienia przeciw grypie mają swoją 90-letnią historię i podano ich już miliardy dawek – to najlepsza rekomendacja bezpieczeństwa.

Warto się szczepić, także przeciw grypie

Choć umieralność z powodu grypy jest co najmniej 10 razy mniejsza niż z powodu COVID-19, to nie znaczy nie ma miejsca. Musimy uzmysłowić sobie, że taki wirus jest w stanie dotrzeć do kilku milionów osób i zakazić nawet w sposób bezobjawowy – a przecież wśród nas są osoby starsze, schorowane, nieodporne, które chorują ciężej i wirusy są dla nich niebezpieczne. W tej grupie są także kobiety w ciąży, dlatego dla nich, podobnie jak dla osób 75+, szczepienie przeciw grypie jest bezpłatne.

Groźny stres

Pandemia, wojna, recesja – to wszystko sprawia, że wielu z nas żyje od dłuższego czasu w permanentnym stresie, a stres jak wiemy osłabia odporność i sprawia, że jesteśmy bardziej podatni na choroby.

„Stres, szczególnie przewlekły, działa immunosupresyjnie. Z historii wiemy, że osoby, które przeżyły Holokaust częściej zapadały na choroby nowotworowe właśnie dlatego, że przez długi czas żyły w przewlekłym stresie. Doświadczamy tego zresztą i teraz – u wielu osób, po długim stresie pojawia się opryszczka czy zakażenia układu oddechowego, bo stres bardzo nas osłabia immunologicznie. Dlatego właśnie osoby, które doświadczają przewlekłego stresu tym bardziej powinny się szczepić” – namawia specjalista.

Lekarze szczególnie zalecają szczepienia przeciw grypie, przeciw COVID 19 oraz pneumokokom. I choć może nam się wydawać, że tych szczepień jest bardzo dużo i co chwila „każą nam” się szczepić, to pamiętajmy, że wcale nie jest ich za dużo – ostatecznie przyjęcie szczepionki raz na kilka miesięcy, to nie jest duży wysiłek, szczególnie że szczepionki są obecnie łatwo dostępne a system szczepień dobrze zorganizowany.

„Nie tracimy dużo czasu, a zyskujemy poczucie bezpieczeństwa, zdrowie, a być może nawet życie” – podsumowuje prof. Antczak.

Źródło informacji: Ogólnopolski Program Zwalczania Grypy

Źródło: pap-mediaroom.pl

„Rekomendowane są szczepienia przeciwko HPV między 9 a 13 r.ż. Natomiast nie jest to jedyna grupa docelowa. Zaszczepić się może każdy i w ten sposób dodatkowo zabezpieczyć się przed zachorowaniem na raka szyjki macicy” – mówi prof. Katarzyna Kosińska-Kaczyńska, z-ca ordynatora Oddziału Położniczo-Ginekologicznego Szpitala Bielańskiego w Warszawie.

Nie jest konieczne, aby przed zaszczepieniem się na HPV sprawdzać czy jest się już zakażonym wirusem czy nie.

„Nie rekomenduje się takiego postępowania ponieważ większość zakażeń ulega samoeliminacji i w naturalnym przebiegu zakażenia nie powstaje odporność, która gwarantuje, że nie dojdzie do zakażenia po raz kolejny tym samym wirusem. Taką odporność i pamięć immunologiczną daje dopiero podanie szczepionki. Gwarantuje to, że nie zarazimy się tymi wirusami, przeciw którym są wytwarzane szczepionki. Jednak ponieważ są to wirusy o podobnej do siebie budowie, dają one częściową odporność krzyżową na jeszcze wiele innych. I tak w przypadku szczepionki, która daje odporność na cztery wirusy zyskujemy częściową odporność na kilkanaście innych. Tak więc każdy może odnieść korzyść z zaszczepienia się przeciwko wirusowi HPV” – tłumaczy specjalistka.

Obecnie dostępne są trzy różne rodzaje szczepionek przeciwko 2,4,lub 9 różnym rodzajom wirusa HPV. Szczepionka 2-walentna czyli przeciwko dwóm wirusom zabezpiecza wyłącznie przeciwko tym o najwyższym potencjale onkogennym.

„Natomiast szczepionki 4 i 9 -walentne, te które uodparniają na więcej wirusów, zabezpieczają również przeciwko wirusom o niskim potencjale onkogennym, ale wiążącymi się z ryzykiem rozwoju kłykcin czyli brodawek płciowych” – dodaje prof. Katarzyna Kosińska-Kaczyńska.

Skuteczność szczepienia oceniano w perspektywie długoletniej, ile osób, które już poddały się szczepieniu zachoruje na zmiany przednowotworowe, albo na raka szyjki macicy.

„Ponieważ wiemy, że to jest nowotwór, który rozwija się przez wiele lat potrzebne jest wiele lat obserwacji, żeby ocenić skuteczność szczepionki. W obserwacji 12 lat od zaszczepienia żadna kobieta, która była zaszczepiona, nie zachorowała na zmiany dysplastyczne i na raka szyjki macicy, czyli skuteczność szczepionki jest bardzo wysoka” – ocenia ginekolożka.
 

Źródło informacji: Serwis Zdrowie